Το συγκεκριμένο blog δεν έχει κρύψει την θετική του άποψη απέναντι στους Εβραίους, αλλά και την κατανόηση αρκετές φορές απέναντι στις ενέργειες του Ισραηλινού Κράτους. Όταν οι άνθρωποι του θρησκεύματος αυτού κατηγορήθηκαν ανά τους αιώνες για ό,τι κακό συνέβη στον πλανήτη, βίωσαν διώξεις για την ιδιότητά τους και υπήρξε στην πρόσφατη ιστορία σχέδιο να αφανισθούν από προσώπου γης (ίσως ανάλογο να ήταν η εκθεμελίωση και καταστροφή της Καρχηδόνας, αλλά οι ναζιστικές θηριωδίες δεν ήταν κατά κάποιου κρατικού μορφώματος, το οποίο είναι αφηρημένη έννοια χωρίς αισθήματα κλπ, αλλά εναντίον των ίδιων των ανθρώπων) είναι λογικό πάρα πολλοί από αυτούς και ενδεχομένως και το επίσημο Κράτος να έχουν αναπτύξει μια mentalité, η οποία υπεραπλουστευτικά μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: «Όλους τους αιώνες είμαστε τα θύματα και ο εύκολος στόχος για τις όποιες ατυχίες, λανθασμένες αποφάσεις, για όλα τα κακά της ιστορίας. Πολλοί πίστεψαν και πιστεύουν ότι δεν είμαστε άνθρωποι και πως πρέπει να εξαφανιστούμε από την Γη! Ε, ρε π***** δεν πάει άλλο! Από ‘δω και μπρος δεν θα αμυνόμαστε απλώς, αλλά θα γ***** προκαταβολικά τον κάθε μ***** που τολμά να ψελλίσει τέτοιες π*******!». Η νοοτροπία αυτή, αλλά και η άρνηση (έστω και ως σκέψη, παρά ως πράξεις) των περισσότερων γειτόνων του (και όχι μόνο!) στο να υπάρχει, έχει δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο και το έχει οδηγήσει σε αδικαιολόγητες υπερβολές από την κατοχή και στραγγαλισμό της Παλαιστίνης και των Παλαιστινίων μέχρι την επίθεση στο κομβόϋ της αλληλεγγύης πρόσφατα με τις γνωστές συνέπειες. Και φανταστείτε κιόλας ότι σε αυτό συμμετείχαν και «δυτικοί». Φανταστείτε, τί θα γινόταν, εάν συμμετείχαν μόνο πολίτες από άλλες περιοχές λιγότερο «ίσες» από την Δύση, η οποία ταυτίζει τον εαυτό της με την «διεθνή κοινότητα».

Στην ελληνική κοινή γνώμη, βέβαια, το Ισραήλ και οι Εβραίοι (σκοπίμως συγχεόμενες οι έννοιες) καταδικάζονται σε υπερβολικό βαθμό, αφού στην δικαιολογημένη αλληλέγγυη οργή για την κατοχή της Παλαιστίνης κλπ εμφιλοχωρεί και ο light και όχι και τόσο light αντισημητισμός· και φυσικά είναι πάντα να εντυπωσιάζεται κανείς με την διαπίστωση ότι πάρα πολλοί από αυτούς, που θεωρούν την ύπαρξη του Ισραήλ «ανωμαλία», ότι δεν έπρεπε να υπάρχει κλπ είναι και οι μεγαλύτεροι θαυμαστές της τσαμπουκαλίδικής του πολιτικής και που λένε κατά καιρούς επιχειρήματα όπως: «να μπουκάρουν τα κομμάντα στην Αλβανία, να γίνει οικόπεδο η Καισαρία, να λύσουμε το «σκοπιανικό» με πέντε πυραύλους, ‘κουνιέται’ κανείς κατά του Ισραήλ και των Εβραίων; Έτσι πρέπει να κάνουμε και εμείς!»

