Αλήθεια, πώς προσλαμβάνετε τις φιλοφρονήσεις, που σάς κάνουν; Τις δέχεστε με ευχαρίστηση, ή σας προκαλούν ένα περίεργο συναίσθημα; Ακόμα και εάν πείτε «Μόνο εγώ και η Μαρία Κιουρί», εάν σας φιλοφρονήσουν με το «είσαι πολύ έξυπνη», ή «Ούτε ο Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου δεν συγκρίνεται με μένα», εάν σας φιλοφρονήσουν με το «είσαι πολύ όμορφος» (ναι επίτηδες έβαλα πολύ έξυπνΗ και πολύ όμορφΟΣ ), μήπως στην πραγματικότητα δεν κάνετε τίποτα άλλα παρά να κρύβετε την αμηχανία σας και την ντροπή σας, όταν σάς κάνουν μία φιλοφρόνηση; Μήπως η φιλοφρόνηση είναι ένα σχετικά βαρύ φορτίο, το οποίο δεν ξέρετε πώς να το κουμαντάρετε;
Τα σκεφτόμουν αυτά καθώς προ ολίγων ημερών μού έκαναν και εμένα μία φιλοφρόνηση. Δεν είχε καν ολοκληρωθεί η φιλοφρόνηση και σε dt σε απειροστομικρονανοπικοδευτερόλεπτα ο νους μου είχε σκεφτεί ότι δεν την άξιζα και πως θα την άξιζα, εάν είχα ανακαλύψει την πρώτη λέξη που άρθρωσε ποτέ ο άνθρωπος, εάν θεμελίωνα μία άλγεβρα που να επιτρεπόταν η διαίρεση με το μηδέν, εάν έβρισκα τους γενετικούς παράγοντες που κάνουν τις πολικές αρκούδες αριστερόχειρες κλπ.
Ξαφνικά, όμως, συνειδητοποίησα ότι απλώς (και χωρίς να θέλω να υποτιμήσω το «απλώς») μού έκαναν μία φιλοφρόνηση. Ούτε κάτι λιγότερο, ούτε κάτι περισσότερο. Γιατί εγώ να θέλω να την απορρίψω λέγοντας ότι θα την άξιζα, μόνο εάν δημιουργούσα έναν μικρό Γαλαξία;
Έτσι, λοιπόν, την δέχτηκα και μπορώ να πω με ευχαρίστηση. Βέβαια, δεν απέφυγα την κλασσική αγχωτική αντίδραση. Η φιλοφρόνηση είναι σαν το δώρο, που σού κάνουν και πρέπει σε κάποια στιγμή να ανταποδώσεις ή σαν το δείπνο στο οποίο είσαι καλεσμένος. Και η στιγμή της ανταπόδοσης δεν μπορεί να βρίσκεται στο πολύ μακρινό μέλλον, διότι έτσι χάνεται ο δεσμός συσχέτισης. Έτσι, όπως μπορείτε να καταλάβετε, έσπευσα αμέσως να ανταποδώσω την φιλοφρόνηση, που μού έκαναν. Φαντάζομαι θα το έχετε κάνει και εσείς: «Σού πάει πολύ αυτό το πουκάμισο!»-«Και σένα το χτένισμά σου αναδεικνύει τα μάτια σου!», «Μού στέκεσαι, είσαι πραγματικός φίλος!»-«Και σε μένα, όταν συμβαίνει κάτι, πρώτο εσένα σκέφτομαι!» κλπ.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, η φιλοφρόνηση είναι σαν το δώρο, είναι σαν το δείπνο. Δεν είναι αυτά! Συνεπώς, η άμεση ανταπόδοση να μην είναι και ό,τι καλύτερο και ενδεχομένως να δείχνει ότι απλώς ανταπαντήσαμε στον φιλοφρονήσαντα εμάς, απλώς «για να βγάλουμε την υποχρέωση», παρά διότι πραγματικά αξιολογήσαμε μία ικανότητα ή μία ποιότητά του κλπ.
Σκέφτομαι, λοιπόν, ότι η καλύτερη αντίδραση σε μία φιλοφρόνηση είναι να την δεχθούμε, να ευχαριστήσουμε αυτόν που μάς την απεύθυνε (διακριτικά φυσικά) δείχνοντας ότι αισθανόμαστε ιδιαίτερα τιμημένοι ότι ήταν αυτό το συγκεκριμένο πρόσωπο μάς την απεύθυνε.

Advertisements

One response »

  1. Ο/Η e t λέει:

    Compliment Management…πολύ καλή τοποθέτηση. Παλιότερα δεν σου κρύβω ότι όταν μου έκαναν μια φιλοφρόνηση, ένα θετικό σχόλιο, όταν μου έλεγαν μια καλή κουβέντα, άλλαζα 2-3 χρώματα καταλήγοντας στο κόκκινο της ντομάτας, ακολουθούσε ένα αμήχανο χιουμοριστικό συνήθως σχόλιο από μέρους μου που έλεγε εμμέσως «κάποιο λάθος έχεις κάνει, εγώ όλα αυτά?» και άντε μετά ο άλλος να το ξαναεπιχειρήσει ακόμα και αν το πιστεύει, του «έκοβα τα πόδια» και ταυτόχρονα με υποτιμούσα…Πλέον τα πράγματα είναι πολύ απλά, νομίζω ότι ένα χαμόγελο και μια κίνηση του κεφαλιού που θα «λέει» ευχαριστώ αρκούν. Όσο για την «ανταπόδοση» στη φιλοφρόνηση, δυστυχώς το έχω κάνει και αυτό και όταν το σκέφτομαι πιο ψύχραιμα θεωρώ ότι είναι κομματάκι άθλια αντίδραση…είναι τόσο τυπικό και ανούσιο εκείνη τη στιγμή (ακόμα και αν το πιστεύεις αυτό που λες, δύσκολα θα πειστεί ο άλλος…), σα να λες «επίσης»!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s