Η Σούζαν Μπόιλ είχε προφανώς όλα τα εχέγγυα για να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα ΜΜΕ. Δεν είχε κοιλιακούς soprano και τορνευτούς γοφούς coloratura, ούτε πρόσωπο μελωδικό σαν άρπα. Υποθέτω ότι ήταν απολύτως κατάλληλη για να τραβήξει τηλεθέαση: θα σχολίαζαν την εμφάνισή της, την ηλικία της κλπ. Και- όταν δεν θα πήγαινε άλλο- θα τραγουδούσε και προφανώς φωνή καρακάξας θα έβγαινε από μέσα της και μετά, καθώς δεν θα είχε τίποτα άλλο να δώσει (=παραπάνω τηλεθέαση) και θα την έδιωχναν. Όμως, όταν τραγούδησε τραγούδησε τόσο ωραία, που τα γιουχαΐσματα σταμάτησαν, αλλά τα στόματα δεν έκλεισαν, καθώς έμειναν ανοικτά από την έκπληξη.

Η Σούζαν Μπόιλ προφανώς έχει ταλέντο. Καλλιεργημένο;  Ακατέργαστο; Δεν γνωρίζω, αφού δεν παρακολουθώ την εκπομπή. Δεν παρακολουθώ την εκπομπή, αλλά λέγεται ότι δεν ήταν η πρώτη φορά, που τραγουδούσε, αλλά πως ήταν μέλος σε χορωδίες κλπ. Πολύ πιθανόν να έχει ταλέντο (άσχετα με την εκπομπή), το οποίο και να έχει καλλιεργήσει. Είναι ο υπεραπλουστευτικός ανορθολογικός ρομαντισμός μας, που μας κάνει να ισχυριζόμαστε ότι η ταλαντούχα της φωνή, πως είναι αποζημίωση για τις άλλες αδυναμίες της. Το πώς θα εξελιχθεί, το εάν θα την εκμεταλλευθούν αυτήν και το ταλέντο της τα ΜΜΕ εξαρτάται, τόσο από την ηθική των ΜΜΕ, όσο και από  την δική της επαγρύπνηση. Τής ευχόμαστε, πάντως, καλή επιτυχία.

Υποθέτω ότι κατ’ αντιστοιχία θα σας έχει τύχει το εξής: Θα έχετε βρεθεί κάπου και θα έχετε δει μια τόσο όμορφη κοπέλα, που θα θεωρείτε ότι το μόνο, που μπορεί να την απασχολεί θα είναι το πώς να ισορροπήσει πάνω στα ψηλά της τακούνια και εάν το φουλάρι της ταιριάζει με την τσάντα που κρατά, ή έναν τόσο ωραίο άντρα, που θα διαβάζετε την σκέψη του και θα θεωρείτε ότι ασχολείται μόνο με τους κοιλιακούς του, ή εάν το Χ αυτοκίνητο είναι περισσότερο γκομενοπαγίδα από το Ψ.  Τυχαίνει να τούς μιλήσετε και βλέπετε ότι δεν πρόκειται περί bimbo και bimba. Ότι έχουν κοινωνικές γνώσεις, είναι καλλιεργημένοι, μορφωμένοι και εν τέλει το να γνωρίζεις, εάν το τάδε φουλάρι πάει με την δείνα τσάντα δεν εμποδίζει κάποια από το να είναι επιτυχημένη αστροφυσικός.

Σκεπτόμενος και συντάσσοντας την δημοσίευση αυτή, πληροφορήθηκα την ύπαρξη της δημοσίευσης με τις Συμβουλές σε Νιόπαντρη Γυναίκα. Η ίδια λογική και εδώ: Η γυναίκα, που περιποιείται τον εαυτό της δεν είναι ηθική γυναίκα. Αλλά και στην χριστιανική θρησκεία ευρύτερα: ο φτωχός δεν θα είναι, που θα πάει ευκολότερα στην Βασιλεία των Ουρανών, με τις πιθανότητες για τον πλούσιο κλπ να θεωρούνται σχεδόν μηδαμινές; Αντιστοίχως και στην μυθολογία μας: Όταν ο Ηρακλής διχάσθηκε μεταξύ της Αρετής και της Κακίας, η Αρετή δεν μάς απεικονίζεται ως σεμνυόμενη ηθικώς ενδεδυμένη χαμηλοβλεπούσα, ενώ η Κακία με προκλητικό αισθησιακό σώμα μέσα από διαφανή ρούχα;

