Σημείωση Το θέμα δεν είναι και τόσο επίκαιρο, αφού στο μεταξύ προέκυψε και το ζήτημα της κριτικής της νεοδημοκρατικής απογραφής από την νέα ηγεσία της ΝΔ, αλλά αφ’ ενός το είχα στα πρόχειρά μου μισοτελειωμένο, αφ’ ετέρου νομίζω ότι ασχολείται με ευρύτερους προβληματισμούς.

Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε αντιπαράθεσή του με τον Πρωθυπουργό, στο πρόσφατο παρελθόν, δήλωσε πως στο πρόσωπο του τελευταίου βλέπει ήδη τον προηγούμενο Πρωθυπουργό. Στο κουβάρι, που ξετυλίχθηκε, εγώ βλέπω μία από τις αιτίες της ευρύτερης αποτυχίας μας.

Ο κύριος Σαμαράς ήθελε προφανώς να ρίξει μια «έξυπνη ατάκα», αλλά κάπως δεν τού βγήκε. Το πιθανότερο είναι να ήθελε να πει κάτι του στυλ (ότι έρχονται εκλογές και) πως ο σημερινός Πρωθυπουργός είναι Πρωθυπουργός εν αποχωρήσει ή κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και εάν είχε σκεφτεί και σημειώσει την φράση αυτολεξεί, την εκμεταλλεύθηκε το ΠΑΣΟΚ για να καταδείξει ότι η σημερινή ηγεσία της ΝΔ αδειάζει την πρόσφατη διακυβέρνηση από την ΝΔ, για να ακολουθήσουν διευκρινίσεις από την τελευταία κλπ.

Το όλο ζήτημα, άξιο μόνο για τις παραπολιτικές στήλες ή για κανένα ανέκδοτο, το πήραν τα ΜΜΕ (ακόμα και τα λεγόμενα «ποιοτικά») και το ανέλυσαν από όλες τις πλευρές. Ίσως μετά από κάποιο σημείο να μην πρέπει να απορούμε ΚΑΙ για την κρίση στα ελληνικά ΜΜΕ. Τα τελευταία, αντί να αναμεταδίδουν και να αναλύουν ειδήσεις και σχόλια ουσίας, αναλώνονται στην ανάλυση των παραπολιτικών ανεκδότων και ανοησιών, υποταγμένα προφανώς στο βλακώδες δόγμα ότι «η πολιτική είναι η διαχείριση συμβόλων». Όταν δε γράφουν κάτι το ουσιώδες, αυτό πολλές φορές είναι κάτι, το οποίο ψαρέψαν από το Internet (από μια ιστοσελίδα μιας ξένης εφημερίδας, περιοδικού ή από κάποιο blog κλπ ) και το οποίο -φυσικά- οι περισσότεροι από τους παρεπιδημούντες σε αυτό το έχουν ήδη δει, διαβάσει και σχολιάσει μέρες πριν τυπωθεί στην εφημερίδα ή γίνει αναφορά στο συγκεκριμένο θέμα στο ραδιόφωνο ή την τηλεόραση. Τα παραπάνω, φυσικά, έχουν ως αποτέλεσμα την κάμψη των πωλήσεων, την προσπάθεια ενίσχυσης με δέλεαρ διάφορα δώρα, την περαιτέρω απαξίωση, τις απολύσεις (δίκαιες και άδικες εξαιτίας και με αφορμή την κρίση), την προσπάθεια του εναπομείναντος προσωπικού να γεμίσει την ύλη με ό,τι να ‘ναι την περαιτέρω απαξίωση και όλα αυτά να κάνουν έναν φαύλο κύκλο.

Εάν κριτικάραμε έτσι τα Μέσα, πόσο περισσότερο άραγε θα έπρεπε να κριτικάρουμε τους πολιτικούς, τυφλοί οπαδοί και αυτό στο ηλίθιο δόγμα ότι «η πολιτική είναι διαχείριση συμβόλων»; Λάθος αγαπητοί μου, πολιτική μπορεί να είναι η προσπάθεια εύρεσης των βέλτιστων λύσεων, ή των λιγότερο κακών λύσεων, που θα βλάψουν όσο το δυνατόν λιγότερους, αλλά δεν είναι η διαχείριση συμβόλων. Μπορεί η εδώ ερμηνεία να μην γίνεται δεκτή από άλλους, αλλά να υπάρχουν και άλλες (π.χ πολιτική είναι η διαδικασία μετάβασης στην σοσιαλιστική κοινωνία κλπ), όμως πολιτική δεν είναι η «διαχείριση συμβόλων».

