Τα τελευταία χρόνια παρατηρώ μια βλακώδη και θρασύδειλη συνήθεια, η οποία συναντάται, τόσο στα ΜΜΕ, όσο και στις συζητήσεις, όποτε γίνεται προσπάθεια να μεταφερθεί με πολιτισμένο τρόπο ένας τσακωμός. Παραδείγματα:

«Άντε νομίσου μακάκα!»

«Νίψε μου τ’ ακτινίδια μωρή παλιομελιτζάνα!»

«Δεν μαμιέσαι καλύτερα λέω εγώ!»

Παλαιότερα, όταν είχε περισσότερη ισχύ ο ηθικισμός και η κοινωνική και επίσημη λογοκρισία ήταν δύσκολο σε ένα κείμενο, σε μια αφήγηση, σε μια τηλεοπτική εκπομπή να μπουν υβριστικές λέξεις και φράσεις. Αντιθέτως, έμπαιναν αστερίσκοι κλπ στα κείμενα (κάτι που ακολουθείται και σε αυτό το blog), ή τα περίφημα μπιπ. Πάντως, νομίζω ότι υπήρχε και μια πονηριά, εάν και για τα οπτικοακουστικά μέσα μπορεί να ήταν και τεχνικό ζήτημα· θέλω να πω ότι τις περισσότερες φορές ακούγαμε φράσεις του τύπου «Άντε και γ@μπιπ ρε μ@μπιπ», παρά «Άντε και μπιπ ρε μπιπ».

Σήμερα, αντιθέτως, έχουμε την σεμνότυφη μαγκιά των παραδειγμάτων, που ανέφερα στην αρχή. Είναι τόσο βαρετό!

Εάν δεν έχετε το θάρρος, ή δεν το θεωρείτε πρέπον να προφέρετε τις κανονικές ύβρεις, απλώς μην τις πείτε. Το «και πέταξε κάτι παλιοκούβεντες» ή «τού τα ‘ψαλα και εγώ» κλπ είναι προτιμότερο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s