Νομίζω ότι θα ήμαστε άδικοι, παρά την οργή μας, να χρεώναμε την ευθύνη για τον φόνο του άτυχου μαθητή προσωπικά στον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση, όπως και θα ήταν άδικο να την χρεώναμε αντιστοίχως για την περίπτωση Καλτεζά στον Ανδρέα Παπανδρέου και την τότε Κυβέρνησή του.

Παρ’ ολ’ αυτά, και εάν θέλετε αυτό είναι το οδυνηρό της πολιτικής, υπάρχουν κάποιες στιγμές, που ο πολιτικός οφείλει να σταθεί γενναία μπροστά στον ελληνικό λαό, να αναλάβει την ευθύνη και να παραιτηθεί.  Μεταξύ άλλων και για τα ησυχότερα και για να κατευνασθεί η κοινωνική αναταραχή.

Όμως, λύση αυτή την στιγμή δεν νομίζω ότι θα ήταν οι εκλογές. Αυτές απλώς θα έφερναν αλλαγή της Κυβερνητικής πλειοψηφίας το πιθανότερο και τα δομικά αδιέξοδα της Μεταπολίτευσης θα παρέμεναν.

Αντιθέτως, νομίζω ότι θα πρέπει να συγκροτηθεί ένας «Μεγάλος Συνασπισμός» αποτελούμενος από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, τα οποία εκφράζουν το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού λαού.  Ο Συνασπισμός αυτός, πέρα από την καθημερινή διαχείριση, σκοπό θα έχει να διαμορφώσει το πλαίσιο για την δημοκρατία μας του 21ου αιώνα. Να συμφωνήσει σε αυτές τις αλλαγές, τις οποίες όλοι επιζητούμε, όλες οι Κυβερνήσεις επιζητούν, αλλά ποτέ δεν εφαρμόζουν, θεωρώντας ότι είτε είναι άμεμπτες, είτε ότι πρέπει να «διορθώσουν τις ‘αδικίες’ προς τους δικούς τους και μετά να αρχίσει η ανόρθωση». Όταν αναφερόμαστε σε αλλαγές δεν εννοούμε στο εάν θέλουμε να υπάρχουν π.χ και μη-δημόσια πανεπιστήμια ή όχι. Αυτό είναι δευτερεύουσα συζήτηση. Η κύρια είναι, πώς μπορούμε να έχουμε Πανεπιστήμια, που λειτουργούν, μορφώνουν φοιτητές και παράγουν ερευνητικό έργο. 

Με πραγματική συγκεντρωμένη δουλειά, έχω την αίσθηση ότι ο χρόνος μέχρι την ημερομηνία των εκλογών του 2011 αρκεί. Για την ευρύτερη δυνατή νομιμοποίηση, ενδεχομένως, καλό θα ήταν να υπάρξει δημοψήφισμα. Ίσως εάν θέλετε δημοψήφισμα για ένα αναθεωρημένο και σύγχρονο Σύνταγμα.

Ο Μεγάλος Συνασπισμός θα διαλυθεί θα προκηρυχθούν εκλογές και τα κόμματα θα διεκδικήσουν την ψήφο μας ελπίζοντας σε αυτοδυναμία ή σε ευρύτερες συνεργασίες.

Κύριε Πρωθυπουργέ, Κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων. Τα επίκαιρα γεγονότα αποτελούν ιδανική αφορμή για μια πραγματική υπέρβαση. Μην αφήσετε την ευκαιρία να σας φύγει από τα χέρια. Στο κάτω κάτω ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι ο μεσοπρόθεσμος μαρασμός των κομμάτων, που ηγείσθε. 

Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι ενισχύονται οι δυνάμεις  των άκρων, οι οποίες απειλούν τις δημοκρατικές μας κατακτήσεις.

Advertisements

7 responses »

  1. Ο/Η adamo λέει:

    Ένας τέτοιος μεγάλος συνασπισμός θα σήμαινε αυτόματα μία διακυβέρνηση σοβιετικού τύπου. Αυτό που γράφεις προϋποθέτει να θέλουν όλοι να δουλέψουν για το κοινό καλό. Μα εάν ήθελαν θα το είχαν κάνει ενόσο ήταν στην εξουσία από μόνοι τους.

