Ας μην ασχοληθούμε εδώ με θέματα ορθολογισμού. Εάν έπρεπε δηλαδή να υπάρχουν δύο (ιδιωτικής, «δημόσιας»=κρατικής απασχόλησης), άντε τέσσερα (+ αγροτών +αυτοαπασχολουμένων/ελευθέρων επαγγελματιών), ταμεία και κανένα παραπάνω. Ας μην ασχοληθούμε εδώ με θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης στο εάν πρέπει να υπάρχουν πληβειακά και ευγενή ταμεία (όπου μέρος της οποίας περιουσίας των τελευταίων φαίνεται να πληρώνεται/ να έχει πληρωθεί από τους πληβείους). Ας μην ασχοληθούμε με εμένα: Πολιτικός, κατ’ ευφημισμόν, «επιστήμονας» στον ιδιωτικό τομέα εργαζόμενος είναι λογικό να ανήκω στο πληβειακό ΙΚΑ. Έχω, όμως, τις εξής απορίες:

  1. Ο καθηγητής χημείας π.χ, ενός ιδιωτικού γυμνασίου ή ο χημικός στο εργαστήριο μιας βιομηχανίας, γιατί να/θα ασφαλίζεται στο ΙΚΑ, όπως εικάζω ότι (θα) γίνεται, και όχι στο ταμείο επιστημόνων; Η χημεία είναι «Arts» ;
  2. Οι δικηγόροι γιατί να/θα ασφαλίζονται στο ταμείο επιστημόνων; Πώς ερμηνεύουν επιστημονικά τον κόσμο των ανθρώπων και των νόμων τους, με θεωρίες, που να ισχύουν παντού και πάντα; Πολλοί, ίσως, να ισχυριστούν ότι αυτό συμβαίνει, επειδή οι δικηγόροι στην άσκηση του επαγγέλματός τους χρησιμοποιούν την λογική. Ας θεωρήσουμε μια φανταστική υπόθεση. Καταθέτει ο μάρτυρας:

«Μπήκα στο σπίτι και ο Χ βρισκόταν εκτός εαυτού, είχε πάρει την μασιά από το τζάκι και έσπαζε τζάμια, βάζα, τραπέζια. Ο Ψ καθόταν αποσβολωμένος σε μια γωνία και έβλεπε το σπίτι το να καταστρέφεται. Θεωρώ τον Χ βάνδαλο και υπεύθυνο για την καταστροφή του σπιτιού του Ψ»

Εδώ, προφανώς, δεν υπάρχει πολύ «ζουμί» για σχολιασμό. Ας υποθέσουμε ότι η κατάθεση στην φανταστική υπόθεση ήταν διαφορετική:

«Μπήκα σε ένα κατεστραμμένο σπίτι. Τα τραπέζια, οι τζαμαρίες, τα βάζα όλα σπασμένα. Ο Χ ήταν εκτός εαυτού και γνωρίζω ότι δεν έχει τις καλύτερες σχέσεις με τον Ψ. Είναι βέβαιο ότι ο Χ ευθύνεται για τις καταστροφές στο σπίτι του Ψ»

Εδώ ο συνήγορος του Ψ θα καταδείξει, προφανώς, ότι το αποτέλεσμα δεν έχει απαραίτητα την αιτία, που επικαλείται ο μάρτυρας. Στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να ήταν μία από τις άπειρες πιθανές αιτίες για το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Δεν υποτιμώ την επίκληση στην λογική του φανταστικού συνηγόρου σε αυτήν την φανταστική υπόθεση και όσο και να αποτελεί από άποιψη λογικής, όχι νομικής επιστήμης ύλη των πρώτων παραγράφων, των πρώτων σελίδων της Στοιχειώδους Λογικής («Λογική 101») έχει και αυτή την αξία της μέσα στο πλαίσιο της επιστήμης της λογικής (εκτός, βέβαια, εάν γράφω βλακείες). Όμως, σε κάθε περίπτωση δεν ξέρω να αναπτύσσεται, να αναλύεται και να θεραπεύεται η συγκεκριμένη επιστήμη από τα νομικά τμήματα και ούτε προσωπικά θα απευθυνόμουν σε έναν δικηγόρο για τις απορίες μου πάνω στην λογική.

