Η δήλωση της σινικής εταιρίας ότι κατά λάθος έστειλε σκευάσματα περιέχοντα απαγορευμένες ουσίες, φαίνεται να αίρει τις καχυποψίες και την «αυτόματη καταδίκη», που επεβλήθη από τον κοινωνικό αυτοματισμό στο ελληνικό σύστημα άρσης βαρών. Το «σύστημα» δεν το αναφέρω με ίχνος ειρωνείας, αλλά διότι δεν γνωρίζω, ποιός θεωρείται υπεύθυνος. Ας υπενθυμίσουμε, πάντως, ότι οι «αυτόματες καταδίκες» είναι λάθος, καθώς ισχύει το «τεκμήριο της αθωότητας» και θα πρέπει να ελέγχουμε τους εαυτούς μας, όταν παρασυρόμαστε προς αυτήν.
Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι το θέμα έληξε. Μάλλον τώρα ανοίγει και εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς θα πρέπει να το ανοίξουμε ευρύτερα: Μία προειδοποίηση, δεν ασχολούμαι με τον αθλητισμό και δεν γνωρίζω. Συνεπώς υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να γράφω πράγματα, παρακάτω που δεν ισχύουν .
Σε ένα στενό πλαίσιο: Στην περίπτωση, που αποδειχθεί ότι δεν είχαν ευθύνες θα έχουν δικαίωμα να αγωνισθούν; Και πώς; Ως έχουν ή με κάποιους βαθμούς μείον για να εξισορροπηθεί η «αγωνιστική επίδραση» των ουσιών; Σημαντικότερο, πώς θα αποκατασταθεί η υγεία τους;
Ευρύτερα, τώρα: Εάν έχω αντιληφθεί σωστά, δεν υπάρχουν μόνο τα παράνομα σκευάσματα, αλλά και τα νόμιμα. Το νόμιμο, όμως, δεν ταυτίζεται με το επιβαρυντικό, επωφελές ή αδιάφορο για την υγεία. Στο κάτω κάτω και ο καπνός νόμιμος είναι. Πρέπει να ανοίξει η συζήτηση, και για αυτά. Φυσικά θέλω να ελπίζω ότι τα νόμιμα σκευάσματα είναι, εάν όχι επωφελή, τουλάχιστον μη-επιβαρυντικά για την υγεία του χρήστη. Σε τελική ανάλυση, η γενική θολούρα παρασύρει και αυτούς, που κάνουν χρήση μόνο των νομίμων ή και καθόλου. Ακόμα και για τα νόμιμα, όμως: Για ποιό λόγο τα λαμβάνουν οι αθλητές; Για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους; Γιατί καταπονούνται υπερβολικά και η «καθημερινή διατροφή» δεν μπορεί να επαναφέρει τις απαραίτητες ισορροπίες στον οργανισμό; Γιατί είναι οι βιολογικές F1 και, όπως στην τελευταία λέγεται ότι υπάρχει και το «πείραμα», που επεκτείνεται στα αυτοκίνητά μας, έτσι συμβαίνει και με τους αθλητές σε σχέση με την ευρύτερη κοινωνία; Εδώ, που τα λέμε πάντως η χρήση σκευασμάτων ακόμα και η νόμιμη, αφαιρεί κατά πολύ την λαμψη των ρεκόρ. Ο φίλαθλος, θέλει να αισθάνεται ότι το ρεκόρ είναι αποτέλεσμα σκληρής γυμναστικής, προπόνησης και υγιεινού τρόπου ζωής και διατροφής. Εάν χρειάζεται ώθηση….Και νομίζω δεν είμαι ο μόνος, που όταν έχει βρεθεί σε παρέα, που παρακολουθεί αγωνές, όπου σημειώνονται ρεκόρ ή υπερυψηλες επιδόσεις, που έχει γίνει μάρτυρας μονολόγων και στιχομυθιών του τύπου: «Πω, πω ρεκόρ!» και μετά λίγα δευτερόλεπτα «Φαντάσου, τί παίρνουν! Τέτοιες επιδόσεις είναι αδύνατες!»
Λέγεται ότι το κρατικαθλητικό κύκλωμα-σύστημα, το οποίο λέει «Φέρε μου μετάλλια και θα μπεις στο Πανεπιστήμιο ή θα σε αποκαταστήσω επαγγελματικά στις ΕΔ» οδηγεί πολλούς σε πειρασμούς. Αναμφίβολα όσοι κάνουν πρωταθλητισμό θυσιάζουν πολλά. Όμως, δεν είναι οι μόνοι, που κάνουν θυσίες και είναι λογικό άλλοι, που δεν έχουν αυτά τα προνόμια να αισθάνονται αδικημένοι. Γιατί να μην μπαίνει στο πανεπιστήμιο ο υποψήφιος του 19,999, που στο τσακ θα έπιανε το 20, που στο κάτω κάτω μελέτησε, παπαγάλισε-πείτε το, όπως θέλετε- αλλά κόπιασε. Δεν ισχυρίζομαι ότι ο πρωταθλητής, τού έφαγε την θέση. Το Κράτος την διέθεσε σε αυτόν. Όμως, σίγουρα ο μη-πρωταθλητής στο άκουσμα τέτοιων ειδήσεων θα αισθάνεται αδικημένος Και πόσο επωφελούνται οι ΕΔ παίρνοντας στις τάξεις των αξιωματικών αθλητές; Σημαντικότερο, πόσο επωφελείται από αυτήν την πολιτική η κοινωνία ευρύτερα, είτε αφορά την πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο, είτε την είσοδο στις ΕΔ; Γιατί να μην λαμβάνουν τιμητικό βαθμό ή κάποιο άλλο παράσημο της Πολιτείας; Γιατί να έχουν γενικό δικαίωμα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και όχι κάποια επιπλέον μόρια, στην είσοδό τους σε Γυμναστικές Ακαδημίες αποκλειστικά; Παρατηρήστε ότι ούτε εκεί θεωρώ λογική την αυτόματη πρόσβαση; Γιατί να μην υπάρχει κάτι σαν αθλητικό Γυμνάσιο Λύκειο, που να επιτρέπει να συνδυάζεται η ζωή του αθλητή με αυτή του μαθητή (πχ με λιγότερες ώρες εβδομαδιαίας διδασκαλίες, αλλά με επιπλέον τάξεις), προσέγγιση, που είναι προς πραγματικό όφελος του μαθητή-αθλητή ;
Γενικότερα, μήπως θα ήταν καλύτερο να «μηδενίζονται» τα ρεκόρ; Να ισχύουν δηλαδή σε κάθε αθλητική διοργάνωση και όχι διαχρονικά ώστε να μην υπάρχει η πίεση της σύγκρισης; Μήπως, τέλος, θα πρέπει να φτιαχθούν ατομικα ρολόγια, ατομικοί ζυγοί κλπ όργανα ακριβείας, ώστε να μετρώνται τα ρεκόρ, αντί να επιζητούμε το ανθρωπίνως αδύνατο από τους αθλητές;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s