Υποθέτω ότι, βάσει της αντίληψης του χρόνου στον χώρο των υπολογιστών, ο υπολογιστής μου είναι «αρχαίος». Με την εξαίρεση την αντικατάσταση της καθοδικού σωλήνα οθόνης με μία επίπεδη -πριν ενάμιση με δύο χρόνια περίπου, ή μήπως παραπάνω;- δεν έχει γίνει καμιά μεταβολή στον υπολογιστή μου στα επτά χρόνια, που τον κατέχω. Αντιστοίχως και με τον προηγούμενό μου υπολογιστή. Τον είχα και αυτόν αντιστοίχως για έξι με οκτώ χρόνια. Για μνήμες κλπ δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Θυμάμαι την χωρητικότητα του σκληρού του δίσκου 1GB. Οπότε μπορείτε να φανταστείτε, πόση εντύπωση μού έκαναν τα 80 GB χωρητικότητας του νέου υπολογιστή. Ο πρώτος υπολογιστής ήταν συγκεκριμένης μάρκας (για την ακρίβεια Compaq, μην με ρωτάτε άλλα: δεν γνωρίζω και δεν θυμάμαι), έτρεχε λειτουργούσε με windows 95, νομίζω, και η μονάδα του ήταν πάνω στην (φυσική) επιφάνεια εργασίας (γραφείο). Ο τωρινός είναι του τύπου «φτιάχνω-τον υπολογιστή-που-μού-ταιριάζει-που-μού προτείνει-ο-πωλητής», με την βοήθεια του zero20ne. (Ο πωλητής μού λέει το τάδε για τον επεξεργαστή να το πάρω; Ναι! Το δείνα για την μνήμη; Μπα, μάλλον μπαίνεις σε περιττά έξοδα κλπ), είναι σε μορφή «πύργου» και λειτουργεί με windows XP. Με τον πρώτο μου υπολογιστή βίωσα μεγάλες στιγμές συγκίνησης. Χαρακτηριστικές: Ώρα δώδεκα το βράδυ, την επομένη, υπήρχε υποχρέωση παράδοσης εργασίας στο Πανεπιστήμιο μέχρι τις 1ο:00 και ξαφνικά BSOD. Στον τωρινό υπολογιστή βίωσα την συγκίνηση του αέναου booting και μη πρόσβασης στα δεδομένα μου, ενώ σε παλαιότερο χρόνο το ψιλοτρέλλαμα του σκληρού σε προσπάθεια διαμερισμού του, στην πορεία να μπει και Linux, για να δω τί πράγμα είναι αυτό για το οποίο μιλάνε όλοι. Πάλι μ’ έσωσε ο zero2one.

Τον δε τελευταίο χρόνο ο υπολογιστής ψιλοσέρνεται, δεν ανταποκρίνεται πολλές φορές το κλικάρισμα για το άνοιγμα εφαρμογών και -σημαντικότερο όλων- ανά περιόδους, που γίνονται όλο και πιο συχνότερες, ο βόμβος του υπολογιστή μετατρέπεται σε αρκετά ενοχλητικό θόρυβο και μια μυρωδιά σαν καμένο βγαίνει στον χώρο. Θα αναγκαστώ να τον κλείσω και να τον ξανανοίξω με πιθανότητες είτε να ξαναρχίσει ο θόρυβος και η μυρωδιά, είτε να μην υπάρχουν, ή μπορεί να με προλάβει και να κλείσει μόνος του (εν τω μεταξύ θα μείνει κάποιο λαμπάκι αναμμένο και ταυτόχρονα δεν θα μπορώ να τον ανάψω, παρά μόνο εάν διακόψω και ακολούθως επανασυνδέσω το UPS). Τελευταία του κόλπα είναι η αποτυχημένη προσπάθεια εκκίνησης, Κάνει ένα «βρουμ», υποθέτω διοχετεύει ρεύμα στα κεντρικά και στα περιφερειακά, και μετά από μερικά δευτερόλεπτα «φουμπ» σβήνει. Θα ξεκινήσει μετά από πολλές προσπάθειες και φυσικά πρέπει να περάσω από την DOS-οειδή οθόνη. Για το θέμα του θορύβου και της άσχημης μυρωδιάς ο zero2one, αλλά και υπάλληλοι σχετικών καταστημάτων μού είπαν πως φταίει το τροφοδοτικό˙πως εάν ανοιχθεί και καθαριστεί το πρόβλημα σε μεγάλο βαθμό θα σταματήσει να υπάρχει. Σχετικά με το αργό «σούρσιμο», ένα ξεσκαρτάρισμα, μια αναβάθμιση κλπ θα παρατείνουν έτι περισσότερο τον χρόνο ζωής του υπολογιστή. Και το ερώτημα είναι αναβάθμιση ή αντικατάσταση;

