Το θέμα, που θα διαπραγματευθώ εδώ είναι αρκετά δύσκολο, μπορεί να ξυπνήσει ευαισθησίες (και φυσικά δεν αναφέρομαι στις «ευαισθησίες» των αντισημιτών), ενδεχομένως να γράψω και άσχετα πράγματα για αυτό και ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη. Όμως, έχω κάποιες απορίες και οι διάφορες συζητήσεις, που γίνονται, πολλές φορές πασπαλισμένες με αστικούς θρύλους και τερατολογίες, δεν μού επιτρέπουν να εξάγω συμπεράσματα.
Ο Abravanel είχε ένα κατατοπιστικότατο άρθρο: Εν συνόψει: Εβραίος, Ιουδαίος και Ισραηλίτης είναι αυτός που πιστεύει στον Θεό του Ισραήλ. Δεν είναι απαραίτητα πολίτης του Ισραήλ. Υπάρχουν, λοιπόν, και Εβραίοι-Έλληνες, Εβραίοι-Ιάπωνες και φυσικά Εβραίοι-Ισραηλινοί. Ισραηλινός, από την άλλη, είναι ο πολίτης του Ισραήλ και δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί το Εβραϊκό θρήσκευμα. Έχουμε, έτσι, Χριστιανούς Ορθοδόξους Ισραηλινούς, Μουσουλμάνους Ισραηλινούς, Εβραίους Ισραηλινούς και φαντάζομαι και αθέους Ισραηλινούς. Και υποθέτω ότι, όπως εδώ μπορεί να συναντήσει κανείς αθέους να ακολουθούν έθιμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς συμμετέχουν στο ίδιο πολιτισμικό περιβάλλον με τους Ορθοδόξους, έτσι υποθέτω ότι και εκεί θα υπάρχουν άθεοι Ισραηλινοί, οι οποίοι θα ακολουθούν έθιμα της Εβραϊκής θρησκείας.
Εάν έχω, βέβαια, καταλάβει ορθά υπάρχει μία στενή συνάφεια μεταξύ Ισραήλ ως κρατικής οντότητας και του Εβραϊκού θρησκεύματος και μού κάνει εντύπωση που σχολιάζεται από πολλούς δυσμενώς από την στιγμή και που η Ελλάδα αντιστοίχως στήριξε εν πολλοίς την ταυτότητά της στην Ορθοδοξία. Αυτή η συνάφεια σημαίνει, λοιπόν, ότι εάν Εβραίος στο θρήσκευμα πολίτης μιας Χ χώρας θέλει να πολιτογραφηθεί Ισραηλινός θα το επιτύχει ευκολότερα από τον μη-Εβραίο, ο οποίος για τους Χ, Ψ λόγους θέλει να αλλάξει την ιθαγένειά του. Όμως, αυτή η δυνατότητα των Εβραίων πολιτών δεν σημαίνει ότι τους έλκει όλους και πάνω απ’ όλα είναι ντροπή να θεωρούμε ότι δρουν ως πέμπτη φάλαγγα μέσα στις ίδιες χώρες, όχι που τους φιλοξενούν -διότι αυτό είναι αμφισβήτηση της ιθαγένειάς τους-, αλλά στις οποίες είναι πολίτες. Με λίγα λόγια οι Εβραίοι-Έλληνες δεν φιλοξενούνται στη Ελλάδα. Είναι πολίτες της (ή εάν θέλετε φιλοξενούνται, όπως φιλοξενούνται και οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι-Έλληνες).
«Όποια πέτρα και να σηκώσεις από κάτω θα βρεις έναν Εβραίο» (υπάρχει και η παραλλαγή με το «Κεφαλονίτης» 😉  ) ακούγεται με ένα μίγμα απορίας, θαυμασμού μέχρι και απέχθειας, φόβου και λανθάνοντος ή μη αντισημιτισμού. Η φράση αυτή έχει άμεση σχέση με την Εβραϊκή Διασπορά. Πράγματι, οι Εβραίοι φαίνεται να έχουν μία εκτεταμένη Διασπορά, η οποία καταλαμβάνει όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Μπορώ να σκεφτώ δύο ερμηνείες μέχρι στιγμής για αυτό το φαινόμενο, μία αρνητική και μία θετική.
1) (η αρνητική): Οι Εβραίοι είναι αυτοί, που ζητήσαν να σταυρωθεί Ο Χριστός. Οι Τσιγγάνοι παρείχαν τα καρφιά για την Σταύρωση. Τιμωρούνται, λοιπον, και οι δύο να περιφέρονται ανέστιοι και απάτριδες. Η ερμηνεία αυτή είναι καταφανώς ρατσιστική.
2) (η θετική): Ισραήλ, εάν θυμάμαι καλά από τα θρησκευτικά, είναι αυτός που παλεύει με τον Θεό και ο πρώτος, που έλαβε τον τίτλο ήταν ο Ιακώβ. Οι Ισραηλίτες είναι τα τέκνα του Πατρός Θεού και υπάρχουν προφανώς και ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ τους. Ο λαός τιμωρείται για την ανυπακοή του, όπως το απείθαρχο τέκνο, αλλά είναι αυτή η ανυπακοή, που το ανδρώνει. Παρά την Διασπορά, παρά την εξορία ο Ισραηλίτης τα καταφέρνει και επιζητά τον έπαινο και την ευλογία του Θεού. Δεν κρεμά απλώς την άρπα του πάνω στις ιτιές και κλαίει παθητικώς στις όχθες των ποταμών της Βαβυλώνος, αλλά αγωνίζεται.
Το πρόβλημα με αυτές τις δύο ερμηνείες είναι ότι δεν στέκουν λογικά και έχουν αρκετά μυθικά στοιχεία.

Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να δώσω την δική μου, λογική -ή έστω λογικοφανή- ερμηνεία.
  • Ο λαός, που αναφέρεται στην ΠΔ, ως Ισραηλίτες, Εβραίοι κλπ είναι ένας Σημιτικός λαός. Σημιτικός λαός είναι και οι Άραβες, όπως αντιστοίχως και οι Έλληνες ανήκουν στην ευρύτερη Ινδοευρωπαϊκή οικογένεια. Αναφέρομαι κυρίως στον πυρήνα, διότι αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν καθαρές ομοεθνίες σήμερα. Επιπλεόν το να τούς δώσεις περισσότερη σημασία από την προσήκουσα μπορεί να οδηγήσει σε ρατσιστικές ιδεοληψίες.
  • Η εγκατάσταση και η φυγή από την Αίγυπτο, αλλά και η Βαβυλώνια αιχμαλωσία φέρνουν τον λαό αυτό σε επαφή με συγγενικούς λαούς. Μπορώ να υποθέσω ότι φεύγοντας από την Αίγυπτο, ή επιστρέφοντας από την Βαβυλώνα, όπου φυσικά δεν μού φαίνεται και τόσο λογικό ότι είχε εξορισθεί όλο το Ισραήλ, τις τάξεις των Ισραηλιτών ακολουθούν Αιγύπτιοι και Βαβυλώνιοι αντιστοίχως.
  • Οι Ισραηλίτες, σε αντίθεση με τους Φοίνικες και τους Έλληνες, δεν ήταν προσανατολισμένοι προς την θάλασσα, ούτε ανέπτυξαν δίκτυο αποικιών.
  • Η γεωπολιτική πραγματικότητα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά και η καταστροφή του Ναού, οδηγούν σε εθελοντικές ή και σε αναγκαστικές εξορίες και έτσι εμφανίζονται οι πρώτες εβραϊκές κοινότητες εκτός της Γης Χαναάν. Φυσικά, όπως και στην περίπτωση της Βαβυλώνιας αιχμαλωσίας, και εδώ αδυνατώ να πιστέψω ότι έφυγε όλος ο πληθυσμός. Για να περιορισθούμε στα καθ’ ημάς, τότε δημιουργούνται και οι πρώτες κοινότητες στην Ελλάδα και όχι τον 15ο αιώνα με την εξορία των Εβραίων από την Ισπανία. Απλώς η τελευταία ήταν η μαζικότερη μετεγκατάσταση μια Διασπορά της Διασποράς, εάν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε έναν τέτοιον όρο.

