…-Είχα δει το βιβλίο σου πριν λίγες ημέρες σε κάποιο βιβλιοπωλείο και σκεφτόμουν «μα γιατί η ηρωίδα με μαύρα; Είναι μελαγχολικό!»

-Α, η ηρωίδα είναι μελαγχολική γκοθ, τής αρέσουν τα μαύρα!

Στην τότε συνάντηση με τον enteka τού είχα θέσει την ερώτηση-σχόλιο για την επιλογή του χρώματος των ρούχων της ηρωίδας. Δεν θυμάμαι, εάν είχα θέσει την ερώτηση και εάν είχα πάρει την απάντηση ακριβώς έτσι, έχει περάσει και κάποιος καιρός από τότε, αλλά την ουσία του συγκεκριμένου διαλόγου νομίζω την αναπαριστώ μάλλον πιστά. Μετά, ο enteka συνέχισε λέγοντάς μου για τις όποιες διαφορές υπήρχαν στην απεικόνιση της ηρωίδας, που είχε αυτός στο μυαλό του και στο πώς την είδε αντιστοίχως η εικονογράφος, στο οποίο θέμα της απεικόνισης εμφιλοχώρησαν και ζητήματα πολιτικής ορθότητας, και στο πώς όλα αυτά συμβιβάσθηκαν και βγήκε η εικόνα της ηρωίδας στο εξώφυλλο. Enteka, δεν γνωρίζω, εάν θεωρείς ιδανική, όπως φανταζόσουν, την απεικόνιση της ηρωίδας σου (πολύ πιθανόν όχι, αλλά και η εικονογράφος, δεν θα μπορούσε ενδεχομένως να δώσει κάποια διαφορετικά στοιχεία προσωπικότητας, εάν ήταν ο συγγραφέας, δημιουργώντας τον δικό του «ιδανικό» χαρακτήρα; ), μετά, όμως, που χάζεψα το εξώφυλλο ξανά βρήκα κάτι πολύ μοντέρνο στην απεικόνιση της ηρωίδας, που μού άρεσε. Καθώς υπάρχει κάποιου είδους διχρωμία στον χρωματισμό της μοιάζει σαν να μάς κοιτά διπλά. Μοιάζει σαν να μας κοιτά κατά τα 3/4, αλλά μοιάζει και σαν να μας κοιτά σε προφίλ! Μοιάζει αρκετά με το προσωπάκι της Apple, αλλά θυμίζει και λίγο Picasso!

Σε αντίθεση με τους ΣΤΕ, οι οποίοι ανήκουν στα μεσαία στρώματα της κοινωνίας και προσφεύγουν στην φαντασία για να λύνουν τα όποια προβλήματά τους κλπ, η Ελένη, η ηρωίδα του πρώτου βιβλίου της νέας σειράς βιβλίων των Αόρατων Ρεπόρτερ (του Άρη Δημοκίδη) -εάν έχω καταλάβει καλά, κάθε βιβλίο της σειράς θα έχει κεντρικό ήρωα έναν από την ομάδα τους- ανήκει στα υψηλά στρώματα. Δεν μένει σε μια όποια και όποια συνηθισμένη γειτονιά και σπίτι, αλλά σε μια έπαυλη στο Παλαιό Ψυχικό, μια συνοικία, η οποία πρέπει να είναι η ακριβότερη και αριστοκρατικότερη της Ελλάδας. Η Ελένη είναι κόρη ενός μεγαλοδημοσιογράφου του Βύρωνος Γεωργίου, είναι εσωστρεφής, μελαγχολική, λίγο emo πιθανόν, ενδεχομένως βιώνοντας τις όποιες δυσκολίες μετάβασης από την παιδική στην πρώτη εφηβική ηλικία.

Αφορμή για την ιστορία είναι η εξαφάνιση ενός διάσημου ποδοσφαιριστή. Με την υπόθεση θα ασχοληθούν τα μεγάλα ΜΜΕ, που συμβολίζονται από τον πατέρα της Ελένης, αλλά και τα μικρά και ανεπίσημα, τα οποία συμβολίζονται από τους Αόρατους Ρεπόρτερ. Θα μπορούσαμε, ίσως, να υποθέσουμε ότι οι Αόρατοι Ρεπόρτερ είμαστε όλοι εμείς οι ανεπίσημοι και ά-κυροι σχολιαστές και μάρτυρες ως blogger. Στα πλαίσια του βιβλίου οι «Αόρατοι Ρεπόρτερ» είναι δημοσιογράφοι-παιδιά του δημοτικού, που παίρνουν όλες τις πληροφορίες, που θέλουν εκμεταλλευόμενα την παιδική τους ηλικία και την «αφέλειά» τους.