Η αναβάθμιση μού προτείνεται από τον zero2one, ο οποίος ως μηχανικός υπολογιστών ενδεχομένως να έχει καλύτερη αντίληψη για τον κύκλο ζωής των μηχανημάτων και να έχει βρει την πραγματική ισορροπία στο διαρκές κυνήγι της τελευταίας τεχνολογίας, τόσο για λόγους αντικειμενικότητας, όσο και για λόγους μόδας. Επίσης προσφέρεται σχετικά με τα βιδω-ξεβιδώματα κλπ. Η αναβάθμιση θα έχει να κάνει με τα θέματα βελτίωσης μνήμης, ενδεχομένως την δυνατότητα προσκόλλησης περισσότερων περιφερειακών κλπ. Όμως, υπάρχει ένα «πρόβλημα», πέρα από την αίσθηση της ανανέωσης. Χρειάζεται κάποιο «κυνήγι», ιδίως στο θέμα των μνημών, διότι εάν κατάλαβα καλά η μητρική κάρτα του υπολογιστή μου σηκώνει «παλαιού τύπου», το οποίο δεν ξέρω κατά πόσο είμαι διατεθιμένος να δαπανήσω χρόνο για να το κάνω.

Σχετικά με την επιλογή της αντικατάστασης τώρα. Υπάρχουν οι εξής επιλογές. Να παραμείνω στο παρόν σύστημα του PC με windows, ή να περάσω σε συστήματα είτε Mac είτε Linux. Για αυτό, που είμαι μάλλον βέβαιος, είναι ότι θα προτιμήσω να πάρω έναν έτοιμο υπολογιστή, παρά έναν του τύπου «φτιαξ’-τον-μόνος σου» ή «διάλεξε-τα-συστατικά-και-σού-τον-στήνουμε-εμείς». Οπωσδήποτε ο υπολογιστής δεύτερου τύπου έχει το καλό ότι μπορεί να ανοιχθεί, να βελτιωθεί να πειραχθεί. Όμως, απ’ ό,τι έχω καταλάβει δεν είμαι και πολύ διατεθιμένος για κάτι τέτοιο. Στο κάτω κάτω, έχω την αίσθηση ότι αυτός, που τού αρέσει να πειραματίζεται με τους υπολογιστές του δεν θα έχει πρόβλημα να ανοίξει και το «επώνυμο» μηχάνημα. Ποιός νοιάζεται για την εγγύηση; Εάν δεν βγει ο πειραματισμός του το πολύ πολύ να πληρώσει τις δαπάνες επισκευής. Αντιθέτως, εγώ θέλω έναν υπολογιστή να με εξυπηρετεί στις δουλειές μου κλπ. Με ενδιαφέρουν αυτά που έχω μέσα στον υπολογιστή και ακολούθως ο ίδιος ο υπολογιστής. Όχι δεν είμαι «μηχανικός» να ανοίγω κλείνω, βιδώνω σπρώχνω τον υπολογιστή στα όριά του κλπ.

Η παραμονή στο σύστημα windows έχει τις αρετές της και τα ελλατώματά της. Το γνωρίζω, ενδεχομένως δεν θα χρειαστούν αλλαγές στα αρχεία μου, συνεχίζουν να αποτελούν την βασική πλατφόρμα, όπου παίζονται τα παιχνίδια για υπολογιστή (νομίζω). Στα ελλατώματα: τα γνωστά: μπορεί να κρασάρει, ιοί, σχετικά ακριβό λειτουργικό κλπ και φυσικά στασιμότητα αντί αλλαγή. Σχετικά με το κρασάρισμα τώρα. Όλοι το έχουμε βιώσει, αλλά -προφανώς διότι δεν έχω σπρώξει τον υπολογιστή στα όρια του- δεν αποτελεί την «εξ ορισμού» συμπεριφορά του υπολογιστή μου. Μπορεί αντίστοιχες λίγες φορές να κρασάρουν και οι υπολογιστές, που δουλεύουν με άλλα λειτουργικά.

Η μετάβαση σε σύστημα mac (ένα pro-mac άρθρο) έχει τα εξής πλεονεκτήματα. Υπάρχει η γοητεία, πρόκληση κλπ του καινούργιου. Υπάρχει η αίσθηση του διαφορετικού σε σχέση με την συνήθη επιλογή. Δεν ξέρω, εάν είναι ορθη η αναλογία ότι οι χρήστες pc είναι το αντίστοιχο των οδηγών μικρομεσαίων αυτοκινήτων, ενώ οι χρήστες mac το αντίστοιχο των οδηγών πολυτελών λιμουζίνων. Εμένα μού φαίνεται περισσότερο κοντινή αυτή η αναλογία: Σε ένα εστιατόριο η πλειοψηφία θα επιλέξει φιλέττο (pc). Κάποιοι θα επιλέξουν ψάρι (mac). Φυσικά δεν πρέπει να παραβλέπει κανείς και το αισθητικό μέρος. 

