Τον περασμένο Νοέμβριο, ο enteka είχε ανεβεί στο Χαλάνδρι (ή μήπως κατεβεί για τα δικά του γεωγραφικά δεδομένα, με βάση, όμως, τις συμβάσεις του χάρτη; ) για να παρουσιάσει το νέο του βιβλιό το Χρυσό Βουνό. Πήγαμε με την φίλη μου και με μια μαθήτριά της στην παρουσίαση, αλλά κάτι οι λάθος χρονικοί υπολογισμοί, κάτι το ψάξιμο για παρκάρισμα κλπ, στο τέλος δεν προλάβαμε την παρουσίαση. Προλάβαμε λίγο την συζήτηση, που είχε ο enteka, και τού εκφράσαμε και απορίες μας. Αγόρασα ένα αντίτυπο του Το Χρυσό Βουνό, και ένα Το Νησί των Χριστουγέννων, τα οποία και μού υπέγραψε και έγραψε μια μικρή αφιέρωση. Το αντίτυπο του Το Νησί των Χριστουγέννων έχει, μάλιστα,  μια μικρή ιδιομορφία. Τελειώνει το βιβλίο, αναφέρεται το βιογραφικό του συγγραφέα και μετά επανέρχεται ξανά στην σελίδα 177 μέχρι το τέλος.

Έβαλα τα βιβλία στην βιβλιοθήκη μου, έκανα μια μικρή επανάληψη, καθώς το θυμήθηκα στο Χώρα των Μαγικών Ονείρων, καθώς εκτός από την ατελείωτή μου λίστα βιβλίων προς ανάγνωση που είχα και που διάβαζα, προτίμησα να διαβάσω το Νησί των Χριστουγέννων την κατάλληλη εποχή: δηλαδή την περίοδο των Χριστουγέννων.

Το βιβλίο το καταχάρηκα. Ο τρόπος γραφής του ήταν ανάλογος με το prequel του. Ο enteka μπορεί να έχει ως ήρωές του σημερινά παιδιά, συνδεδεμένα με το Internet και λοιπά, αλλά στην ουσία κάνει αναφορές στην παιδική ηλικία όλων ημών, που μεγαλώσαμε την δεκαετία του 1980, τότε που ο Φάντομ Ντακ, ο Σούπερ Γκούφυ, ο Αστυνόμος Σαΐνης (γενικά όλοι οι καρτουνίστικοι ήρωες) ήταν εξίσουν δημοφιλείς, εάν όχι δημοφιλέστεροι από την Χιονάτη, την Σταχτοπούτα και τον Παπουτσωμένο Γάτο.

Η υπόθεση σε ένα νησί, με ένα κάστρο και έναν κακό ιδιοκτήτη, οι Στε γνωρίζουν νέους φίλους (ένα αγοράκι μικρό πανεπιστήμονα και ένα κοριτσάκι πάμπλουτο και μες στην μόδα και το life style). Το κοριτσάκι χάνει την γάτα του στο κάστρο και όλοι μαζί το ψάχνουν μπάινοντας στην κυριολεξία μέσα σε πίνακες, οι οποίοι στολίζουν τις εισόδους των δωματίων. Ο enteka γράφει ότι το εξώφυλλο του βιβλίου Γνωριμία με την Ζωγραφική ( εγώ έχω το Γνωριμία με την Μουσική) τον ενέπνευσε στην συγγραφή του βιβλίου. Εμένα μού είχε κανεί εντύπωση ένα άλλο παράδειγμα (νομίζω από το ίδιο βιβλίο) : αυτό της χειμωνιάτικής σκηνής, όπου, εάν κοιτάξει κανείς πιο προσεκτικά δεν βλέπει χαρά, αλλά στρατιώτες να αρπάζουν παιδιά από τις μανάδες τους και να τα σφάζουν: πρέπει να ήταν αυτός ο πίνακας. Ο συγγραφέας ήθελε να δείξει στον αναγνώστη του να προσέχει, τί βλέπει.