Μέχρι στιγμής, όμως, δεν έχει απαντηθεί το ερώτημα της Διασποράς και ειδικότερα της μακραίωνης Διασποράς. Διασπορά έχουν αντιστοίχως και οι Έλληνες, αλλά δεν συγκρίνεται με την Εβραϊκή. Η ελληνική Διασπορά είναι είτε σύγχρονη, είτε κύματα ανεξάρτητης Διασποράς ανά τους αιώνες. Με λίγα λόγια η ελληνική κοινότητα της Μασσαλίας (εάν υπάρχει, ως παράδειγμα το αναφέρω) δεν είναι κάτι το συνεχές από τα προχριστιανικά χρόνια μέχρι σήμερα. Τα μέλη της έγιναν Γάλλοι, χωρίς να διατηρήσουν κανένα έθιμό τους, πέρα ίσως από μία μυθολογική ανάμνηση. Μετά η κοινότητα ανανεώθηκε κλπ. Τί έκανε π.χ, λοιπόν, τους Εβραίους-Γάλλους σε αντίθεση με τους Έλληνες-Γάλλους να μείνουν τέτοιοι και όχι απλώς Γάλλοι; Νομίζω τα ακόλουθα, πέρα από την συσπείρωση λόγω των αρνητικών εξωτερικοτήτων, που προκάλεσαν ο αντισημιτισμός κλπ. Εάν μοιάζει ότι επικεντρώνομαι στην ελληνική πλευρά του φαινομένου, δεν είναι διότι δεν πιστεύω ότι τα συμπεράσματα δεν εφαρμόζονται ευρύτερα, αλλά διότι νομίζω ότι έχω στοιχειωδώς καλύτερη εποπτεία.

  • Ο μονοθεϊσμός. Εδώ χρειάζονται, βέβαια, εξειδικευμένες γνώσεις θεολογίας και θρησκευτικής ιστορίας για να καταλάβει κανείς το πώς εξελίχθηκε και το τί σημαίνει ο μονοθεϊσμός των Εβραίων. Σημαίνει ότι αυτοί πιστεύουν στον έναν Θεό, αφήνοντας τους άλλους λαούς να πιστεύουν σε ότι θέλουν; Σημαίνει ότι μόνο ο Θεός τους υπάρχει και ότι οι άλλοι είναι φαντάσματα του νου; Μην ξεχνάμε, εάν και εδώ αναφέρομαι στην ελληνική γλώσσα, ότι το πιστεύω έχει και την έννοια της σχέσης εμπιστοσύνης και δευτερευόντως της αποδοχής ύπαρξης. Οι Έλληνες πίστευαν και λάτρευαν το Δωδεκάθεο και οι Φοίνικες στον Βάαλ κλπ. Όταν οι δύο λαοί συγκρόυσθηκαν στην Νότια Ιταλία θεωρήθηκε αντιστοίχως από τους αντιμαχομένους ότι συγκρούονταν στον ουρανό και οι θεοί τους. Όταν λατρεύεις, λοιπον, πολλούς θεούς είναι ευκολότερο να αποδεχθείς και κάποιον παραπάνω. Αντιθέτως, όταν λατρεύεις μόνον έναν, ο Οποίος συγκεντώνει όλες τις ιδιότητες δεν έχεις ανάγκη για κάτι παραπέρα. Συνεπώς μπορείς και κρατάς την διακριτή σου ταυτότητα, όταν αρχίζει και επιδρά ο θρησκευτικός και αργότερα ο ευρύτερος σηγκρητισμός.
  • Το εάν υπάρχει ή όχι θεός και πόσοι δεν είναι ερώτημα που μπορεί να απαντηθεί. Αυτό, που γνωρίζουμε, ότι υπάρχει είναι ο φόβος για το άγνωστο, το άγχος του θανάτου, ο φόβος της ανυπαρξίας. Τέτοιες ανησυχίες έχουν όλοι οι άνθρωποι και σε όλες τις εποχές. Έχουμε την ψευδαίσθηση, πολλές φορές ρατσιστική, ότι οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν απολύτως ορθολογιστές, ότι το μεταφυσικό, το μαγικό, το θεολογικό έλειπε. Φυσικά και όχι! Ακόμα και το θεολογικό δεν περιοριζόταν σε κάτι το φιλοσοφικό-διανοητικό, αλλά επεκτεινόταν και σε πρακτικές αντιλήψεις συναλλαγής κλπ. Ας μην ξεχνάμε και την μυθολογία με τον Άδη, τα Ηλύσια Πεδία, τις ψυχές φαντάσματα. Είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχθεί το: «Είσαι μόνος στον κόσμο. Πορεύσου! Μέτα είτε υπάρχει είτε όχι Θεός, εσύ δεν θα υπάρχεις». Λίγοι το αποδέχονται. Άλλοι φτάνουν στο άλλο άκρο της μοιρολατρίας. Οι περισσότεροι ίσως προσπαθούν να ισορροπήσουν στην κόψη του ξυραφιού με διαφόρους τρόπους προσωπικής φιλοσοφίας και ψυχολογίας. Όμως, στην φασματική ύπαρξη των αρχαίων Ελλήνων κλπ, ο Ιουδαϊσμος και μετέπειτα ο Χριστιανισμός, ο οποίος ας μην ξεχνάμε βασίζεται σε αυτόν, αντιπαραβάλλουν την πλήρη αποκατάσταση της ύπαρξης μέσω της Ανάστασης. Επιπλέον δεν υπάρχει υπόσχεση για έναν ισορροπημένο κόσμο, αλλά για έναν κόσμο, όπου θα βασιλεύει το Καλό με το Κακό να έχει αναιρεθεί στους καινούς αιώνες.