Έχω παρατηρήσει, επίσης, ότι ο mac προωθείται και ως «εύκολος» υπολογιστής. Τον βάζεις στην πρίζα και ξενοιάζεις. Ο υπολογιστής για όσους θέλουν ένα καλό μηχάνημα χωρίς να πολυσκοτίζονται για τις τεχνικές λεπτομέρειες. Εάν θέλετε ακόμα «ο υπολογιστής και για τους αδαείς». Το αντίστοιχο με ορισμένους υποψήφιους αγοραστές αυτοκινήτων: εάν είναι αξιόδρομο και αισθητικά καλό το αγοράζουν. Το εάν η ρόπη έχει την χ αντι την ψ τιμή δεν τούς λέει και πολλά πράγματα. Η προώθησή του ως «εύκολου», ίσως εμμέσως να προσπαθεί και να προλάβει και την διεκδίκηση χώρου- έναντι των windows- από το άλλο αναπτυσσόμενο και διαδιδόμενο λειτουργικό σύστημα: το Linux. Λέγεται επίσης ότι οι mac δεν πιάνουν ιούς και δεν κρασάρουν. Δεν ξέρω κατά πόσο θα έπρεπε να πάρω όλα αυτά τοις μετρητοίς, καθώς μού φαίνεται αδύνατον να δεχτώ ότι υπάρχει το τέλειο μηχάνημα.

Δεν γνωρίζω ποιά είναι τα ελλατώματα του mac, από την στιγμή που δεν είμαι χρήστης. Η κλασσική αποθάρρυνση πάντως για την αγορά τους είναι (ήταν; ) το «είναι ακριβοί» και το «είναι για γραφίστες». Τώρα δεν ξέρω κατά πόσο είναι, όντως, πιο ακριβοί ή και κατά πόσο είναι λογικό για ορισμένους να πληρώσουν «κάτι παραπάνω», ώστε να έχουν και ένα δημιούργημα βιομηχανικού σχεδιασμού, κάτι ευχάριστο στα μάτια, ιδίως εάν σκεφτούμε ότι μεγάλο μέρος της ζωής μας συμβαίνει μπροστά στον υπολογιστή. Δεν ξέρω, εάν είναι «μόνο για γραφίστες», νομίζω, όμως, ότι με την φράση αρρήτως υπονοείται το «δεν υπάρχουν παιχνίδια». Ισχύει; Δεν γνωρίζω. Επιπλέον: Παίζω, τόσα πολλά παιχνίδια; Εξάλλου, πλέον υπάρχουν τόσες παιχνιδομηχανές, όπου μπορείς να παίζεις από την άνεση του καναπέ σου (και όχι μόνο), αντί να είσαι καρφωμένος σε μία καρέκλα. «Μόνο για γραφίστες»; Δεν είναι υπερβολή; Δεν υπάρχουν δηλαδή εφαρμογές γραφείου, φυλλομετρητής, και προγράμματα πολυμέσων (φωτογραφίες, μουσική, βίντεο) ; Στον τωρινό μου υπολογιστή ο κειμενογράφος και ο φυλλομετρητής είναι τα βασικά εργαλεία, που χρησιμοποιώ, χωρίς να έχω ενοχές φυσικά. Τα επιπλέον προγράμματα, που πραγματικά χρησιμοποιώ είναι το «αντιιικό κλπ» (αυτό το χρησιμοποιεί ο υπολογιστής, δηλαδή) και το πρόγραμμα συλλογής βιβλιογραφίας, που συνδέεται και με τον κειμενογράφο μου.

Εάν τον επιλέξω, θα έχω να αντιμετωπίσω τα εξής προβλήματα: το κόστος εκμάθησης, αλλά και την συμβατότητα/μετατρεψιμότητα των αρχείων μου (κείμενα και βιβλιογραφικές βάσεις). Δεν είναι ότι καλύτερο ό,τι έχεις γράψει να σού εμφανίζεται σε μορφή Navajo Mojibake. Ακόμα και για την μεταφορά των αρχείων δεν ξέρω πόσο εύκολη θα είναι. Το τελευταίο με προβληματίζει σε οποιαδήποτε επιλογή. Μάλλον θα πρέπει να κάνω κάποιο ξεσκαρτάρισμα με το δυσκολότερο όλων να είναι το χαώδες αρχείο εισερχομένων αλληλογραφίας, νομίζω.

Η επιλογή Linux μπορεί να σταθεί είτε σε αναβαθμισμένο (ενδεχομένως και στον υπάρχοντα) υπολογιστή, ακόμα και σε καινούργιο είτε μόνη της είτε σε παραλληλία με τα windows. Δεν ξέρω, εάν μπορεί να σταθεί παράλληλα με το mac, αλλά υποθέτω πως -εάν κάτι τέτοιο είναι δυνατόν- θα χρειάζεται ενδεχομένως ειδικό χειρισμό. 