Η ελληνική κοινή γνώμη, όμως, φαίνεται να παραβλέπει το εξής: Το Ισραήλ είναι μια δημοκρατία. Μπορεί να μην είναι τόσο «άνετη», όσο μια ευρωπαϊκή κλπ, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ζει υπό μόνιμο καθεστώς κινητοποίησης. Μπορεί να θυμίζει επίσης σε πολλά την δημοκρατία, που υπήρχε εδώ σε προγενέστερα χρόνια, με τους πολιτικούς του να προέρχονται κυρίως από τις επιτελικές και μάχιμες θέσεις του στρατεύματος. Αντιθέτως, τα αντίπαλά του Κράτη δεν διακρίνονται για την δημοκρατικότητά τους. Νεποτισμός, κληρονομικές προεδρίες είναι συνήθως τα χαρακτηρηστικά τους. Τα παραπάνω τα παραβλέπουμε και συνηθίζουμε να καταδικάζουμε (ορθώς) μόνο την Ισραηλινή κατοχή, αλλά όχι (λάθος) την έλλειψη δημοκρατίας, που χαρακτηρίζει τους αντιπάλους του. Αυτό δεν σημαίνει, φυσικά, ότι οι Άραβες είναι ανίκανοι για δημοκρατία κλπ και ότι είναι από την φύση τους «δουλικοί» κλπ. Η επέκταση της πραγματικής δημοκρατίας και σε αυτές τις χώρες θα συμβάλλει αποφασιστικά στην βελτίωση του επιπέδου ζωής των λαών αυτών και στην ευρύτερη ειρήνη στην περιοχή.

Η ελληνική κοινή γνώμη παραβλέπει ομοίως ότι υπάρχουν ακόμα και Ισραηλινοί, που διαμαρτύρονται και θεωρούν ανήθικη και ανεπιτρεπτη την κατοχή των Παλαιστιναικών εδαφών, αλλά και την «ματσό» πολιτική του Ισραηλινού Κράτους. Υπάρχουν νεαρά αγόρια και κορίτσια, που διώκονται, επειδή αρνούνται να υπηρετήσουν στα Κατεχόμενα, καθώς δεν πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Πέρυσι π.χ. προβλήθηκε το κριτικό προς την Ισραηλινή πολιτική στο Λίβανο Βαλς με τον Μπασιρ του Ισραηλινού Άρι Φόλμαν, ενώ νομική επιτροπή για αυτά τα γεγονότα στη Σάμπρα και Σατίλα βρήκε έμμεση (έστω) ευθύνη του Ισραήλ, ενώ έγινε σύσταση για απόλυση του Αριέλ Σαρόν από την θέση του Υπουργού Άμυνας κλπ. Όλα αυτά εδώ στην Ελλάδα συνήθως κρύβονται.  Τα ελληνικά μέσα δεν είναι ακριβώς ότι αποκρύπτουν αυτήν την «αντιπολιτευτική» συμπεριφορά των Ισραηλινών, αλλά μέσα σε όλο το πλαίσιο της παρουσίασης των γεγονότων, τα κάνουν να φαίνονται ότι αυτά συμβαίνουν, επειδή οι Ισραηλινοί αντιλαμβάνονται ότι έχουν μόνο άδικο και πως τους τρώνε οι τύψεις. Αντιθέτως, σε ό,τι αφορά την άλλη πλευρά στην Ελλάδα παρουσιάζεται μια ομοφωνία. Αραγέ, κανένας Άραβας δεν προβληματίζεται με το τί στο καλό φταίει ο Ισραηλινός, που μπαίνει στο λεωφορείο του (σε μη κατεχόμενη πόλη, μάλιστα) και φοβάται μην τού σκάσει στα ξαφνικά καμιά βόμβα; Καμιά Παλαιστίνια μάνα δεν υπάρχει, που να προσπαθεί να αλλάξει τα μυαλά του παιδιού της, που είναι έτοιμο να ζωσθεί με εκρηκτικά, πιστεύοντας ότι θα γίνει μάρτυρας και θα πάει στον Παράδεισο; Υπάρχει μόνο η ομοφωνία του τύπου, που συναντάμε στα καθ’ ημάς στις τυποποιημένες και πολλές φορές ανούσιες σχολικές γιορτές; Δεν νομίζω. Εάν φαίνεται να υπάρχει ομοφωνία, αυτή προφανώς θα είναι είτε αποτέλεσμα των πολιτικών δομών των Κρατών αυτών, είτε πάλι αποτέλεσμα του τρόπου κάλυψης από τα ελληνικά ΜΜΕ: ότι σύσσωμος ο αραβικός κόσμος (τον οποίο πολλές φορές ενδεχομένως κακώς να τον θεωρούμε ενιαίο) είναι ενωμένος στον αγώνα του ενάντια στην Ισραηλινή αδικία. Βέβαια θα μού πείτε ότι γενικότερα δεν διακρίνουμε τον Αραβικό κόσμο (ούτε καν τους Ιρανούς, που δεν είναι Άραβες). Άραγε, αισθάνεται «αδελφός» π.χ ο Αιγύπτιος με τον Σαουδάραβα ή απλώς «μακρινά πολιτιστικά ξαδέλφια». Και από την πλευρά των Αράβων, βλέπουν άραγε π.χ Γάλλους, Ιταλούς κλπ να  είναι το ίδιο αφού μιλούν «περίπου την ίδια γλώσσα» και μέχρι πρόσφατα γινόταν η λειτουργία στα Λατινικά σε όλους;