Προσπαθώντας να ενώσω τα παραπάνω, ισχυρίζομαι ότι κάτοικοι των περιοχών, στις οποίες εγκαταστάθηκαν εξόριστοι Εβραίοι, βρήκαν ελκυστικό το μεταφυσικό μήνυμα του Ιουδαϊσμού-ή ενδεχομένως και άλλα, που μπορεί να προσέφερε η κοινότητα αυτή- και προσχώρησαν σε αυτόν. Για αυτό και συναντά κανείς και Έλληνες Εβραίους και Γάλλους Εβραίους κλπ, ή και για να το κάνουμε παραστατικότερο από ξανθούς, κάτασπρους γαλανομάτηδες βορειοευρωπαίους Εβραίους, μέχρι μαύρους Εβραίους (εδώ υπάρχει και μια μυθολογική σύνδεση με την βασίλισσα του Σαβά, νομίζω). Βέβαια, από την άλλη ως αντεπιχείρημα στα περι «ελκυστικού μηνύματος», θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν και την απαίτηση του Ιουδαϊσμου για την περιτομή και τα περίεργα αισθήματα, που δημιουργεί η διαδικασία αυτή. Φυσικά, πέρα από τα παραπάνω θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν και περιπτώσεις γάμων κλπ, όπου όταν κάποιος μπάινει σε μία σχέση, όπου το ένα μέλος ανήκει σε αρκετά «σφικτή» κοινότητα, μάλλον προσχωρεί το ουδέτερο μέρος, παρά χαλαρώνει το άλλο.
Το ότι οι άνθρωποι αυτοί μεταστράφηκαν, κατά την διάρκεια των αιώνων στον Ιουδαϊσμο -όπως και υποθέτω και εξόριστοι και απογονοί τους Σημίτες-Εβραίοι σε άλλες θρησκευτικές και πολιτικές κοινότητες αντιστοίχως- δεν σημαίνει επ’ ουδενί ότι εγκατέλειψαν τα υπόλοιπα έθιμα, αλλά και την προσήλωσή τους στην τοπική κοινότητα, που άνηκαν. Ακόμα και την γλώσσα τους δεν την εγκατέλειψαν για την Εβραϊκή, αφήνοντας την τελευταία ως λειτουργική: έτσι στον γερμανόφωνο χώρο έχουμε τα γίντις, στην Ιβηρική και μετά στην Θεσσαλονίκη τα Λαντίνο (τα οποία σήμερα μάς δείχνουν, πώς ήταν η καστιλλιανική τον 15ο με 16ο αιώνα) κλπ.