Στα θετικά του Linux λέγεται ότι βρίσκεται η σταθερότητά του, οι χαμηλές του τιμές και ο τρόπος διάθεσής του, τόσο αυτού όσο και λογισμικού, που μπορεί να λειτουργήσει κάτω από αυτό. Όταν στις άλλες επιλογές κάποιος θα πάρει μόνο το λειτουργικό σύστημα -και μάλιστα σε πολλαπλάσιες τιμές- επιλέγοντας Linux θα πάρει, όχι μόνο το λειτουργικό, αλλά και κάποιες βασικότατες εφαρμογές, που όπως έγραψα παραπάνω στην περίπτωσή μου ενδεχομένως να είναι οι αντικειμενικά απαραίτητες. Επίσης, λόγω του τρόπου διάθεσης, δεν είναι απαραίτητο να πάει κανείς να αγοράσει το κουτάκι με το δισκάκι από το κατάστημα. Μπορεί είτε να το κατεβάσει από το Internet, είτε να τού το δώσει κάποιος γνωστός. Το ίδιο και με τις εφαρμογές. Στην λογική του Linux δεν παίζουν κλειδώματα, αποκλειστικές άδειες χρήσης, «σπασμένα» κλπ. Η «μαγκιά» στην πολιτική αυτή δεν είναι, τόσο ότι κάποιος δεν θα πληρώσει για να χρησιμοποιήσει μια εφαρμογή, αλλά ότι η ελευθερία διάδοσης και το ανοικτό του κώδικα επιτρέπουν την βελτίωση και την ανάπτυξη και άλλων εφαρμογών.

Στα αρνητικά του Linux βρίσκεται το κόστος εκμάθησης, η μεταφορά και η μετατρεψιμότητα των αρχείων. Υπάρχει φυσικά και το attitude ότι πρέπει να βάλει κανείς Linux για να ασχοληθεί, να ψάξει τα θέματα των υπολογιστών αλλιώς είναι «ψηφιακά αναλφάβητος». Μήπως εδώ υπάρχει κάποια υπερβολή; Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ξέρω πληροφορική για να κάνω την δουλειά μου, διότι ο υπολογιστής περιέχει την δουλειά μου, δεν είναι η δουλειά μου. Σημασία έχει να μπορείς να οργανώνεις στοιχειωδώς το περιεχόμενο ή να μπορείς να βρεις το περιεχόμενο, που χρειάζεσαι στον υπολογιστή και στο Διαδίκτυο. Η «ιερεμιάδα» περί «ψηφιακού αναλφαβητισμού» επικεντρώνεται στο μέσο και όχι στο περιεχόμενο. Στο κάτω κάτω δεν χρειάζομαι γνώσεις βιβλιοθηκονομίας για να περιηγηθώ σε μία βιβλιοθήκη και να βρω/ζητήσω το βιβλίο, που θέλω, ούτε γνώσεις τυπογραφίας για να διαβάσω ένα βιβλίο. Προφανώς, τις «ιερεμιάδες» περί «ψηφιακού αναλφαβητισμού» τις λένε οι πλέον ανίδεοι περί πληροφορικής, που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα. Φυσικά, υπάρχουν και αυτοί, που λένε ή θεωρούν ότι αξίζει να το ψάξεις βαθύτερα.  Καλώς ή κακώς δεν έχω τον χρόνο και την διάθεση για κάτι τέτοιο, όπως και παραπάνω ανέφερα ότι δεν έχω την διάθεση να ανοιγοκλείνω μηχανήματα. Συνεπώς, εάν επέλεγα Linux θα το έκανα για την χαμηλή του τιμή κλπ και όχι για να γράφω, αλλάζω κώδικες κλπ.

Όπως καταλαβαίνετε είμαι αδαής στα περί πληροφορικής, οπότε τα σχόλια και οι συμβουλές ευπρόσδεκτα.

Advertisements

12 responses »

  1. Ο/Η adamo λέει:

    Windows στον καινούργιο, Linux (Ubuntu) στον παλιό. Mac στην επόμενη αγορά.

  2. Ο/Η georgeadams λέει:

    Μερικές παρατηρήσεις σε τυχαία σειρά:

    – Στη θέση σου δεν θα κοιτούσα το upgrade του παλιού υπολογιστή. Τα 7 χρόνια ισοδυναμούν με αιώνες για την πληροφορική και οι αλλαγές που θα απαιτούνταν για την αναβάθμιση του σε κάτι το σύγχρονο θα είναι αρκετές έως πάρα πολλές. Δεν χρειάζεται να τον πετάξεις εντελώς όμως. Όπως προτείνει κι ο συνονόματος, μπορείς να του βάλεις linux για να δεις πως είναι κι αυτό.

    – Το θέμα της – ορθής – μεταφοράς των αρχείων σου σε Mac ή Linux δεν θα πρέπει να σε απασχολεί ιδιαίτερα. Και στις 2 περιπτώσεις, σπάνια θα έχεις πρόβλημα. Στην περίπτωση του Mac, μπορώ να στο διαβεβαιώσω και προσωπικά. Ωστόσο, στο κείμενο σου αναφέρεσαι σε «βιβλιογραφικές βάσεις». Τι ακριβώς είναι αυτές; Με μια πρώτη ματιά, μου φαίνονται ως η μοναδική πιθανή δυσκολία στο θέμα της μετάβασης. Πρέπει να δούμε αν υπάρχουν αντίστοιχα προγράμματα για Mac ή Linux που να μπορούν να δεχθούν τα αρχεία αυτά.

