Εάν κάτι διατρέχει το Gran Torino, κατά την γνώμη μου, αυτό είναι η έννοια της ειρωνίας. Ο «γνήσιος Αμερικανός», με την αναπεπταμένη σημαία στο κατώφλι του σπιτιού του, που δεν αντέχει να έχει «κιτρινιάρηδες» γείτονες και που θεωρεί προδοσία ο γιος του να κυκλοφορεί με «γιαπωνέζικο» αυτοκίνητο, είναι μεν λευκός αλλά δεν ανήκει στην κατηγορία των αγγλοσαξόνων και προτεσταντών, αλλά είναι Πολωνικής καταγωγής και καθολικός. Πολύ πιθανόν ο ίδιος ή ο παππούς του κλπ να είχαν φανεί περίεργοι και ενοχλητικοί, όταν είχαν πρωτοεγκατασταθεί στην Αμερική.  Επιπροσθέτως, η κοσμιότητα δεν τον χαρακτηρίζει σε σημείο να γρυλλίζει και να φτύνει. Οι «ροχάλες», που ρίχνει χωρίς να νοιάζεται για το πού και το πότε, φαίνεται να αποτελούν εγγενή συμπεριφορά και όχι μόνο αποτέλεσμα της ασθένειάς του, όπου υπάρχει το σύμπτωμα των αιμοπτύσεων. Θα αισθανθεί εγκαταλελειμμένος από την οικογένειά του και θα βρει κάτι το αντίστοιχο στους «περίεργους γείτονες».

Τώρα σε σχέση με την άκριτη επιλογή του να πάει στην γειτονιά των bullies άοπλος κλπ, νομίζω ότι είχε να κάνει με τη προσωπική του εξιλέωση από τον πόλεμο της Κορέας, όπου ανάμεσα στα άλλα αναγκάσθηκε να σκοτώσει αθώα παιδιά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s