Ενδεχομένως να αντιτείνετε ότι αυτή η αφοσίωση δεν ισχύει, αφού Εβραίοι από διάφορα μέρη του κόσμου αποφάσισαν να πολιτογραφηθούν Ισραηλινοί μετά την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ το 1948. Άσχετα με το σε ποιό έθνος και φυλή άνηκαν αποφάσισαν να το εγκαταλείψουν και ότι με λίγα λόγια το «πρόδωσαν». Εδώ νομίζω θα πρέπει να σκεφθείτε βαθύτερα και να κάνετε μιά άσκηση ενσυναίσθησης. Πώς θα αισθανόσαστε, εάν σας κατηγορούσαν για όλα τα κακά του κόσμου, και λόγω αυτής της ιδεοληψίας βιαιοπραγούσαν εναντίον σας; Δεν θα νοιώθατε ελκυστική την ιδέα ενός δικού σας Κράτους, να τους αφήσετε και να σας αφήσουν ήσυχους;
Καθώς δεν ανήκω στην κοινότητα μπορεί και να έχω γράψει θεωρίες, που δεν ισχύουν. Θα χαιρόμουν, λοιπόν, να έβλεπα σχόλια, σχετικές αναρτήσεις κλπ από ιστολόγους, που ανήκουν, συνδέονται ή γνωρίζουν για την κοινότητα αυτή όπως οι
Αθήναιος.
Abravanel.
Dr Moshe. Για τον τελευταίο έχω και μια ειδικότερη γλωσσολογική απορία:
Dr Moshe,
Υπάρχει ένας «λαϊκός γλωσσολογικός νόμος», δηλαδή όχι πόρισμα των επιστημόνων γλωσσολόγων, ο οποίος λέει ότι στον Βορρά το /r/ προφέρεται με την σταφύλη (το γαλλικό «ρω»), ενώ στον Νότο «ρολλάρεται», όπως στα Ιταλικά και τα Ελληνικά. (Το Βορράς και το Νότος σε σχέση με το Βόρειο ημισφαίριο, την Ευρώπη και την Μεσόγειο).
Όμως, όταν, στις ειδήσεις π.χ υπάρχει θέμα για το Ισραήλ, ακούω Ισραηλινούς να μιλούν Εβραϊκά (ή, εάν θέλετε και άλλες γλώσσες) το /r/ δεν το «ρολλάρουν», όπως θα ήταν αναμενόμενο. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Σας ευχαριστώ.
Advertisements

7 responses »

  1. Ο/Η blokaki λέει:

    Αν δεν είναι στημένο το κομμάτι σου που μάλλον είναι από τις σχέσεις σου με τις διάφορες εβραϊκές κοινότητες, οφείλω να σου πω ότι τα περισσότερα από αυτά που λες είναι λανθασμένα και ανιστόρητα.Μην δημιουργείς λοιπόν «ψεύτικες εγγραφές» χωρίς λόγο εκτός αν έχεις.
    Για την ιστορία θα σου πω ότι
    α) Η ιστορία με την ινδοευρωπαΪκή φυλή που αναφέρεις είναι ένα μύθευμα περιορισμένου αριθμού ατόμων με καλύτερες όμως διασυνδέσεις.
    β)Το γιατί η εβραϊκή διασπορά έμεινε ενωμένη θα το βρεις στις οικονομικές μεταξύ τους σχέσεις και στις «κοινές» περιουσίες.
    γ)Για τους εβραίους της Θεσ/νίκης θα μάθεις για το πως πότε και γιατί ήρθαν στην ισπανική ιστορία.
    δ)Όσο για το ότι τιμωρήθηκαν από τον θεό κλπ μόνο φαιδρά μπορώ να τα χαρακτηρίσω.Ούτε στο βατοπέδι δεν το πιστεύουν.
    ε)Για το χρωματικό ψάξτο αν θέλεις που μάλλον δεν θέλεις και θα δεις γιατί μια «φυλή» που αποζητά την καθαρότητα αναμειγνύεται με άλλες.