    – Αυτό το «οι mac είναι μόνο για γραφίστες» είναι κατάλοιπο του παρελθόντος, τότε που τα καλύτερα προγράμματα ηλεκτρονικής σελιδοποίησης και επεξεργασίας εικόνας έτρεχαν σε Mac ενώ τα αντίστοιχα για Windows υστερούσαν δραματικά.

    – Πράγματι, το Mac OS X είναι αρκετά εύκολο και φιλικό στον απλό χρήστη. Σε αυτό βοηθάει, εκτός από το «ωραίο» γραφικό περιβάλλον και το γεγονός πως έρχεται με προεγκατεστημένα αρκετά καλούδια για διαχείρηση και επεξεργασία φωτογραφίας, μουσικής και βίντεο.

    – Πράγματι υπάρχουν πολύ λίγα παιχνίδια που να τρέχουν εγγενώς σε Mac. Εκτός αυτού, οι κάρτες γραφικών στα Mac δεν είναι ό,τι καλύτερο για τα τελευταία απαιτητικά παιχνίδια. Τέλος, το γεγονός πως τα περισσότερα Mac (με εξαίρεση τα πανάκριβα Mac Pro) ακολουθούν τη φιλοσοφία όλα-σε-ένα σημαίνει πως δεν μπορείς να αλλάξεις την κάρτα γραφικών με κάποια καλύτερη στο μέλλον.

    – Στην περίπτωση του Mac μπορείς με απλό τρόπο να κάνεις παράλληλη εγκατάσταση Windows, είτε με dual-boot (να διαλέγεις ποιό OS θα εκκινεί) είτε με virtualisation (να ανοίγεις τα Windows μέσα σε παράθυρο, μέσα από το Mac OS X). Έτσι (με τον περιορισμό της κάρτας γραφικών που αναφέρω πιο πάνω), μπορείς να παίζεις κάποια παιχνίδια που κυκλοφορούν μόνο για Windows ή να χρησιμοποιείς κάποιες εφαρμογές που κυκλοφορούν μόνο για Windows ή/και δεν υπάρχουν αντίστοιχες για Mac OS X.

    – Η παράλληλη εγκατάσταση Windows στο Mac μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ψυχολογικούς λόγους: αν τελικά δεις πως προτιμάς τα Windows αντί του Mac OS X (κατ’ εμέ, κάτι το εντελώς απίθανο), δεν χρειάζεται ν’ αλλάξεις πάλι υπολογιστή.

    – Τα δύο παραπάνω ισχύουν και για το Linux, μόνο που, όπως σχεδόν όλα τα πράγματα στο Linux, θέλουν λιγάκι ψάξιμο παραπάνω για να εφαρμοστούν.

    – Στο Mac OS X αλλά και στο Linux, τα malware είναι από ανύπαρκτα έως ελάχιστα. Αυτό οφείλεται τόσο στη φιλοσοφία «κατασκευής» των 2 OS (*nix) που δεν δίνει εύκολα δικαίωμα σε τυχαία προγράμματα να κάνουν ό,τι γουστάρουν στο σύστημα, όσο και στο γεγονός πως το μικρό μερίδιο αγοράς τους δεν τα κάνει συμφέρον περιβάλλον για τους «κατασκευαστές» malware.

    – Το Linux έχει κάνει άλματα φιλικότητας τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, ακόμα και ο πλέον άσχετος μπορεί πλέον να κάνει μια εγκατάσταση ubuntu linux και να έχει ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα σε λίγες ώρες. Ωστόσο, δυστυχώς μπορεί ακόμα να συναντήσεις δυσκολίες σε κάποια σημεία: κάποιος driver να μην υπάρχει ή να υπάρχει αλλά να πρέπει να περαστεί «με το χέρι» κλπ. Η πλειοψηφία των προβλημάτων λύνεται, αλλά με κόστος τον χρόνο που θα πρέπει να ξοδέψεις διαβάζοντας τα manual ή ψάχνοντας στις πολλές on-line κοινότητες. Για πολλούς το ψάξιμο αυτό αποτελεί ευχαρίστηση και η γνώσεις που αποκομίζει πολύτιμες. Για άλλους, ο χρόνος αυτός μπορεί να στοιχίζει ακριβότερα από το κόστος αγοράς των Windows.

