Το βιβλίο «τομίδιο» The Globe του Πρέσβεως ε.τ. Βύρωνος Θεοδορώπουλου είναι ένα μικρό και ευχάριστο βιβλιαράκι, το οποίο διαβάζεται άνετα σε μερικές ώρες και αρκετά χαλαρά. Ο τίτλος του πονήματος έχει ως αφορμή το ομώνυμο θέατρο του μεγάλου Άγγλου δραματουργού Γουιλλιέλμου Σεισολόγχη (χα χα χα, ας κάνω και λίγο γλωσσολογικό χιούμορ). Με αφορμή την επωνυμία του ομωνύμου θεάτρου, το οποίο είχε ο μεγάλος Ελισαβετιανός δραματουργός, αλλά και με τα αποσπάσματα από το Όπως σάς αρέσει ( Μια σκηνή ο κόσμος όλος/ Και τίποτα παρά ηθοποιοί οι άντρες και οι γυναίκες/ Που μπαίνουν και βγαίνουν στην σκηνή/Και σε όσο καιρό τούς αναλογεί ρόλους πολλούς θα παίξουν)* και τον Ιούλιο Καίσαρα (Για πόσες εποχές απο ‘δώ και πέρα/θα ανεβάζεται το θέατρό μας/σε πολιτείες αγέννητες και άγνωστες γλώσσες), ο συγγραφέας μάς παρουσιάζει το νέο παγκόσμιο περιβάλλον, στο οποίο καλούνται να ασκήσουν τα καθήκοντά τους οι νέοι διπλωμάτες. Ένας κόσμος αρκετά «δυσκολότερος» από αυτόν στον οποίο κλήθηκε να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Σε σχέση με τον δικό του «κόσμο» ο σημερινός είναι τόσο πλατύτερος, περιλαμβάνοντας τον όλο, αλλά και βαθύτερος. Αντιθέτως, στην εποχή του ο κόσμος ήταν στενότερος και ρηχότερος. Περιλάμβανε κυρίως τα γειτονικά Κράτη, άντε και τις υπερδυνάμεις και πρωτίστως τα θέματα υψηλής πολιτικής. Σήμερα η διάκριση αυτή μάλλον έχει πεσει σε αχρηστία. Ο σύγχρονος διπλωμάτης ασχολείται με θέματα αμιγούς πολιτικής (π.χ συμμαχίες κλπ), αλλά και με θέματα «ταπεινότερα», όπως αυτό της πορείας της παγκόσμιας τιμής των δημητριακών. Και είναι συνήθως αυτά τα ταπεινά θέματα, τα οποία επιρρεάζουν την καθημερινότητά μας.
Πέρα από τους κλασσικούς δρώντες της διεθνούς πολιτικής, δηλαδή τα Κράτη και τους Διεθνείς οργανισμούς αναφέρει και τους νέους, όπως είναι οι μη-κυβερνητικές οργανώσεις, διάφορες εκφάνσεις της Κοινωνίας των Πολιτών αλλά και το blogging.Μού φαίνεται απίστευτο, που ένας σχεδόν ενενηντακονταετής άνθρωπος γνωρίζει, έστω και ονομαστικά το blogging. Είναι αλήθεια ότι εμφανίζεται λίγο διστακτικός απέναντι στο φαινόμενο, καλεί σε προσοχή τους σύγχρονους διπλωμάτες, αλλά θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι το «άγχος» του δεν οφείλεται μόνο στο προκεχωρημένο της ηλικίας του, καθώς θα έχετε όλοι παρατηρήσει ότι υπάρχουν και μπλογκ, που λαϊκίζουν.
Με λίγα λόγια είναι ένα εύκολο στην ανάγνωση, αλλά όχι απλοϊκό, βιβλίο που αξίζει να το διαβάσει κανείς γραμμένο από έναν συγγραφέα, ο οποίος συνδυάζει την σοφία της προκεχωρημένης ηλικίας με την ευρύτητα του πνέυματος.

*Δική μου εκ του προχείρου μετάφραση.
ΥΓ: Καθώς η δημοσίευση αυτή ανεβαίνει ανήμερα την Πρωτοχρονιά εύχομαι σε όλους ιστολόγους, σχολιαστές, αναγνώστες και μη μια καλή, ευτυχισμένη και δημιουργική χρονιά.

Advertisements

2 responses »

  1. Ο/Η adamo λέει:

    «Μού φαίνεται απίστευτο, που ένας σχεδόν ενενηντακονταετής άνθρωπος γνωρίζει, έστω και ονομαστικά το blogging.»

    Δε θα έπρεπε. Πριν 10+ χρόνια, ο τότε πρόεδρος των συνταξιούχων Μηχανικών (92 ετών) εμφανίστηκε μπροστά μας με μια κάρτα ήχου και ένα CDROM και ζήτησε οδηγίες για το πως να τα τοποθετήσει ο ίδιος στο PC του.

    Μακάρι:
    α) Να φτάσουμε τα χρόνια τους, και ταυτόχρονα
    β) να δουλεύει έτσι το μυαλό μας.

  2. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @adamo
    Καλησπέρα και Καλή χρονιά!
    Παρόμοιες οι ιστορίες. Βέβαια, αναμένει κανείς από έναν μηχανικό να είναι κάπως εγγύτερα στην τεχνολογία. Για αυτό νομίζω ότι η περίπτωση, που αναφέρω είναι λίγο πιο εντυπωσιακή 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s