  2. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @blokaki
    Υποθέτω ότι αναφέροντας «στημένο» και αφού παρεμβληθούν δύο στίχοι «ψεύτικες εγγραφές» υποννοείτε ότι μού υπαγορεύθηκε η δημοσίευση από εβραϊκές κοινότητες ή από Εβραίους γνωστούς μου. Τυγχάνει να μην έχω σχέσεις ούτε με τέτοιες κοινότητες, ούτε και να έχω Εβραίους φίλους. Αυτό είναι απλώς συμπτωματικό. Θα μπορούσα και να έχω. Ενδεχομένως και να αποκτήσω. Βέβαια, σε αντίθεση με εμένα, εσείς μάλλον βλέπετε τέτοιες σχέσεις ως μεμπτές.

    Σχετικά με την ινδοευρωπαϊκή φυλή. Δέχομαι ότι ενδεχομένως να έκανα σύγχυση μεταξύ των διαφορετικών εννοιών της γλωσσικής ομοεθνίας και της φυλής. Δεν αντιπαρέβαλα, λοιπόν, την Ινδοευρωπαϊκή γλωσσική ομοεθνία στην Σημιτική τέτοια, αλλά τα απλοποίησα και τα μπέρδεψα σε φυλή. Mea culpa. Πέραν τούτων, όμως, η ινδοευρωπαϊκή υπόθεση δεν αποτελεί μύθευμα, αλλά επιστημονική υπόθεση. Μύθευμα είναι το να υποθέτουμε ότι υπήρχε κάποιο Κράτος με την ονομασία Ινδοευρώπη και που οι δομές του ήταν ανάλογες με των συγχρόνων εθνικών Κρατών.
    Βέβαια, δεν καταλαβαίνω, γιατί χρειάζονται διασυνδέσεις για την ανάπτυξη, σχολιασμό κλπ μιας επιστημονικής υπόθεσης. Ακόμα και ενός μύθου, εάν θέλετε.

    Πράγματι την οπτική της οικονομίας και των περιουσιών δεν την έλαβα υπ’ όψιν μου. Υποθέτω ότι ανάλογες συμπεριφορές ακολουθούν και άλλες κοινότητες πέραν της Εβραϊκής.

    Για την εγκατάσταση στην Ισπανία και την Ιστορία των Εβραίων (μετέπειτα της Θεσσαλονίκης) δεν μπορώ να μάθω, αφού ενώ γράφετε επιτακτικά(«θα μάθεις») -αντί έστω προτρεπτικά («να μάθεις») δεν αναφέρετε καμμία διαφωτιστική πληροφορία για αυτό, ούτε πηγή είτε διαδικτυακή είτε όχι.

    Ασφαλώς και είναι φαιδρότητες τα περί Θεοκτονίας, όπως και τα άλλα με τους Εβραίους που θυσιάζουν μωρά και παρθένες. Παρ’ ολ’ αυτά έχουν επηρεάσει πολλούς έστω και σε έναν λανθάνοντα αντισημιτισμό.

    Σχετικά με το χρωματικό, προφανώς υποννοείτε το τμήμα της δημοσίευσής μου, που γράφει ότι υπάρχουν άσπροι Εβραίοι, μαύροι Εβραίοι κλπ. Δεν ξέρω, εάν αποζητούν την καθαρότητα τα μέλη της Εβραϊκής θρησκείας. Ενδεχομένως να την ζητούν, όπως όλες οι κοινότητες θρησκευτικής ή άλλης μορφής. Η παρότρυνση, όμως, να ψάξω (πάλι χωρίς κάποια σύσταση παραπομπής), γιατί «μια «φυλή», που θέλει να μείνει καθαρή αναμειγνύεται με άλλες» μού θυμίζει λίγο θεωρία συνωμοσίας.

  3. Ο/Η Abravanel λέει:

    Κατ’αρχήν η ανάρτηση είναι εντυπωσιακή – σπάνια εως ποτέ έχω δει κάτι το τόσο ολοκληρωμένο στην ελληνική μπλογκοσφαίρα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

    Δεν έχει πολλά να σχολιάσω εκτός και αν αρχίσω συστηματικά να πιάνω το κάθε ζήτημα και επεξηγώ αυτά που έχεις γράψει, που στα σίγουρα φαίνονται απίστευτα στον μέσο αναγνώστη.