    – Κατ’ εμέ, ένα μεγάλο μειονέκτημα του Linux σε σχέση κυρίως με το Mac OS X (και με τα Windows αλλά σε μικρότερο βαθμό) αποτελεί η ασυνέπεια του interface μεταξύ των εφαρμογών. Η απόλυτη ελευθερία στην ανάπτυξη εφαρμογών οδηγεί πολύ συχνά στο να βάζει ο καθένας τα μενού, τα κουμπιά κλπ control της εφαρμογής του ό,που και όπως του αρέσει. Αυτό μπορεί να μπερδέψει το νέο χρήστη και κάνει την καμπύλη εκμάθησης πιο απότομη. Σε αυτό το σημείο, η «δικτατορία» του Mac OS X δουλεύει υπέρ του χρήστη: για παράδειγμα, τα Preferences κάθε εφαρμογής βρίσκονται πάντα στο ίδιο μενού, στο ίδιο σημείο.

    – Ό,τι κι αν αποφασίσεις να κάνεις τελικά, θα χαρώ να βοηθήσω στη μεταφορά των αρχείων, και στην περίπτωση που πας σε Mac, στα πρώτα βήματα (πχ ποιά εφαρμογή μπορείς να χρησιμοποιήσεις για κάποια εργασία κλπ). 🙂

    • Ο/Η Ντροπαλός λέει:

      Καλησπέρα,
      Ενδιαφέρον το ζήτημα της διατήρησης του υπολογιστή, φαντάζομαι αφού κάνω τις απαραίτητες αλλαγές σε ανεμιστηράκια τροφοδοτικού κλπ, αλλά πέρα από το ζήτημα του χρόνου είναι και το ζήτημα του χώρου 😉
      Χρησιμοποιώ το Endnote για την βιβλιογραφία μου, το οποίο «συνεργάζεται» με το word. Πατάς το κουμπί και presto η χοντρή: το βιβλιογραφικό παράθεμα και η βιβλιογραφία στο τέλος comme il faut. Έστειλα μήνυμα στο technical support, οπότε περιμένω απάντηση.
      Εάν επιλέξω τον mac δεν σκέφτομαι το dual booting, εκτός εάν είναι αναγκαίο (π.χ πρόβλημα με τα παλιά μου αρχεία, αλλά να δουλεύω με mac τρόπο στα νέα). Εξάλλου απ’ ό,τι κατάλαβα ως πλατφόρμα είναι αρκετά ελκυστικά και δεν υπάρχει ζήτημα στην δυσκολία κατάλυσης των όποιων «δεσμών» με το προηγούμενο λειτουργικό, που έχει κανείς συνηθίσει.
      Σχετικά με τα παιχνίδια τώρα, αφ’ ενός δεν παίζω και τόσο πολύ αφ’ ετέρου υπάρχει και η επιλογή της κονσόλας. Απ’ ό,τι καταλαβαίνεις θέλω (ελπίζω) να περάσω σε μία χαλαρότερη προσέγγιση υπολογιστή, όπου θα έχω μόνο αυτά, που πραγματικά χρειάζομαι και να μην αγοράζω κατεβάζω περιττές εφαρμογές (με την εξαίρεση ενός antivirus, ίσως; ). Σχετικά με την κάρτα, δεν είναι κάτι που σκέφτομαι. Εξάλλου είπαμε δεν είμαι και πολύ υπέρ των βιδω-ξεβιδωμάτων.
      Εάν mac, ποιός mac, όμως;
      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου και για την προσφορά σου στην μεταφορά, εάν επιλέξω mac!

  3. Ο/Η Flareman λέει:

    Μην ακούς ό,τι σου λένε περί Mac – μπούρδες. Δεν έχει να κάνει με πολυτέλειες ή μούρη, είναι απλά καλύτερα μηχανήματα. Λειτουργικό πολύ απλό και «έξυπνο», με πολλές μικρές λεπτομέρειες που σου κάνουν τη ζωή ευκολότερη, δε διαφέρει πολύ από το οποιοδήποτε παραθυρικό interface, αν κρασάρει θα κρασάρει μόνο ένα πρόγραμμα και αυτό σπάνια, και όχι όλο το σύστημα, και σαφώς οι ιοί για Mac είναι ελάχιστοι. Κι αυτό όχι επειδή δεν υπάρχει ενδιαφέρον περί την πλατφόρμα, αλλά επειδή είναι τεχνικά δύσκολο εώς ακατόρθωτο να γράψεις ιό για Mac OS X (όπως και για το Linux: εξ’ άλλου και τα δύο λειτουργικά πατάνε πάνω στην κληρονομιά του UNIX και γενικότερα των POSIX-based συστημάτων).

    Εκτός όλων των άλλων, είναι μηχανήματα όπου το λειτουργικό λάμπει δια των επιδόσεών του: είτε χθες το αγόρασες είτε πριν πέντε χρόνια, θα συνεχίσει να δουλεύει το ίδιο γρήγορα και ευέλικτα. Γενικά, όταν λέμε ότι πήρες Mac και ξένοιασες, το εννοούμε. Α, και κάτι τελευταίο, ζήτημα ασυμβατότητας δεν τίθεται, τα πάντα είναι συμβατά αφού και στο OS X τα ίδια προγράμματα θα δουλεύεις (MS Office, Adobe CS, Quark XPress, SPSS και πάει λέγοντας – και αν δεν είναι τα ίδια θα είναι κάτι το εφάμιλλο που θα είναι συμβατό. Ξαναλέω, ζήτημα ασυμβατότητας αρχείων δεν τίθεται.

