Σε αντίθεση με τις άλλες κινηματογραφικές μεταφορές/διασκευές του Αστερίξ στην μεγάλη οθόνη η τελευταία (ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες) μάλλον με απογοήτευσε. Μού φάνηκε σαν μία συρραφή από κωμικές ατάκες και καταστάσεις και αυτές μάλιστα τις περισσότερες φορές καθόλου επιτυχημένες. Βλέποντας δε το έργο κατάλαβα γιατί δεν ξεσηκώθηκαν όλοι οι αυτόκλητοι προστάτες του Έθνους. Ας τα πάρουμε, όμως, σιγά σιγά με την σειρά.
Αφορμή για την μετάβαση των Αστερίξ, Οβελίξ και του υπόλοιπου γαλατικού χωριού ως θεατών είναι η βοήθεια προς τον Καψουρίξ να κερδίσει το χέρι μίας Ελληνίδας πριγκήπισσας. Όχι ότι είχε πρόβλημα μαζί του. Ο μπαμπάς είχε, ο οποίος προτιμούσε να δώσει την κόρη του στον Βρούτο. Έτσι η κόρη του σκέφτεται το στρατήγημα της αθλητικής μονομαχίας για να κερδίσει ο δικός της ευνοούμενος και να επιτύχει τον σκοπό της. Αυτή η γραμμή ιστορίας, στην βάση της, βέβαια, διότι στις λεπτομέρειες διαφοροποιείται είναι και η αφορμή για την ένταξη των Αστερίξ και Οβελίξ στην ρωμαϊκή λεγεώνα στο ο Αστερίξ Λεγεωνάριος. Εκεί κατατάσσονται για να βρουν και να απελευθερώσουν τον καταταγμένο αρραβωνιαστικό της Φραμπαλά Τραγικομίξ. Στο άλμπουμ, αφορμή για την συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες είναι μάλλον το σπάσιμο, που θέλουν να κάνουν στους Ρωμαίους. Σκεφτείτε ότι το ανυπότακτο γαλατικό χωριό ανακαλύπτει ξαφνικά ότι είναι Ρωμαίοι πολίτες. Βέβαια, έχω την εντύπωση ότι πρόκειται περί ετεροχρονισμού καθώς η ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη αποδώθηκε γενικά σε όλους τους άρρενες κατοίκους της Αυτοκρατορίας τον 3ο αιώνα μετά Χριστόν και όχι το 44πΧ, όπου διαδραματίζονται οι περιπέτειες του Αστερίξ.
Το κινηματογραφικό έργο, με το δικό του σενάριο, ξεφεύγει καθώς μεγάλο μέρος του καταλαμβάνει η προσπάθεια του Βρούτου, όχι μόνο να κερδίσει (με ζαβολιές) τα αγωνίσματα, αλλά και να εξοντώσει τονΚαίσαρα. Ο τελευταίος φυσικά, ούτε που παθαίνει τίποτα με υψηλό βέβαια κόστος για τους σκλαβους-δοκιμαστές του. Ίσως και σε έμμεσο συμβολικό επίπεδο να δείχνει ότι και ο ηθοποιός, που τον ενσάρκωσε πως αποτελεί ακλόνητη αξία της γαλλικής ηθοποιίας.
Το κλείσιμο του έργου ήταν αρκετά κουραστικό, καθώς περνούσαν διάφοροι γνωστοί του αθλητισμού, όπως μού είπαν, οι οποίοι «εφευρίσκαν» τα αθλήματά τους.
Εάν έχει κρατήσει κάτι το έργο από την αυθεντική ιστορία είναι η έμμεση αναφορά στο φαινόμενο της φαρμακοδιέγερσης. Δεν γίνεται σχεδόν ουδεμία αναφορά στα εθνικά στερεότυπα, σε αντίθεση με όλα σχεδόν τα άλμπουμ του Αστερίξ, τα οποία αποτελούν και βάση του χιούμορ του. Για τα καθ’ ημάς δεν γίνεται καθόλου αναφορά στον τουρισμό «ρετσίνα-σουβλάκι-συρτάκι» -προφανώς περισσότερο της μόδας, όταν γράφηκε το άλμπουμ, στην τάση των Ελλήνων να στηρίζονται και να προτείνουν φίλους, γνωστούς, μπατζανάκηδες και «ξέρω ‘γω κάποιον, που μπορεί να σε βοηθήσει!». Τώρα γίνεται φανερό, γιατί δεν ξεσηκώθηκαν όλοι οι αυτόκλητοι προστάτες του Έθνους, όλοι αυτοί, που λένε ότι έχουμε μπει εις την της απωλείας ολισθηρήν ατραπόν κλπ. Φαντάζεστε, τί θα είχαν να σούρουν για το έργο, εάν γινόταν κάποια αναφορά στα στερεότυπά μας; Ότι «όταν χτίζαμε Παρθενώνες, αυτοί μόλις κατέβαιναν από τα δένδρα», «όταν απλώναμε δίκτυα ασύρματης κβαντικής τηλεφωνίας, αυτοί μόλις άρθρωναν λόγο» και άλλα τέτοια.

Advertisements

One response »

  1. Ο/Η Jangel λέει:

    geia sou kai sena!!!
    Basika einai teleio kai plisiazei ton tropo pou antilambanomai tin mousiki!!!
    Na ‘sai kala!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s