Για κάποιους το Ισραήλ δεν πρέπει μόνο να αποσυρθεί από τα Κατεχόμενα, αλλά θα έπρεπε να πάψει να υπάρχει. Υπάρχουν τα παράλογα επιχειρήματα (θεοκτονία, παρεμπόδιση κυριαρχίας του «κέντρου», που θέλει να καθυποτάξει τον κόσμο κλπ) και τα λογικοφανή. Το εξής δηλαδή: ότι η περιοχή ήταν η Παλαιστίνη και ότι οι Ισραηλινοί έκλεψαν την γη. Όντως, στην περιοχή υπήρχε η Βρετανική εντολή της Παλαιστίνης, αλλά πολλές φορές αυτοί οι προσδιορισμοί, που βασίζονται χαλαρά στην γεωγραφία δεν είναι και πολύ καλοί οδηγοί· και γιατί όχι Συρία, αφού πριν ήταν η Οθωμανική Συρία; Και άραγε ποιό θα ήταν το επιχείρημά τους, εάν η εντολή λεγόταν π.χ Βρεταννική Εντολή της Σιών; Πολλές φορές μού δίνεται η εντύπωση ότι όλη η πρεμούρα δεν γίνεται για να (ξανα)αποκτήσουν οι Παλαιστίνιοι την πατρίδα τους, αλλά αποτελούν «πιόνια» στην φαντασίωση εξαφάνισης του Ισραήλ. Τί θα έπρεπε, λοιπόν, να γίνει; Προφανώς με μια γενναία κίνηση αμοιβαίως και ταυτοχρόνως Ισραηλινοί να αποσυρθούν από τα Κατεχόμενα και να αναγνωρίσουν την Παλαιστίνη και Παλαιστίνοι και υπόλοιποι Άραβες και Ιρανοί να αναγνωρίσουν το Ισραήλ.

Μερικές παρατηρησεις

  1. Αυτό το blog, θεωρεί ότι στην ουσία είναι η Ιορδανία, που είναι η Παλαιστίνη (και άσχετα με τις δημογραφικές εξελίξεις στην χώρα αυτή). Δεν είμαι και πολύ σίγουρος και σε καθε περίπτωση, φαίνεται τώρα να έχει δημιουργηθεί μία διακριτή Παλαιστινιακή ταυτότητα. Συνεπώς δεν θα έβλεπα ως λύση έναν διακανονισμό επιστροφής των Κατεχομένων στην Ιορδανία ή κάτι ανάλογο.
  2. Τα διάφορα σχέδια κάνουν λόγο ότι το όποιο Παλαιστινιακό Κράτος θα είναι αφοπλισμένο, κάτι με το οποίο δεν συμφωνώ. Μακάρι, βέβαια, να ήταν όλα τα Κράτη αφοπλισμένα, αλλά δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει. Πολύ φοβάμαι ότι ένα αφοπλισμένο Παλαιστινιακό Κράτος θα δίνει νομιμοποίηση στους όποιους τρομοκράτες να ορίζουν εαυτούς ως υπερασπιστές, όχι μόνο της Παλαιστίνης ως οντότητας, αλλά ως υπερασπιστές της Παλαιστινιακής υπερηφάνειας. Η ύπαρξη στρατού σημαίνει την συγκέντρωση και τον έλεγχο της βίας, την ομαλή συμπεριφορά και όχι τον τυχοδιωκτισμό. Με αυτήν την λογική πρώτο το Ισραήλ θα έπρεπε να στηρίξει και ενδεχομένως και να εκπαιδεύσει τον όποιο Παλαιστινιακό στρατό.
  3. Ίσως θα έπρεπε να ληφθούν γενναίες αποφάσεις για ανταλλαγή πληθυσμών και περιοχών. Τα Παλαιστινιακά εδάφη είναι κομμένα στα δύο. Θα ήταν καλύτερο να υπήρχε ενιαία επικράτεια. Οι διακριτές περιοχές ενδεχομένως να δημιουργούν ιδέες «περί απελευθέρωσης του παρεμβάλλοντος χώρου»· εμποδίζουν, επίσης, την ορθή διοίκηση και κατανομή των πόρων κλπ
  4. Το θέμα της Ιερουσαλήμ. Η Ιερουσαλήμ πρέπει να ανήκει σε ένα Κράτος με το άλλο να παραιτείται από αυτήν με τα σχετικά ανταλλάγματα, είτε οικονομικά είτε εδαφικά. Η διχοτόμηση δεν νομίζω να βοήθησε. Γνώμη μου είναι ότι θα έπρεπε να αποδοθεί στο Ισραήλ, καθώς πλειοψηφούν οι Εβραίοι (πρωτίστως) και δευτερευόντως αποτελεί την «ιστορική πρωτεύουσα» του Εβραϊσμού.