Πατέρας και κόρη, λοιπόν, βρίσκονται σε ανταγωνισμό και αντιπαλότητα και μάλιστα εν αγνοία τους, κάτι που δημιουργεί αρκετές κωμικές, αλλά και καταστάσεις αγωνίας. Η κόρη, βέβαια, εάν και μελαγχολική έχει το μέλλον μπροστά της, ενώ ο πατέρας πολλές φορές προβληματίζεται, μαζί με την γυναίκα του, για το πώς και γιατί παράτησε τα όνειρά του. Παρένθεση:  (Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι τα βιβλία του enteka διάβαζονται και από ενηλίκους, μήπως θα έπρεπε να γράφει και κάτι για να δώσει ελπίδα και σε εμάς σε σχέση με τα όνειρά μας; )

Το βιβλίο παρ’ ότι παιδικό δεν έχει παιδιαστικές έννοιες, ίσως ούτε καν παιδικές, εάν σκεφτούμε ότι αναφέρεται π.χ το ζήτημα της δωροδοκίας. Υπάρχει επίσης και ειρωνία για τον τρόπο λειτουργίας των ΜΜΕ, όπως είναι τα διάφορα δελτία ειδήσεων με τις περιττές και άχρηστες ειδήσεις. Η δε ιστορία περα από τον ποδοσφαιριστή, τα όνειρα και την φανταστική δημοσιογραφία αγγίζει και το θέμα της παιδικής εκμετάλλευσης. Με λίγα λόγια το βιβλίο είναι ένα αρκετά σοβαρό παραμύθι, σοβαρότερο απ’ ό,τι ίσως νομίζουμε με βάση ένα βιαστικό ξεφύλλισμα. Από την άλλη βλέπουμε τις κλασσικές οφειλές και και σημάδια επιρροής από τα Μίκυ Μάους (παιδιά, που πιλοτάρουν αεροπλάνα, όπως τα ανηψάκια- του Ντόναλντ Ντακ για όποιον δεν κατάλαβε-, και που κάνουν ταξίδια ανά τον κόσμο), αναφορές σε άλλα βιβλία του συγγραφέα, αλλά και αναφορές στην σύγχρονη πραγματικότητα (π.χ το γραφείο των ΑΟΡ είναι στην Βουλής, όπως και τα γραφεία της LIFO· και αυτό το είχα σημειώσει στο σημειωματάριό μου, πριν να ανεβάσει ο enteka το σχετικό ποστ και να το γράψει).

Λόγω των ταξιδιών, που κάνει η ηρωίδα ανά τον κόσμο, το βιβλίο μοιάζει αρκετά με απλουστευμένο και περιγραφικό τουριστικό οδηγό. Γράφω «περιγραφικό», καθώς η απουσία φωτογραφιών απαιτεί την χρήση της φαντασίας για τα μέρη, που επισκέπτεται η ηρωίδα του βιβλίου. Μοιάζει και σε πολλά, όμως, με κοσμικό οδηγό, καθώς αναφέρονται και διασημότητες.

Στο σημειωματάριό μου, βλέπω ότι έχω γράψει «όνειρο Φιλίππου για τυπωμένη εφημερίδα και γνώμη του, άραγε επιρροή από media trip;». Τί είχα παρατηρήσει άραγε; Γιατι δεν θυμάμαι, τί ήθελα να πω;

Όπως και στην Χώρα των Μαγικών Ονείρων, έτσι και εδώ έχουμε μια «μαγική αναπνοή», την οποία, όμως, δεν την πολυκατάλαβα, οπότε την αναφέρω εδώ ελπίζοντας ότι ο enteka θα δώσει κάποιες διευκρινίσεις 😀

Advertisements

One response »

  1. Ο/Η enteka λέει:

    Γεια! Ευχαριστώ για το ποστ-κριτική 🙂

    1) Ναι, πολύ σωστά το εντόπισες, υπήρχε επιρροή απ’ το Media Trip, την στήλη με εφημερίδες που έγραφα τότε, ο ήρωάς μου όπως κι εγώ είχε αντιληφθεί πως καλό και χρυσό το ίντερνετ, όμως τίποτα δε συγκρίνεται με την καταβύθιση στον συμπαγή κόσμο μιας χάρτινης εφημερίδας. Η ανάγνωση εφημερίδας είναι τελείως διαφορετική (δίνεσαι σ’ αυτήν) απ’ ό,τι το αποσπασματικό σλάλομ σε διαφορετικά λινκς.

    2) Για το εξώφυλλο: απλώς χρειάστηκε να γεμίσουμε λίγο την ηρωϊδα που στο βιβλίο περιγράφεται ως γεματούλα. Η εικονογράφος έκανε εξαιρετική δουλειά όχι μόνο στις λεπτομέρειες αλλά και στην μορφή πρωτοσέλιδου εφημερίδας.

    3) Δεν αναφέρεται κι άλλη μαγική αναπνοή, αλλά μια απλή ανατολίτικη τεχνική χαλάρωσης: εισπνέεις για τέσσερα δευτερόλεπτα, κρατάς την ανάσα σου για επτά, εκπνέεις για οκτώ. Και επαναλαμβάνεις. Πολύ χαλαρωτικό!

    4) Δίνω μάλλον ελπίδες και στους μεγαλύτερους, στα τελευταία κεφάλαια ο πατέρας παίρνει σημαντικές αποφάσεις και στο τέλος υπάρχει και σχετική εξέλιξη.

    Πολλές ευχές κι ευχαριστίες!

    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s