Συνεπώς, και με βάση το παραπάνω παράδειγμα, δεν βλέπω τον λόγο να ασφαλίζονται οι δικηγόροι στο ταμείο επιστημόνων. Στο κάτω κάτω, θα μπορούσαν με την ίδια λογική να ασφαλίζονται σε αυτό και οι ιστορικοί. Είναι τόσο επιστήμονες, όσο και οι νομικοί.

Υπέροχα! Ένα σύστημα, που ασφαλίζει τους δικηγόρους ως επιστήμονες και τους φυσικούς ως υπαλλήλους, ή ως αυτοαπασχολουμένους. Είτε η ελληνική πραγματικότητα δεν έχει καμμία σχέση με την (στοιχειώδη-καθημερινή) λογική, είτε εγώ δεν έχω καταλάβει τίποτα.

Συνεχίζω. Κάποιοι συμπολίτες μας έχουν ως επαγγελματική απασχόληση την διαχείριση των ακινήτων τους και την λήψη προσόδων από αυτά. Συνήθως τους χαρακτηρίζουμε εισοδηματίες, όχι χωρίς κάποια απαξίωση, εννοώντας πως αντί να εργάζονται κάθονται στο σπίτι τους και απλώς περιμένουν να μπουν οι εισπράξεις του μισθώματος στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Δεν με απασχολεί, το εάν, όντως συμβαίνει αυτό και εάν έχουν δίκιο αυτοί που τους κατακρίνουν ή όχι. Σκέφτομαι, όμως, το ακόλουθο: Οι άνθρωποι αυτοί έχουν επενδύσει στον τομέα αυτό. Ενδεχομένως να έχουν «ρίξει» και όλα τα ρευστά τους διαθέσιμα και να αποπληρώνουν δάνεια. Όμως, υποθέτω ότι καθώς εκδίδονται νέες οικοδομικές άδειες οι αξίες αλλάζουν, με το ρίσκο να πέφτουν λόγω υπερπροσφοράς, ή όταν αυτές δεν δίδονται και υπάρχει αυξημένη ζήτηση αυτές να ανεβαίνουν. Προφανώς, αυτό πρέπει να σημαίνει ο όρος «ρευστότητα» ανάμεσα στα άλλα και η μη προβλεπτικότητα. Επίσης, αυτοί οι άνθρωποι ζουν υπό το έλεος των δυνάμεων της φύσης: ένας δυνατός άνεμος μπορεί να σπάσει τα τζάμια των ακινήτων τους, ενώ ένας σεισμός μπορεί να κάνει την περιουσία τους στην κυριολεξία σκόνη.  Θα αναρωτηθείτε, προφανώς, τώρα γιατί κόπτομαι για τους ιδιοκτήτες ακινήτων. Δεν είναι τόσο ότι κόπτομαι, όσο ότι θέλω να καταδείξω το εξής: Πού είναι το Κράτος; Ποιός θα νοιασθεί για αυτούς τους ανθρώπους, που δανείστηκαν από τις τράπεζες και που κινδυνεύουν από τους σεισμούς; Το Κράτος, όχι μόνο δεν νοιάζεται, αλλά εκδίδει και άλλες άδειες απαξιώνοντας περιουσίες!!!! Η κοινωνία δεν χωρά άλλους ιδιοκτήτες ακινήτων. Ο μικρομεσαίος ιδιοκτήτης θα αφανισθεί μπροστά στις πολυεθνικές του real estate. Πρέπει να υπάρχουν κριτήρια στο ποιός μπορεί να είναι ιδιοκτήτης ακινήτων, αλλιώς ο Έλληνας πολίτης κινδυνεύει να μείνει σε ακίνητα χαμηλής ποιότητας. Κατά βάθος οι ιδιοκτήτες ακινήτων δεν σκέφτονται εγωιστικά, αλλά με τον βλέμμα στον συμπολίτη τους!

Επίσης ο «καθένας»  (όσο εύκολη μπορεί να είναι η πρόσβαση σε χρηματοδότηση τέτοιου ύψους, για αυτό και τα εισαγωγικά), μπορεί να παραγγείλει σε ένα ναυπηγείο ένα πλοίο, να το ρίξει στο νερό και να αρχίσει να εμπορεύεται. Μα τότε θα πέσουν οι ναύλοι! Πού είναι το Κράτος; Τϊ κάνει για να προστατέψει το μεροκάματο και την περιουσία των βιοπαλαιστών εφοπλιστών; Πού είναι το Κράτος, όταν η θάλασσα προκαλεί εντάσεις στην κατασκευή   (ΟΚ είναι περιπλοκότερος ο συγκεκριμένος χώρος, αλλά καταλαβαίνετε, λίγο πολύ, τί θέλω να καταδείξω)