Κλείνοντας ένα σχόλιο με αναφορά και στις δικές μας φαντασιώσεις. Υπάρχουν Ισραηλινοί, που θεωρούν ότι δεν υφίσταται Κατοχή της Παλαιστίνης, αλλά ότι το Ισραήλ έχει επανακτήσει τα ιστορικά του εδάφη κλπ. Προφανώς, αυτό δεν το δέχονται οι Παλαιστίνιοι και αντιδρούν. Φανταστείτε, λοιπόν, τί θα συνέβαινε στα καθ ημάς, εάν «απελευθερώναμε την Πόλη», όπως φωνάζουν διάφοροι «πατριώτες» και είχαμε να «πείσουμε» τα 10 εκατομμύρια των Τούρκων κατοίκων της.

Δείτε επίσης:

Εδώ

Εδώ

Εδώ

Advertisements

One response »

  1. Ο/Η israelyesgr λέει:

    Φίλε μπλόγκερ,

    σε αναφορά με την παρατήρησή σου : «Αυτό το blog, θεωρεί ότι στην ουσία είναι η Ιορδανία, που είναι η Παλαιστίνη (και άσχετα με τις δημογραφικές εξελίξεις στην χώρα αυτή). Δεν είμαι και πολύ σίγουρος και σε καθε περίπτωση, φαίνεται τώρα να έχει δημιουργηθεί μία διακριτή Παλαιστινιακή ταυτότητα. Συνεπώς δεν θα έβλεπα ως λύση έναν διακανονισμό επιστροφής των Κατεχομένων στην Ιορδανία ή κάτι ανάλογο.»

    Συμφωνώ ότι σήμερα έχει δημιουργηθεί μια διακριτή Παλαιστινιακή ταυτότητα. Όμως το 1948, δεν υπήρχε αυτή η ταυτότητα (όπου αναφέρεται το συγκεκριμένο άρθρο που παρέθεσες). Σήμερα, που υπάρχει η Παλαιστινιακή ταυτότητα, η Ιορδανία που το 70% του πληθυσμού της είναι Παλαιστίνιοι, τους συμπεριφέρεται σαν πολίτες δεύτερης τάξης και σε πολλούς τους αφαιρεί κατά διαστήματα και την Ιορδανική υπηκοότητα ή άδεια παραμονής (π.χ. βλ. εδώ: http://wp.me/pKbhT-2A).

    Πιστεύω πως αν και ουτοπικό, αν πραγματικά ήθελαν ειρήνη όλοι θα υπολογίζανε ΚΑΙ αυτήν την επιλογή – βλ. εδώ: http://wp.me/pKbhT-21 – Αλλά όπως είπα, ουτοπικό! 🙂 Εδώ δεν μπορούν να συνενοηθούν οι δύο (Ισραήλ-Παλαιστίνιοι), θα συνενοηθούν οι τέσσερις; (Ισραήλ, Παλαιστίνιοι, Ιορδανοί, Αιγύπτιοι;) χαχα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s