    Αν έχεις τη δυνατότητα να περάσεις σε έναν iMac θα στο πρότεινα χωρίς επιφύλαξη. Φυσικά, η απόφαση είναι δική σου:)

    • Ο/Η Ντροπαλός λέει:

      Καλησπέρα,
      «Μού κάνουν την ζωή ευκολότερη»- Ναι αυτό θέλει ο αδαής χρήστης, δεν κρασάρει ολοκληρωτικά αλλά σπανίως και μόνο σε προγράμματα, σπάνιοι ιοί. Τρίτη ψήφος υπέρ mac!
      Ελπίζω να κυλά ομαλά η θητεία σου! Καλή απόλυση. 🙂

  4. Ο/Η georgeadams λέει:

    Πληροφοριακά, το Endnote X2 κυκλοφορεί σε έκδοση για Mac OS X και συνεργάζεται αρμονικά με το Microsoft Office 2004 for Mac, το Microsoft Office 2008 for Mac και το Apple Pages 09.

  5. Ο/Η Flareman λέει:

    Κυλάει ομαλά, ευχαριστώ:) Δυο μικρές συμπληρώσεις, μιας που ανέφερες ορισμένα πράγματα.

    Βιβλιογραφικές αναφορές: κι εγώ δουλεύω Endnote (X2 for Mac φυσικά), και τόσο το Office 2008 όσο και το νέο Pages ’09 παίζουν άψογα μαζί του, με όλα τα φρου φρου και τους αυτοματισμούς. Προχώρει άφοβα:D Στο θέμα virtualization: Windows σε εικονική μηχανή κάνουν τα πάντα πρακτικά, και ειδικά με 2 GB RAM σε Mac OS X 10.5.x και άνω δε θα καταλάβεις καμία επιβράδυνση αν χρησιμοποιείς XP μέσα στη VM. Έτσι τελείωσα μία βάση δεδομένων σε Access που μου είχαν αναθέσει και πολλές άλλες δουλειές. Υπάρχει πάντα η δυνατότητα του Boot Camp, όπου εκμεταλλεύεσαι πλήρως την ιπποδύναμη του υπολογιστή, απόλυτη συμβατότητα με τα περιφερειακά και τέτοια – αλλά ανάγκη να καταφύγω σε native boot συναντάω πολύ σπάνια, της τάξεως του μια φορά το εξάμηνο και αν.

    Στο θέμα games: αρκετά παιχνίδια υπάρχουν native για OS X και όσο περνάει ο καιρός η αναλογία μεγαλώνει έτι περαιτέρω. Πέραν αυτού, κάποια σχετικά παλιότερα παίζουν και σε VM, αλλά και μέσω Wine/Crossover. Και φυσικά υπάρχει πάντα η λύση του reboot σε Windows, οπότε παίζουν τα πάντα. Στον τομέα console emulation επίσης είμαστε πολύ καλά, με εξομοιωτές για όλα τα κλασικά συστήματα – μόνο ως προς το DS υστερούμε λίγο αλλά και πάλι υπάρχουν τρόποι να το υπερκεράσεις κι αυτό.

    Γενικά μην προβληματίζεσαι: networking, επικοινωνία, κοινή χρήση σε filesystems, εξωτερικοί δίσκοι, Ελληνικά ονόματα σε CDs/DVDs κατά την εγγραφή, συμβατότητες αρχείων και περιφερειακών, ασφάλεια, σταθερότητα, ευχρηστία και… διαθεσιμότητα προγραμμάτων (ο νοών νοείτω): υπάρχουν τα πάντα σε Mac και έχεις πάντα την επιλογή αν δε σε καλύπτει το OS X – πράγμα πολύ δύσκολο – να βάλεις και τόσο Windows, όσο και Linux πάνω.

    Ως προς το θέμα ποιον Mac τώρα: έχεις επιτραπέζια και φορητά. Τα φορητά τσιμπάνε λίγο παραπάνω στην τιμή είναι η αλήθεια, υπό την έννοια του ότι τα desktops έχουν μεγαλύτερο value for money ratio. Το Air αν δε θες απόλυτη φορητότητα το θεωρώ υπερτιμημένο (αν και υπέροχο), το MacBook Pro είναι φοβερό αλλά θα το πάρεις μόνο αν α) θες επαγγελματικού επιπέδου ιπποδύναμη γραφικών, β) τα φυσάς, ή γ) θες οπωσδήποτε 15 ή 17 ίντσες ενσωματωμένη οθόνη στο λάπτοπ (γιατί εξωτερική παίρνουν όλα). Πρότασή μου σε φορητό, το 13άρι MacBook, κάποιο από τα δύο αλουμινένια μοντέλα. Και τα δύο είναι μια χαρά, πλέον οι κάρτες γραφικών έχουν δόντια και τα δείχνουν, καταπληκτική ποιότητα κατασκευής και ζωή μπαταρίας – το ακριβότερο έχει κάποια specs ελαφρώς βελτιωμένα συν το μπόνους του οπισθοφωτιζομένου πληκτρολογίου με ενσωματωμένο αισθητήρα φωτεινότητας.