Είναι, λοιπόν, απών ο συμβολισμός από την πολιτική; Όχι δεν είναι, εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, αλλά έχει παρατονισθεί η σημασία του. Υποθέτω, επίσης, ότι το «η πολιτική είναι διαχείριση συμβόλων» θα αλληλοενισχύεται από το μαρσαλμακλουανικό «Τό μέσο είναι το μήνυμα», όπου στην συγκεκριμένη περίπτωση «μέσο» είναι ο πολιτικός ως έμψυχο όν. Δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς αντί να διαβάσουμε, αντί να μελετήσουμε κλπ παίρνουμε ένα τσιτάτο και βαφτιζόμαστε κάθε λογής -λόγοι (στην συγκεκριμένη περίπτωση σημειολόγοι-επικοινωνιολόγοι).

Αυτό που θα περιμέναμε από τους πολιτικούς δεν είναι η ατάκα, αλλά οι προτάσεις. Προτάσεις, φυσικά, ουσίας. Την Ελλάδα της ελπίδας, της δικαιοσύνης, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας κλπ, υποθέτω ότι όλοι την θέλουμε. Το θέμα είναι με ποιόν τρόπο και με ποιό κόστος. Εάν οι πολιτικοί μας δεν έχουν την γενναιότητα να ομολογήσουν το τελευταίο και κυρίως αυτό, τότε μάλλον υπάρχει πρόβλημα.

Από την άλλη αυτό, που περιμένουμε από τους δημοσιογράφους είναι οι ουσιαστικές ερωτήσεις. Οι ερωτήσεις, που θα τούς ρωτάνε, ποιές λύσεις προτείνουν, ποιό το κόστος, ποια η εναλλακτική. Όχι! Ο σχολιασμός της ατάκας και η ερώτηση για το εάν η όποια ατάκα θα φέρει προβλήματα στην κυβέρνηση στο κόμμα κλπ, δεν θεωρούνται ερωτήσεις δύσκολες και που «κολλούν παραγματικά στον τοίχο» τους πολιτικούς.

Μέχρι τότε η κρίση θα παραμένει και δεν θα λύνεται, ενώ ταυτόχρονα θα συνεχίζεται η απαξίωση της πολιτικής, των πολιτικών και των μέσων.


Advertisements

2 responses »

  1. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Οπως τα λες είναι, αλλά βλέπεις ο χρόνος ιδίως ο τηλεοπτικός είναι «λίγος». Τι προφταίνεις ως πολιτικός να πεις σε 15 δευτερόλεπτα που ξέρεις ότι θα σε «παίξουν»; Μια «εξυπνα» παραφρασμένη παροιμία το πολύ. Τι θα διαλέξεις ως κανάλι να παίξεις από μια ημίωρη ομιλία του Χ πολιτικού. Προφανώς εκείνη τη φρασούλα που απομονωμένη θα δημιουργήσει πρόβλημα, εικόνα σύγκρουσης, θα απειλήσει καταστροφή.Πως κάποιος – ακόμα κι αν θέλει κι αν μπορεί να αναπτυξει μια συγκροτημένη σκέψη διάρκειας έστω τριών λεπτών- μπορεί να το κάνει όταν διακόπτεται δυο και τρεις φορές από τον ανυπόμονο δημοσιογράφο που με το ζόρι προσπαθεί να βγάλει είδηση που δεν υπάρχει ή εν ανάγκη να τη δημιουργήσει. Χρειάζεται να είσαι πολύ «μάστορας» στην επικοινωνία για να περάσεις αυτό που θέλεις και αυτό να είναι ουσία. Και χρειάζεται και να αρνείσαι κάποιες φορές να παίξεις το παιχνίδι των ΜΜΕ με τους δικους τους όρους. Αρνηση που όπως καταλαβαίνεις εμπεριέχει ρίσκο. Οσοι δεν είναι «μάστορες»,όσοι δεν παίρνουν το ρίσκο (και μάλλον είναι πολλοί) το ρίχνουν στις ατάκες.
    Αλλά για να μην τα ρίχνουμε όλα στους «πομπούς», μήπως κι εμείς οι «δέκτες» (τηλεθεατές, αναγνώστες, ακροατές) δεν βολευόμαστε πολλές φορές προτιμώντας να καταναλώ σουμε ένα μικρό και εύπετο ανάγνωσμα, θέαμα κλπ αντί να υποστούμε την βάσανο να ξαναδιαβάσουμε, να ξαναακούσουμε να ψάξουμε; Θέμα παιδείας (κι εδώ).

    • Ο/Η Ντροπαλός λέει:

      Καλημέρα,
      Την πίεση του χρόνου την επισημαίνει και ο Μανδρβέλης σε πολλά του άρθρα βασιζόμενος (νομίζω) στον Post man.
      Εννοείται ότι συμφωνώ μαζί σου και στην ευθύνη μας ως δεκτών. Ίσως πέρα από το «μαζί τα φάγαμε» πρέπει να πούμε και «μαζί ανοητέψαμε»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s