Γελάτε; Βρίσκετε αυτές τις υποθετικές περιπτώσεις τραβηγμένες από τα μαλλιά; Θεωρείτε, ότι εάν ποτέ υπήρχε μια τέτοια έκφραση απαιτήσεων θα ήταν μάλλον παράλογη; Και, όμως, κάτι τέτοιο συμβαίνει γύρω μας. Υπάρχουν επαγγελματικές ομάδες, οι οποίες στην ουσία πρεσβεύουν τα παραπάνω και φυσικά, πάντα, κόπτονται υπέρ του λαού! Ανάμεσα στα άλλα, όταν τους λένε, γιατί να μην ρισκάρουν και άλλοι να μπουν στον χώρο τους, απαντούν πατρικά ότι είναι ήδη υπεράριθμοι, λησμονώντας να συμπληρώσουν ότι την συντήρησή στην ήδη υπεραριθμητικότητά τους τους την πληρώνουν όλοι οι υπόλοιποι με τα διαφορα σωματειόσημα, υπογραφόσημα, παραστασηόσημα, ταμειόσημα κλπ, αντί, όπως σε όλους τους χώρους, να επέλθει η ισορροπία μέσω της προσφοράς και της ζήτησης. Άκαρδος νεοφιλελεύθερος; Μπορεί! Αλλά γιατί κάποιοι να είναι περισσότερο ευνοημένοι από τους άλλους;

Επίσης οι περισσότεροι ανυσηχούμε για την ύφεση και τα παρεπόμενά της στην αγορά και την κοινωνία (κυρίως την ανεργία). Έχω την αίσθηση ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά με την έννοια ότι το Κράτος φαίνεται να βάζει σε προτεραιότητα τους δημοσίους υπαλλήλους. Θα πείτε, βέβαια, να ασχοληθούν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις με τους δικούς τους. Σωστά. Όμως, το Κράτος δεν είναι επιχείρηση για να ασχοληθεί μόνο με τους υπαλλήλους του. Το Κράτος οφειλέι να δράσει ώστε να βελτιωθεί η οικονομία για όλους γενικώς. Μακάρι να γινόταν «αναίμακτα». Δυστυχώς, δεν γίνεται. Για αυτό και πρέπει να μοιρασθούν οι θυσίες, όχι να τις επωμισθούν μόνο κάποιοι.

Πολλοί ως λύση στα παραπάνω προτείνουν το να πέσει χρήμα στην αγορά. Το ζήτημα είναι ότι αυτήν την περίοδο μάς χορηγούν χρήμα στην κυριολεξία υπό όρους. Ακόμα, όμως, και να μην συνέβαινε αυτό νομίζω ότι απλώς προτείνουν την παλιά συνταγή: να δανειστούμε χρήματα, ώστε να μπορέσουμε να αγοράσουμε στην ουσία προϊόντα και υπηρεσίες των δανειστών μας. Ένα ελάχιστο μέρος θα «μείνει» εδώ για μισθούς, φορολογικά έσοδα, αμοιβές θέσεων εργασίας κλπ. Μετά για να εξυπηρετήσουμε τα δάνεια, αλλά και τις εισαγωγές μας θα δανεισθούμε εκ νέου. Να απομονωθούμε; Να κάνουμε μεγαλόστομες διακηρύξεις περί πενταετών προγραμμάτων και πλάνων; Να γίνουμε Βόρεια Κορέα; Προς Θεού όχι. Αλλά δυστυχώς δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα, ενώ τις περισσότερες φορές δεν προσφέρουμε και καλές υπηρεσίες.

Τέλος έχω την αίσθηση ότι ως κοινωνία δεν έχουμε καταλάβει ότι δεν υπάρχουν τέλειες επιλογές και πως υπάρχουν κόστη σε κάθε μία από αυτές. Ποιός ήταν που είχε πει ότι η ζωή είναι σκληρή, καθώς δεν έχει λύσεις, αλλά μόνο επιλογές; Κάτι τέτοιο. Χαρακτηριστικές είναι οι υποθέσεις του καπνίσματος, αλλά και της αυτοκίνησης. Στα ΜΜΕ ακούμε, βλέπουμε, διαβάζουμε για τις προσπάθειες προώθησης της εναλλακτικής μετακίνησης, απαξίωσης του καπνίσματος κλπ, για να συναντήσουμε μετά από λίγες σελίδες, λεπτά κλπ ότι το Κράτος ανησυχεί για απώλεια φορολογικών εσόδων. Εάν δεν είναι αυτό σχιζοφρένεια, τί άλλο είναι;