    Άλλωστε ασχολείσαι με:
    1. την σχέση Ισραήλ με τους εβραίους ανά τον κόσμο
    2. τον ίδιο τον χαρακτήρα του Ισραήλ
    3. την επιβίωση του εβραϊσμού και των εβραίων
    4. τον χαρακτήρα της εβραικής θρησκείας
    5. την ιστορία της Διασποράς

    Για να σχολιάσω όλα αυτά χρειάζεται να γραφεί ολόκληρο βιβλίο!

    Για αυτό και συναντά κανείς και Έλληνες Εβραίους και Γάλλους Εβραίους κλπ, ή και για να το κάνουμε παραστατικότερο από ξανθούς, κάτασπρους γαλανομάτηδες βορειοευρωπαίους Εβραίους, μέχρι μαύρους Εβραίους

    Ειλικρινά το κομμάτι αυτό είναι εντυπωσιακό γιατί κάνεις νοητικά άλματα δυσανάλογα με τις γνώσεις που μπορεί να έχεις λάβει στην Ελλάδα. Πρέπει όντως να είσαι πράκτορας διάολε!

    Προφανέστατα το σχόλιο σου είναι σωστό. Ο εβραϊσμός στην αρχές της Διασποράς είχε μια πολύ μεγάλη εξωστρέφεια και «είχε πέραση» στον ρωμαϊκό κόσμο – άλλωστε όλες οι ανατολικές θρησκείες εξαπλωνόντουσαν τότε. Ετσι ακριβώς φτάσαμε σε εβραίους κινέζους (σωματικά ίδιους με τους κινέζους), μαύρους εβραίους κτλ

    Με την επικράτηση του χριστιανισμού η απόκτηση καινούργιων πιστών απέκτησε μεγάλο κόστος για την τοπική κοινότητα και οδήγησε τον εβραϊσμό να υιοθετήσει μια εξαιρετικά επιφυλακτική στάση στο θέμα και γενικώς να χάσει την εξωστρέφεια.

    Να προσθέσω έτσι επιλεκτικά οτι η έννοια του φιλοξενούμενου όπως σωστά παρατηρείς είναι ειδικά για την Ελλάδα αστεία. Στην Ελλάδα έχουμε την πιο παλιά συναγωγή της Διασποράς (στην Δήλο) και η Ελλάδα γέννησε έναν ξεχωριστό εβραϊκό πολιτισμό, τους ελληνόφωνους εβραίους ρωμανιώτες, ενώ ο ελλαδικός χώρος με την κοινότητα της Θεσσαλονίκης στεγάζει την πιο σημαντική κοινότητα που υπήρξε ποτέ στον σεφαραδίτικο κόσμο. Δεν νομίζω οτι έχει υπάρξει χώρα που να μπορεί να περηφανεύεται για μια τόσο σημαντικά πολύεδρη εβραϊκή παρουσία, (και δεν εννοώ μόνο τους αριθμούς).

  4. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @Abravanel

    Η ανάρτησή μου στηρίχθηκε στην «κοινή λογική» και όχι σε πολλά περισσότερα από τις γνώσεις, που έλαβα στο σχολείο. Για αυτό και είχα ανησυχία ότι μπορεί να έγραφα κάτι το μη-έγκυρο.
    Εάν έχεις, τυχόν, ξεφυλλίσει και άλλες δημοσιεύσεις του blog μου θα δεις ότι διάκειμαι θετικά προς τους Εβραίους. Αυτό πιστεύω ότι οφείλεται σε:
    1) Μικρός μάθαινα γερμανικά και στα πλαίσια της διδασκαλίας μαθαίναμε για το Nie wieder (Ποτέ πιά πόλεμος! Ποτέ πια Ολοκαύτωμα!)
    2) Μεγάλες προσωπικότητες της Ιστορίας, όπως οι Popper, Berlin, Mendelssohn, Spinoza, Meyerbeer, Einstein κλπ ήταν Εβραίοι.
    3) Υπάρχει το ζήτημα του προβληματισμού και του παραλληλισμού με τον Ελληνισμό και την Διασπορά του και κατά πόσο το εθνικό Κράτος βοήθησε ή περιόρισε. Μια συζήτηση, που φαντάζομαι θα υπάρχει και στο Ισραήλ.
    4) Διάφοροι λόγοι, που ούτε και εγώ μπορώ να προσδιορίσω. Άλλοι συμπαθούν τους Εβραίους, άλλοι τους Κορεάτες, άλλοι τους Νοτιοαφρικανούς, ενώ άλλοι δεν τους πάνε.
    Σχετικά με το Ισραήλ είναι αξιοθαύμαστο ότι παρά την κατάστασή του έχει αναδειχθεί σε μείζον τεχνολογικό κέντρο. Και δυσκολεύομαι να δεχθώ το επιχείρημα περί Μπάρμπα-Σαμ, καθώς η Αμερική δίνει και σε άλλα Κράτη βοήθεια.
    Δεν μπορώ, βέβαια, να ισχυρισθώ ότι θαυμάζω την «μάτσο» εξωτερική και αμυντική του πολιτική.
    Αντίθετα με μένα-και φυσικά μού κάνει εντύπωση- οι μεγαλύτεροι θαυμαστές του Ισραηλινού «τσαμπουκά» είναι οι πλέον δηλωμένοι αντισημίτες. Πρόκειται μάλλον για κάτι το ψυχοπαθολογικό.

