Η Ισλανδία, εάν θυμάμαι καλά ιστάμενη ακριβώς πάνω στην μεσωκεάνεια ράχη του Ατλαντικού- γεωγραφικά μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής, αλλά πολιτισμικά οπωσδήποτε μέρος της Δύσης, είναι γνωστή στους περισσότερους ως μπακαλιαροπαραγωγός χώρα. Όσοι έχουν ένα ευρύτερο εγκυκλοπαιδικό ενδιαφέρον, γνωρίζουν ότι αποτελεί ένα ζωντανό γλωσσολογικό μουσείο για τον κλάδο των γερμανικών γλωσσών. Απομονωμένη στον χώρο, διατήρησε δομές, μορφολογίες κλπ στην ουσία μεσαιωνικές. Επιπλέον αποτελεί πρότυπο γλωσσικής συμπεριφοράς για τους καθαρολόγους, αφού όταν προκύπτουν ανάγκες νέων λέξεων δεν χρησιμοποιεί αγγλικούς, ελληνικούς ή λατινικούς όρους, αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει λέξη στηριζόμενη στο δικό της λεξικολογικό απόθεμα. Επίσης, προφανώς πάλι λόγω της απομόνωσης, η Ισλανδία είναι ενδιαφέρον τόπος έρευνας και για τους βιολόγους, γενετιστές κλπ.
Η Ισλανδία έγινε αρνητικά γνωστή τις τελευταίες ημέρες ως μία χώρα περίπου σε οικονομική κατάρρευση. Εάν κατάλαβα σωστά οι τράπεζές της δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς τους πελάτες τους, υποχρεώσεις πολλαπλάσιες του ΑΕΠ του Κράτους αυτού.
Τέτοιες ειδήσεις είναι δυνατόν να φέρουν εδώ τις εξής αντιδράσεις: «Ευτυχώς δεν έτυχε σε εμάς». «Χα, εμείς καλά τα καταφέραμε!», «Τους είδαμε και αυτούς!».
Όμως, νομίζω θα πρέπει να αναρωτηθούμε τα εξής: Πόσο πραγματικά θωρακισμένη έναντι σε κρίσεις είναι η οικονομία μας; Τί προσφέρει το οικονομικό μοντέλλο, που ακολουθούμε, τόσο στην ανάπτυξη και ανατροφοδότηση της ίδιας της οικονομίας, αλλά και περαιτέρω στην κοινωνία;
Σχετικά με την Ισλανδία νομίζω ότι θα πρέπει να αναρωτηθούμε πού κατανεμήθηκαν τα χρήματα της μέχρι τώρα στρεβλής ανάπτυξης, κάτι που δεν γνωρίζω. Διότι, φαντάζομαι είναι διαφορετικό να έχεις οικονομικά προβλήματα την παρούσα περίοδο και να έχεις «χτίσει με αέρα» σχολεία, κέντρα αριστείας και πανεπιστήμια, γέφυρες, να έχεις αναδιοργανώσει και εκσυγχρονίσει την οικονομία κλπ και διαφορετικό να έχουν γίνει 4Χ4, επαύλεις κλπ.
έχοντας κάποια υποδομή η έξοδος από την κρίση μού φαίνεται ευκολότερη, κάτι που δεν μπορώ να δω στην έννοια της ανάπτυξης αποκλειστικά με όρους life style.

Advertisements

3 responses »

  1. Ο/Η Michalis λέει:

    Επειδή ασχολούμαι αρκετά με την Ισλανδία και γράφω και το μπλογκ Πάμε Ισλανδία, μπορώ να σου πω δύο πράγματα για τα ζητήματα που θέτεις.

    Η Ισλανδία βεβαίως και έχει υποδομή και οργάνωση σημαντική, αλλά και εκεί τα πολυτελή τζιπ ήταν το σύμβολο του χρηματοπιστωτικού πάρτι. Γιατί βεβαίως και είναι πλούσια χώρα και το επίπεδο ζωής είναι σκανδιναβικό, αλλά τα κέρδη από την ανάπτυξη αυτή δεν ήταν καθόλου ίδια για όλους. Και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα το φαινόμενο του σούπερ πλούσιου. Και πριν βέβαια υπήρχαν πλούσιοι, αλλά η ψαλίδα είχε ανοίξει. Για το καταναλωτικό στιλ που είχαν αναπτύξει κάποιοι Ισλανδοί είχα μεταφράσει και κάποια αποσπάσματα από ένα σχετικό άρθρο ενός ισλανδικού αγγλόφωνου περιοδικού: Το πάρτι τελείωσε

    Για τη γλώσσα όσο γνωρίζω, ναι, έχει εξελιχτεί λιγότερο από τις άλλες σκανδιναβικές, αλλά δε σημαίνει ότι δεν έχει αλλάξει πολύ. Πάντως, είναι πράγματι φανατικοί ενάντια στα δάνεια.

  2. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Καλησπέρα,
    Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο.
    Όπως έγραψα δεν γνωρίζω αντικειμενικά, πού διοχετεύθηκε αυτή η στρεβλή ανάπτυξη στην Ισλανδία και φυσικά επηρεάζομαι από την εικόνα που έχουμε για αυτήν (σκανδιναβική αποτελεσματικότητα και πρόνοια) σε σχέση με εδώ (βαλκανικός αυτοσχεδιασμός και λαμογιά κουτοπονηριά).
    Δεν μού κάνει εντύπωση, όπου και εκεί υπήρξαν τζιπ κλπ, όμως, όπως αναφέρατε υπήρχαν υποδομές και ενδεχομένως ακόμα και τα αεροχρήματα να χρηματοδότησαν μέρος αυτής.
    Το θέμα είναι, μήπως εδώ στην Ελλάδα προκρίνουμε το life style από τις υποδομές σαν να βάζουμε άλογο και κάρο ανάποδα.

    Σχετικά με την γλώσσα, οπωσδήποτε αλλάζει, οι επικοινωνίες διευκολύνουν την διάδοση νέων λέξεων κλπ και σε σχέση με τα Αγγλικά, ας μην ξεχνάμε ότι ανήκουν στην ίδια γλωσσική οικογένεια. Νομίζω ότι θα είναι μάλλον νομοτελειακό τα Ισλανδικά να επηρεαστούν και να επηρεάσουν τα Αγγλικά απ’ ότι τα Ελληνικά σε σχέση με τα τελευταία.

  3. Ο/Η zero2one λέει:

    > [….] αποτελεί ένα ζωντανό γλωσσολογικό μουσείο

    Ενδιαφέρον! Με τσιγκλάς να το ψάξω…

    > […] Πόσο πραγματικά θωρακισμένη έναντι σε κρίσεις είναι η οικονομία μας;

    Στο σύγχρονο καπιταλισμό οι οικονομίες είναι στενά συνδεδεμένες. Άρα, εξ ορισμού, η απάντηση είναι καθόλου (-; Αν συμβεί κάτι κακό στην Ισλανδία (ή χειρότερα στις ΗΠΑ), είναι θέμα χρόνου να έρθει κι εδώ και επομένως προφανώς δεν πρέπει να χαιρόμαστε καθόλου.

    Αυτό που ισχύει όμως είναι: Χτίζω προσεκτικά και με σύνεση ό,τι χτίζω. Οι επενδυτές, είτε είναι κράτη, είτε ιδιώτες οφείλουν να ζυγίζουν το ρίσκο με την απόδοση. Ο προσεκτικός επενδυτής φοβάται σίγουρα λιγότερο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s