  2. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Καλημέρα,
    Δηλαδή η Γερμανία, που έχει αυτή την στιγμή Μεγάλο Συνασπισμό, όπως και είχε και την περίοδο 1966-1969 ή και η Αυστρία, που συνήθως κυβερνάται από μεγάλους συνασπισμούς έχουν διακυβέρνηση σοβιετικού τύπου;
    Δεν προκρίνω το να συγχωνευθούν τα κόμματα σε ένα «σοβιετικό» υπερκόμμα. Από την άλλη «το κοινό καλό» είναι πολύ γενικό και προφανώς όλοι το θέλουν. Το προσεγγίζει ο καθένας διαφορετικά. Αναφερόμουν στην δημιουργία ενός νέου πλαισίου, το οποίο θα επέτρεπε μία σύγχρονη λειτουργία της πολιτικής και ανταγωνιστικής επιδίωξης του κοινού καλού.
    Καλημέρα

  3. Ο/Η adamo λέει:

    Εγώ καταλαβαίνω καλά τι εννοείς και τι παραδείγματα έχεις στο μυαλό σου. Σου λέω όμως πως θα εκφυλλιστεί η εφαρμογή ενός τέτοιου μοντέλου σε αυτή τη χώρα.

  4. Ο/Η Penelope λέει:

    Θα αλληλοσκοτωθούν όλοι μαζί σε ένα … Καλά εσύ εχεις comme il faut κατάσταση χιονιού North Pole λέμε 😉

  5. Ο/Η agorafoviagr λέει:

    Διαβάζω εφημερίδες από τα 14 μου χρόνια (είμαι 34 χρονών). Μου αρέσει πολύ να παρακολουθώ πολιτικές εκπομπές και ειδήσεις, αποφεύγω όμως να μιλάω για πολιτικά, γιατί συνήθως πάνε στα κομματικά και η συζήτηση οδηγεί σε ειρωνείες, ένταση κλπ κλπ. Αυτό που έχω παρατηρήσει, είναι πως έχουμε την τάση να τρωγόμαστε μεταξύ μας. Θα μπορούσαν τα κόμματα σε θέματα όπως είναι η παιδεία, που είναι ένα σοβαρό ζήτημα και πάντα επίκαιρο, να βρούνε μία κοινή λύση. Έχω κουραστεί συνέχεια ο ένας να κατηγορεί τον άλλον και να υπάρχει ας πούμε μια γκρίνια. Επίσης θα ήθελα μία σοβαρή κάποτε αυτοκριτική. Ίσως και αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό μας, για τα περισσότερα, να μας φταίνε οι άλλοι…. Εκείνο πάντως που δεν πρέπει να σβήσει μέσα μας, είναι η ελπίδα! Όσο δύσκολες και αν οι καταστάσεις είναι, πρέπει να ελπίζουμε και να μην καταστροφολογούμε. Γενικά μιλάω για όλους μας, όπου και αν ανήκει ή υποστηρίζει ο καθένας. Αχ με αυτήν την χιονόπτωση…. Ακόμα ο καιρός να μας κάνει την χάρη να πάει στον χειμώνα για χάρη των Χριστουγέννων 🙂 Έχουμε μείνει σε θερμοκρασίες φθινοπωρινές! Καλή εβδομάδα να έχουμε φίλε μου Ντροπαλέ.
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

    • Ο/Η Ντροπαλός λέει:

      Ενδεχομένως να μην υπάρχουν κοινές λύσεις, πέρα από ίσως ένα minimum, αλλά δεν νομίζω ότι είναι λογικό να λέμε πως ότι έχουν κάνει οι άλλοι είναι λάθος.
      Ο καιρός ακόμα φθινοπωρινός, αλλά άλλαξα το theme σε ακόμα πιο Χριστουγεννιάτικο 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s