Επιστρέφοντας στο βιβλίο, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι ο συγγραφέας βάζει τους ήρωές του σε εναλλακτικά σύμπαντα, αυτά των πινάκων στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ασχολείται φυσικά και με το ζήτημα, όχι μόνο των «φωτεινών» ονείρων, αλλά και της δυνατότητας κοινής τους εμπειρίας μεταξύ των ατόμων, όχι ως αφήγημα, αλλά ως καθεαυτό ονειρικό βίωμα.

Εάν και ο ίδιος ο χώρος των βιβλίων οικοδομεί ένα ξεχωριστό φανταστικό σύμπαν, μπορώ να πω ότι με μπέρδεψε η κατάλυση των δεσμών μεταξύ αφυπνισμένης και ονειρικής πραγματικότητας και θα προτιμούσα να ήταν διακριτά. Το σπίτι, που κληρονομούν στο πρώτο βιβλίο θα μπορούσε να θεωρηθεί εγγραφή και αποτύπωση στον νου κάποτε και ανάκλησή του σε όνειρο.  Όμως, θα προτιμούσα να είναι ένα κανονικό σπίτι, που να αφυπνίζει την ονειρική φαντασία, παρά να είναι το ίδιο μαγικό.  Προτιμήσεις είναι αυτές και οι οποίες στο κάτω κάτω δεν πολυμειώνουν την απόλαυση του αφηγήματος και της σειράς γενικότερα.

Ο συγγραφέας γράφει οτι ένας πίνακας τον ενέπνευσε για το βιβλίο. Θα ήταν όμορφο να το παραθέσει και όλους τους υπόλοιπους, εάν είναι υπαρκτοί, στους οποίους περιηγήθηκαν οι ήρωες και οι φίλοι τους. Δεν νομίζω ότι θα έδινε στην φαντασία των αναγνωστών του «μασημένη τροφή». Αντιθέτως, θα την βοηθούσε ακόμα περισσότερο και θα μπορούσε να αποτελέσει και μία εισαγωγή ένα περαιτέρω έναυσμα για ενδιαφέρον στον χώρο της τέχνης.

Advertisements

4 responses »

  1. Ο/Η enteka λέει:

    Γεια! Καλή χρονιά!

    Χαίρομαι που διασκέδασες με το βιβλίο!!!

    Εντόπισες πολύ σωστά τις αναφορές στον χώρο των κόμικς – και της τέχνης. Επίσης πολύ καλά το λες πως το σπίτι, που κληρονομούν στο πρώτο βιβλίο είναι εγγραφή και αποτύπωση στον νου κάποτε, και ανάκλησή του σε όνειρο. Ταυτόχρονα ήταν το σπίτι ενός μάγου κι έτσι ενώ το ίδιο δεν είναι «μαγικό» μπορεί εύκολα να γίνει με τη φαντασία.

    Κάτι άλλο που γράφεις, για το βιογραφικό και το ότι διακόπτει την ιστορία και μετά ξανασυνεχίζεται ως την σελ. 177. Μπορώ επισήμως να σε πληροφορήσω πως έχεις ένα «χαλασμένο» αντίτυπο, που προφανώς, αυτό και μόνο αυτό τυπώθηκε κατά λάθος έτσι. (Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι είναι και σπάνιο! χεχε) Αν θέλεις, γράψε μου και με χαρά θα σου ταχυδρομήσω ένα κανονικό αντίτυπο!

    Τέλος να σου πω πως οι πίνακες που αναφέρονται στο βιβλίο δεν είναι υπαρκτοί. Είναι επινοημένοι αλλά βασίστηκαν σε είδη ζωγραφικής, κυβισμός, ιμπρεσιονισμός κλπ, τα οποία η Στέλλα προσπαθεί να εξερευνήσει και να μάθει περισσότερα γι’ αυτά.