    Στα επιτραπέζια έχουμε περίπου τα ίδια: οι Mac Pros είναι μεγάλοι και ακριβοί, μόνο αν τους θες για σοβαρή επαγγελματική δουλειά που χρειάζεται θηρίο (τύπου genome sequencing, μοντάζ, βαριά τυπογραφία και τέτοια, ή αν είσαι τρελός παιχνιδάς που σκας χοντρό παραδάκι για να το τουμπανιάσεις). Το Mac Mini είναι μικρό, οικομομικό, καλή επιλογή αν παίρνεις πρώτη φορά Mac. Αρχίζει στα 650 ευρώ, θέλει δική σου οθόνη, πληκτρολόγιο και ποντίκι και πλέον τα specs του δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα. Από επεξεργαστή μνήμη και δίσκο είναι πολύ καλό, η κάρτα γραφικών του ίδια με αυτή των unibody MacBooks, έχει όλα τα κομφόρ (θύρες, εξόδους εικόνας, ασύρματες δυνατότητες, SuperDrive) – το μεγάλο του πλεονέκτημα ότι έχει πολύ χαμηλή κατανάλωση (του τύπου 85 βατ μάξιμουμ, γύρω στα 45 με 50 σε συνθήκες ηρεμίας). Ιδανικό και για media center τοποθέτηση ή για server/κατεβαστήρι. Ο iMac είναι η χρυσή τομή: όλα μέσα στο casing της οθόνης, πάρα πολύ καλά specs και για αθόρυβο και ταχύτατο μηχανάκι με οθόνη 20″ τα 1.150 κάπου που κάνει είναι φοβερή τιμή.

    Προσωπικά επειδή σε έχω κόψει για χρήστη γραφείου, προτείνω Mac Mini αν θες απλώς να βρέξεις τα πόδια σου, iMac αν θες κάτι παραπάνω. Και τα δύο είναι πολύ καλά, ο iMac αξίζει λίγο περισσότερο τα λεφτά του. Σε κάθε περίπτωση, δε θα το μετανιώσεις – το learning curve είναι πολύ μικρό και όσο περισσότερο ασχολείσαι τόσο περισσότερες πινελιές θα ανακαλύπτεις που θα σου λύνουν τα χέρια.

    Και πάντα να θυμάσαι: δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ που να γίνεται σε Windows ή Linux και να μη μπορεί να γίνει σε Mac:) Καλά ψώνια:D

    ΥΓ: Μπες στο apple.com/mac και χάζεψε, έχει μπόλικο πράμα.

  6. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Σε κάθε περίπτωση με βλέπω για επιτραπέζιο. Το θέμα είναι οι (άγνωστες για μένα) τεχνικές παράμετροι μέσα: μνήμες, μητρικές κλπ.

  7. Ο/Η Flareman λέει:

    Αν πας σε Mac, τότε η μητρική και τα λοιπά δε σε ενδιαφέρουν – σε νοιάζουν συγκεκριμένα πράγματα: μνήμη RAM (τουλάχιστον 2 GB), επεξεργαστής (ο,τιδήποτε από Core 2 Duo στα 2.00 GHz και πάνω θα σε καλύψει άνετα), σκληρός δίσκος (όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο αλλά με μίνιμουμ 120 βολεύεσαι και πάντα υπάρχει η λύση του εξωτερικού), και κάρτα γραφικών που είναι στάνταρ εκτός κι αν πας σε Mac Pro ή στον μεγάλο iMac.

    Σε non-Mac υπολογιστή δε μπορώ να σε βοηθήσω, έχω χάσει επαφή με την αγορά εδώ και καιρό και γίνεται χάος.

  8. Ο/Η coolplatanos λέει:

    Ήμουν χρήστης mac μέχρι και το 2006. Νομίζω ότι δεν θα το μετανιώσεις να τον πάρεις. Δεν ξέρω τι μοντέλα κυκλοφορούν τώρα, οι υπόλοιποι σε έχουν πληροφορήσει ήδη. Εγώ στο λέω απλά σαν χρήστης. Είναι απόλαυση! Αναγκάστικα για επαγγελματικούς λόγους να μάθω και χρήση pc και γι’ αυτό πήρα pc και για το σπίτι, και οκ δεν μετάνιωσα που το έμαθα, αλλά νοσταλγώ τα mac και νομίζω σύντομα θα επιστρέψω εκεί…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s