  5. Ο/Η Abravanel λέει:

    Στην Ελλάδα ζω και εγώ και ξέρω οτι όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να τα έμαθες από το σχολείο – ίδια βιβλία κάναμε. 🙂

    Χωρίς να θέλω να φανώ αγροίκος να παρατηρήσω οτι δεν θέλω κανείς να διάκειται φιλικά προς τους εβραίους a priori. Οι «εβραίοι» δεν είναι μια συμπαγής ομάδα και έχεις την ίδια πιθανότητα να βρεις ανθρώπους ανάξιους της εκτίμησης σου όπως σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Χαίρομαι που δεν κλείνεσαι απέναντι σε ένα κομμάτι της Ελλάδας, τόσο ελληνικό όσο οι Πόντιοι ή Κρητικοί. Ειδικά όταν στην Ελλάδα είχαμε την τύχη να έχουμε τόσο ένα αυθεντικά ελληνοεβραικό πολιτισμό με τους Ρωμανιώτες από τα ρωμαϊκά χρόνια, ενώ ταυτόχρονα διαθέτουμε την πιο σημαντική σεφαραδίτικη κοινότητα του κόσμου.

    Το Ισραήλ είναι μια χώρα η οποία βρίσκεται στην περιοχή που υπήρξε η κοιτίδα της θρησκείας μου και αναμφίβολα αισθάνομαι κοντά μου, όπως ο Πόντιος αισθάνεται για την Τραπεζούντα. Ομως το Ισραήλ είναι ένα άλλο κράτος και ένα άλλο έθνος.

  6. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @Abravanel
    Έχεις απόλυτο δίκιο. Εάν καταλαβαίνω καλά πρέπει να στεκόμαστε a priori φιλικά έναντι όλων (και των Ελλήνων και των Ισραηλινών και των Γάλλων και των Εβραίων και των Ορθοδόξων κλπ) και να μη κάνουμε διακρίσεις. Η συμπεριφορά τους και η δική μας δείχνει, εάν αξίζει ο ένας την εμπιστοσύνη του άλλου.
    Και συμφωνώ, φυσικά, ότι καμιά ομάδα δεν είναι απόλυτα ομοιογενής. Αυτό είναι απλά άποψη δολοφονική της προσωπικότητας.
    Ίσως η υπερβολή μου να οφείλεται στις υπερβολές, που ακούω κατά καιρούς (οι Εβραίοι γκρεμίζουν οικονομίες, ανεβάζουν κυβερνήσεις, τηλεφώνησαν οι Εβραίοι και βγήκε ο Σημίτης/Καραμανλής και άλλες γελοιότητες-την καλύτερη κατά την γνώμη μου συνομωσιολογία ever, προσεχώς, εάν και μπορεί να την έχω αναφέρει σε σχόλια).
    Σε κάθε περίπτωση σέβομαι την σύνδεση, που αισθάνεσαι με το Ισραήλ και νομίζω ότι από την δημοσίευσή μου φαίνεται ότι δεν συγχέω τον Εβραίο πιστό με τον Ισραηλινό πολίτη.
    Για άλλη μια φορά να σού ευχηθώ καλή Πρωτοχρονιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s