    Τον πίνακα που με ενέπνευσε για το κεφάλαιο της Χριστουγεννιάτικης Πλατείας δεν σκέφτηκα να τον βάλω στο βιβλίο, το σκέφτηκα μετά να τον παρουσιάσω κι έτσι τον έβαλα στο ποστ για το Νησί των Χριστουγέννων. http://enteka.blogspot.com/2007/11/blog-post_13.html (μαζί με το εξώφυλλο του καλού βιβλίου Γνωριμία με τη Ζωγραφική).

    Ρίξτου μια ματιά, θα δεις ότι τελικά δεν είναι αυτός που έβαλες. Αυτός με τους στρατιώτες που αρπάζουν παιδιά και τα σφάζουν θα ήταν ότι πρέπει για τους εφιάλτες των Στε!

    ΥΓ. ίσως θα σε ενδιέφερε πως υπάρχει και μπλογκ για τους Στε http://www.oi-ste.blogspot.com

    Χίλια ευχαριστώ για την κριτική και τις απόψεις σου!
    Πάρα πολλές ευχές για καλή χρονιά!

    🙂 άρης

    • Ο/Η Ντροπαλός λέει:

      Καλησπέρα,
      Ευχαριστώ πολύ, αλλά θα κρατήσω το λαθότυπο, που σε μελλοντικά χρόνια, θα γίνει σπάνιο αντίτυπο :-D. Ένας λόγος, που το έγραψα ήταν για να επιβεβαιωθώ ότι έχω την ιστορία ως το τέλος.
      Πάντως και με αφορμή τα σπάνια βιβλία, δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους, που αντί να ενδιαφέρονται για το περιεχόμενο του βιβλίου ενδιαφέρονται σχεδόν φετιχιστικά για το πρώτο αντίτυπο, για το χειρόγραφο του συγγραφέα (ή τον σκληρό του δίσκο, για να είμαστε πιο επίκαιροι) κλπ. Για αυτό και το αντίτυπό μου θα το κρατήσω σπάνιο ή μη.

      Είχα δει την παραπομπή σου και θυμάμαι ότι δεν είχες βάλει τον πίνακα, που παράθεσα. Απλώς, τον έβαλα, καθώς νομίζω ότι βρισκόταν στο ίδιο βιβλίο και για τα σχόλια των συγγραφέων του βιβλίου, «κοίτα πιο προσεκτικά!». Πάντως σίγουρα ο συγκεκριμένος πίνακας θα ήταν για τους εφιάλτες των Στε, εκτός, εάν τον μετέτρεπαν μέσω των μαγικών ονείρων και «κάναν π.χ τους στρατιώτες που εισβάλουν σε ένα σπίτι στην κάτω δεξιά γωνία, να εισβάλουν μεν, αλλά να λένε: η τηλερόραση θα είναι συντονισμένη μόνο σε παιδικά κανάλια και από το αρκεβούζιο να πλυμμηρίζουν το σπίτι με κόμικς 😀

  2. Ο/Η Penelope λέει:

    Λοιπόν το βιβλίο το έχω στην κατοχή μου και με αφιέρωση! μια καλή φίλη το αγόρασε για μένα και μου το έστειλε ακριβώς την ημέρα που μετακόμιζα έτσι δεν κατάφερα να το διαβάσω ακόμα γιατί είναι μέσα σε κούτες… Αλλά τώρα που το ανέφερες είναι η ώρα του νομίζω..
    Οσο για τον Εντεκα βλέπω ότι έχει καταπληκτικό χιούμορ και αφού μέσα στα βιβλία που του αρέσουν ειναι o Andrian Mole έχει ανεβεί πολύ στην εκτιμησή μου 😉

  3. […] έχω ξαναγράψει με μπερδεύει η κατάλυση που υπάρχει μεταξύ ονείρου […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s