Απόψε θα επαναληφθεί, για άλλη μια φορά, μια «κλασσική» φθινοπωρινή συνήθεια, που θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε πλέον ότι έχει αποκτήσει τα χαρακτηριστικά της «παράδοσης». Είναι η παρουσία και η ομιλία του Πρωθυπουργού στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Φυσικά δεν θα είναι μόνο ο Πρωθυπουργός στην ΔΕΘ, αλλά και άλλα μέλη της Κυβέρνησης και του αντιπολιτευόμενου και συμπολιτευόμενου πολιτικού προσωπικού. Στις πολιτικές στήλες θα διαβάσουμε, τί (δεν) είπε ο Πρωθυπουργός, τί (δεν) απάντησε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όπως και των άλλων κομμάτων. Στα σχόλια θα διαβάσουμε αναλύσεις για τα παραπάνω, όπως και προβληματισμό, εάν οι αντιπροσωπείες (δεν) έπρεπε να είναι όσο μεγάλες θα είναι, εάν έπρεπε να καταλύσουν σε ξενοδοχείο Χ, ή Χ-ν αστέρων κλπ, ενώ στις παραπολιτικές, για το πού διασκέδασαν και πού έφαγαν οι πολιτικοί μας, τις ημέρες παραμονής τους «στην πιο ερωτική πόλη της Ελλάδας»- άραγε τα Λαδάδικα είναι ακόμα στην μόδα;

Φυσικά, αυτό που κάνει ενδιαφέρουσα την ΔΕΘ, δεν είναι τόσο η ευγενική παρουσία του Πρωθυπουργού στο ότι εγκαινιάζει την έκθεση και εκφωνεί έναν λόγο. Είναι ότι σε αυτόν τον λόγο, από την δεκαετία του ’60, ξεδιπλώνει την οικονομική, κυρίως, πολιτική, που πρόκειται να ακολουθηθεί από την Κυβέρνηση το έτος, που έρχεται.

Υποθέτω ότι η ΔΕΘ και ιδιαίτερα αυτό το χαρακτηριστικό της υπάρχουν για να δικαιολογούν τον προσδιορισμό της Θεσσαλονίκης ως «συμπρωτέυουσας». Ένα μείζον πολιτικό γεγονός δεν κοινοποιείται από την ΑΘήνα, αλλά από την Θεσσαλονίκη.

Υπάρχει, όμως, κατά την γνώμη μου ένα πρόβλημα σε αυτήν την «παράδοση» και αυτό δεν έχει να κάνει με τα όποια έξοδα μετακίνησης, από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη. Το πρόβλημα είναι ότι η ανακοίνωση των επικείμενων πολιτικών δεν γίνεται στο θεσμισμένο και εντεταλμένο από τον λαό σώμα, αλλά (υποθέτω) στους εκπροσώπους των παραγωγικών τάξεων, ως εάν αυτές αποτελούσαν ένα δεύτερο νομοθετικό/συμβουλευτικό/βουλευόμενο ή ό,τι άλλο σώμα και η Ελλάδα να αποτελούσε μια δικαμεραλιστική κορπορατιστική δημοκρατία, γεγονός που δεν συμβαίνει, φυσικά.

Θεωρώ, λοιπον, ότι ο Πρωθυπουργος θα έπρεπε να κάνει τις ανακοινώσεις του για το επικείμενο πρόγραμμα της Κυβέρνησής του στο θεσμισμένο και εντεταλμένο σώμα, το οποίο φυσικά είναι η Βουλή. Ομοίως και οι αντιδράσεις/ αντιρρήσεις της αντιπολίτευσης. Ακόμα και σε χώρες, όπου υποτίθεται η «Αγορά» έχει σαφή προτεραιότητα στην κουλτούρα της κοινωνίας, οι ανακοινώσεις για την προσεχή κυβερνητική πολιτική γίνονται στις εκλεγμένες νομοθετικές συνελέυσεις: στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουμε τον λόγο από τον θρόνο, ενώ στις ΗΠΑ την ομιλία για την κατάσταση του έθνους.

Κατά την γνώμη μου, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός θα έπρεπε ΑΠΛΩΣ να εγκαινιάζει την ΔΕΘ και να εκφωνεί και έναν εισαγωγικό λόγο δίνοντάς της σημασία και βαρύτητα. Όσο για την Θεσσαλονίκη, εάν θέλει να έχει έναν ουσιαστικό τίτλο συμπρωτεύουσας, θα μπορούσε να συνεδριάζει η ίδια η Βουλή ορισμένους μήνες (π.χ τα θερινά τμήματα), ή να έχουν εκεί την έδρα τους σημαντικοί δημόσιοι οργανισμοί κλπ. Η υπάρχουσα, όμως, παράδοση σε σχέση με την ΔΕΘ δεν τιμά, ούτε την Θεσσαλονίκη, αλλά ούτε και τον ελληνικό λαό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s