Στο βιβλιοπωλείο. Χαζεύω τις προθήκες με τα βιβλία. Στις προθήκες βρίσκονται οι πλεόν πρόσφατη και η λίγο παλαιότερη εκδοτική παραγωγή. Τα πιο παλαιά βιβλία βρίσκονται στα ράφια. Το εξώφυλλο του βιβλίου είναι απλωμένο μπροστά μας. Βλέπουμε το όνομα του συγγραφέα. Η εικαστική επιλογή του εξωφύλλου μας καλεί να φαντασθούμε το περιεχόμενό του. Σε κάθε περίπτωση μία εικόνα τραβάει περισσότερο το μάτι από ένα σκέτο εξώφυλλο. Ακόμα και βιβλία, που δεν ανήκουν στον χώρο της λογοτεχνίας, μπορούμε να τα δούμε να εκδίδονται σήμερα με ελκυστικά στο μάτι εξώφυλλα.
Το μάτι ταξιδεύει πάνω στο εξώφυλλο. Όνομα συγγραφέα, τίτλος, στην εικόνα, που το κοσμεί, στην επωνυμία του εκδοτικού οίκου. Το μάτι ξαφνικά φρενάρει και βάζει την όπισθεν για να ξαναδιαβάσει μία μικρή φρασούλα: «έκδοση αναθεωρημένη», «έκδοση συμπληρωμένη», «έκδοση επαυξημένη».
Παραξενεύομαι. Ένα λογοτεχνικό βιβλίο δεν είναι επιστημονικό πόνημα, ούτε ταξιδιωτικός οδηγός για να αναθεωρείται με βάση τα νέα πορίσματα της επιστήμης, ή την τουριστική πραγματικότητα. Το λογοτεχνικό βιβλίο έχει δομήσει τον κόσμο του, τον χώρο, το χρόνο και το σύμπαν του. Αυτό ισχύει ακόμα και για τα ιστορικά μυθιστορήματα, έστω και εάν γνωρίζουμε ότι ανακαλύπτονται και νέες ιστορικές πηγές και προτείνονται και αναπροτείνονται νέες ερμηνείες. Στο κάτω κάτω, εάν δεχθούμε ότι ιστορία δεν είναι μόνο η πολιτική, οι μάχες, οι πόλεμοι και η δράση των μεγάλων ανδρών, αλλά και η ζωή των ανωνύμων ατόμων, τότε ποιό λογοτεχνικό πόνημα, πέραν αυτών της επιστημονικής φαντασίας, δεν μπορεί να ταξινομηθεί ως ιστορικό;
Δεν θα ήταν καλύτερο ο συγγραφέας, αντί να αναθεωρήσει και να συμπληρώσει το συγκεκριμένο του βιβλίο, να γράψει ένα καινούργιο με τους ίδιους ήρωες, δημιουργώντας έναν κύκλο ή κάτι παρόμοιο;
Αναθεωρήσεις και συμπληρώσεις υποθέτω ότι γίνονταν και παλαιότερα. Σήμερα, όμως, είναι πάρα πολλά τα βιβλία στις προθήκες, που φέρουν αυτόν τον χαρακτηρισμό. Παλαιότερα δεν είχα δει κάτι τέτοιο (εκτός, βέβαια, εάν υπήρχε και δεν το είχα προσέξει). Γιατί συμβαίνει; Υπάρχει ένδεια έμπνευσης και ιδεών, ώστε να γράψουν ένα νέο βιβλίο; Τα νέα βιβλία είναι απειλητικά και αναγκάζονται να κάνουν στα δικά τους lifting, ώστε να ξαναγίνουν ελκυστικά; Είναι μια άσκηση προετοιμασίας και περισυλλογής στην πορεία προετοιμασίας του νέου τους έργου; Τί είναι;
Πρακτικά μιλώντας τώρα, δεν νομίζω να αγοράσω αναθεωρημένη/συμπληρωμένη έκδοση βιβλίου, που έχω ήδη διαβάσει. Υπάρχουν τόσα άλλα, που θέλω να διαβάσω-και που τα περισσότερα δεν θα προλάβω- που η επιπλεόν πληροφορία, χαρά κλπ, που θα μού προσφέρει το αναθεωρημένο βιβλίο, του οποίου θα θυμάμαι λίγο πολύ την ιστορία, θα είναι ελάχιστη. Μπορείτε να ισχυρισθείτε, βέβαια, ότι κάποια αναθεώρηση μπορεί να είναι τόσο σημαντική κλπ, που επισκιάζει το περιεχόμενο αρκετών καλών βιβλίων. Μπορεί, αλλά δυστυχώς είμαστε όλοι αναγκασμένοι να κάνουμε επιλογές.
Σε βιβλία, που δεν έχω διαβάσει είναι προφανές ότι θα προτιμήσω την πλέον πρόσφατη παραγωγή.

Advertisements

3 responses »

  1. Ο/Η adamo λέει:

    Πολλές φορές η «συμπλήρωση» ή η «αναθεώρηση» είναι επιλογές του εκδότη και όχι του συγγραφέα.

  2. Ο/Η An-Lu λέει:

    Συνήθως η «αναθεωρημένη» έκδοση έχει επιπλέον προλογίσματα και τίποτα άλλο 😉

  3. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Καλημέρα
    @adamo Γιατί να το κάνει; Για να τραβήξει ξανά αναγνώστες στον συγγραφέα, που εκδίδει; Εάν έχω καταλάβει καλά σήμερα υπάρχει υπερπληθώρα περιεχομένου
    @an-lu: πρόλογος, εισαγωγή, μα μιλούσα για λογοτεχνικά έργα. Εκτός εάν δεν κατάλαβα καλά το σχόλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s