Advertisements

3 responses »

  1. Ο/Η firiki2010 λέει:

    «Τέλος έχω την αίσθηση ότι ως κοινωνία δεν έχουμε καταλάβει ότι δεν υπάρχουν τέλειες επιλογές και πως υπάρχουν κόστη σε κάθε μία από αυτές.» Με μία πρόταση τα είπες όλα.
    Δεν θέλουμε να καταλάβουμε πως «ο τζάμπας πέθανε» ή μάλλον δεν υπήρξε ποτέ. Για όλα τα πράγματα υπάρχει ένα κόστος (ακόμα και για τα μη υλικά), για όλα απαιτείται προσπάθεια. Νομίζουμε ότι κάποια πράγματα είναι τζάμπα, απλά επειδή πληρώνει κάποιος άλλος.Κάποτε έρχεται ο «λογαριασμός» Κι ακριβώς επειδή δεν γουστάρουμε την προσπάθεια περιμένουμε ουρανοκατέβατες κάποιες τέλειες λύσεις να μας …»επιλέξουν» , αρνούμενοι να αντιληφθούμε ότι οι καλύτερες λύσεις (όχι τέλειες) θα προκύψουν απο την σταδιακή βελτίωση -και με δική μας προσπάθεια και ευθύνη- της σημερινής πραγματικότητας (για την οποία επίσης ευθυνόμαστε).
    Οπως θα υποψιάζεσαι κάτι τέτοιες απόψεις δεν είναι ιδιαιτέρως δημοφιλείς. Τουλάχιστον δεν αισθάνομαι μόνος!

  2. Ο/Η Homer λέει:

    Μαλιστα.Οι δικηγοροι δεν ειναι επιστημονες.Προφανως για σενα οντας μαθηματικος,επιστημονας ειναι μονο αυτος που ξερει το Α + Β =Γ .Και επειδη ειχα μια διαφωνια με φιλο των θετικων επιστημων σημερα (που αγνοουσε βασικα πραγματα το πως λειτουργει ενα δικαστηριο,αλλα εβρισκε συνομωσιες και παραθυρακια νομου παντου),βαριεμαι να συνεχισω,αλλα θα σου συστησω ενα πραγμα : αν δεν ξερεις πως λειτουργει ενα επαγγελμα,καλυτερα να μασας.Με γελοια παραδειγματα,επειδη ειδες δυο επεισοδια Boston Legal,νομιζεις ξερεις να κρινεις αν η Νομικη ειναι επιστημη.Και τι ειναι, τεχνη ; Πιστεψε με,η σωστη διαρθρωση επιχερηματων (ειδικα στο χωρο των πολτικων δικων,κρυβει πολυ λογικη μεσα της).Αλλα προφανως,σου θιξανε τα «κεκτημενα» δικαιωματα και ηρθαν οι δικηγοροι που δεν ειναι επιστημονες (ελεος,δεν ξερω καν πως να απαντησω σ’αυτο) να σου φανε τα λεφτα απο το ταμειο.Κλασσικος Ελληνας…

    • Ο/Η Ντροπαλός λέει:

      Λυπάμαι! Λάθος συμπεράσματα. Δεν είμαι μαθηματικός ή οποιουδήποτε άλλου είδους επιστήμονας. Επίσης δεν γνωρίζω, τί είναι το Boston Legal.
      Αυτό, που ήθελε να καταδείξει η δημοσίευση ήταν ο παραλογισμός του να θεωρούνται οι δικηγόροι επιστήμονες, αλλά όχι π.χ οι χημικοί, τουλάχιστον από άποψη ταμείου ασφάλισης.
      Δεν αμφιβάλλω ότι η πολιτική δίκη (κυρίως) έχει πολύ λογική μέσα της, αλλά και πάλι η λογική επιστήμη δεν είναι μέρος της νομικής.
      Κεκτημένα δικαιώματα δεν έχω, αλλά ούτε έχω σκοπό να υπερασπιστώ κεκτημένα δικαιώματα άλλων, ιδίως σε αυτούς τους καιρούς.
      Πριν από τις οργίλες απαντήσεις και τις ειρωνείες περί Boston Legal, χρειάζεται και λίγη ψυχραιμία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s