Μεγαλώνουμε, μας μεγαλώνουν με υπεραπλουστέυσεις: «Η Ελβίρα έχει μεγαλύτερο στήθος» , παραπονείται μια κοπέλα στην μάνα της «και την θέλουν πιο πολλά αγόρια». «Ναι, αλλά εσύ είσαι πιο έξυπνη και καλόψυχη», ανταπαντά η μητέρα της υποννοώντας ότι προφανώς η Ελβίρα είναι μια μαυρόψυχη ηλίθια ενδεχομένως δε και π******. «Τυχερός ο Εδμόνδος με τα πλούτη του!» «Ε, πώς να τα βρήκε», η ανταπάντηση, «εσύ, όμως, είσαι τίμιος και έξυπνος» (ο Εδμόνδος είναι ένας ηλίθιος απατεώνας, είναι το υποννοούμενο παρασύνθημα κλπ). Στα παραμύθια: η μεγάλη κόρη είναι άσχημη και σοφή, η μικρή όμορφη και στην καλύτερη περίπτωση απλώς αφελής, εάν δεν είναι ηλίθια με πατέντα. Ανάλογα με το μήνυμα, που θέλουμε να περάσουμε αποδίδουμε στην μία ή στην άλλη τον ρόλο της κακιάς.

Σε αντίθεση με τα παραμύθια, αλλά και με το δίλημμα του Ηρακλή η ζωή είναι πιο περίπλοκη. Η αρετή δεν είναι μόνο το τέλος μιας διαδρομής γεμάτης αίμα, δάκρυα και ιδρώτα. Μια τέτοια διαδρομή μπορεί να είναι και αποτέλεσμα κακίας, αλλά και το αντίστροφο. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε πως ένας από τους ασφαλέστερους δρόμους προς την κόλαση είναι οι αγαθές προθέσεις. Επίσης, το να είναι κανείς άσχημος, όμορφος ή οτιδήποτε δεν τον κάνει αυτομάτως έξυπνο, ηλίθιο, καλό, κακό, που υπεραπλουστευτικά νομίζουμε.

Ας το παραδεχθούμε ανοικτά: Όταν βλέπουμε π.χ μια όμορφη κοπέλα και την χαρακτηρίζουμε ως χαζή, ή χαρακτηρίζουμε κάποιον ηλίθιο, επειδή δεν εμφανίζει σημάδια δήθεν κατάθλιψης, δεν μιλά η λογική, δεν μιλά η επιβεβαιωμένη γνώση, αλλά πολύ απλά μιλά η ζήλεια. Αντί να προσπαθούμε να ολοκληρωθούμε ως χαρακτήρες, κατηγορούμε τον άλλον.

Αναμφίβολα, η τύχη παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και όχι μόνο για την εμφάνιση κάποιου. Σκεφτείτε το, πόσους ζηλεύετε -με την καλή έννοια- οι οποίοι φαίνεται να έχουν βρει (έστω το επαγγελματικό) νόημα της ζωής τους, ενώ εσείς ενδεχομένως να βολοδέρνετε και να μετανοείτε. Την τύχη, όμως, δεν την ελέγχουν ούτε οι ευνοούμενοί της, ούτε τα αποπαίδια της.

Advertisements

2 responses »

  1. Ο/Η ritsmas λέει:

    Και βεβαια τίθεται θέμα ζήλιας κι αυτά που λεμε, εμεις οι γυναίκες, ε, εντάξει, εχουμε μυαλό και παιδεία κλππ. ειναι για να παρηγοριόμαστε..κακά τα ψέμματα. η ομορφιά εγινε υμνος εξαρχής και αντικείμενο θαυμασμού από τους πάντες, απλούς τε και σπουδαίους ανθρώπους… Καλημερες….
    αληθεια τί απεγινε η Σούζαν ;

    • Ο/Η Ντροπαλός λέει:

      Εννοείται πως ζηλεύουν τόσο οι γυναίκες και όσο οι άντρες και δεν αποτελεί αποκλειστική γυναικία ιδιότητα. Και όλοι ζηλεύουν όχι μόνο για θέματα εμφάνισης, αλλά και για άλλα.
      Ο προβληματισμός μου ήταν στο κατά πόσο μάς είναι ωφέλιμη η κατηγορία των άλλων (μας κάνει πιο ευτυχισμένους, ανεβάζει την (αυτο)εκτιμησή μας; ) και στο κατά πόσο είναι λογικό να ισχύουν οι λογικές όμορφος, αλλά χαζός κλπ (μάλλον δεν ισχύουν)
      Καλημερα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s