Το θέμα των τελευταίων εβδομάδων στα δελτία ειδήσεων είναι οι πυρκαγιές και οι επιπτώσεις τους στο περιβάλλον αλλά και τον άνθρωπο. Όσο και εάν τα ρεπορτάζ προσπάθησαν να απευθυνθούν με υπερβολικό τρόπο στο θυμικό, παρά στην ψύχραιμη λογική μας, ήταν αποκαρδιωτικό να βλέπεις ανθρώπους να τα έχουν χάσει όλα, είτε ήταν σπίτι, είτε οικοσκευή, είτε ζώα είτε χωράφια. Σε έπιανε η ψυχή σου, είτε τα σπίτια που κάηκαν ήταν αυθαίρετα και παρέμεναν τέτοια, είτε αυθαίρετα που είχαν νομιμοποιηθεί, είτε εξ’ αρχής νόμιμα. Στο κάτω κάτω, πώς μπορούσε να ξέρει κανείς, τί νομικό καθεστώς διέπει κάθε σπίτι;
Και ανάμεσα στην απόγνωση, τον θρήνο, οι εκκλήσεις, οι κατηγορίες, τα παρακάλια, οι απαιτήσεις: «Πού είναι το Κράτος;», «Καταστραφήκαμε, το Κράτος πρέπει κάτι να κάνει για εμάς!», «Περνάνε μόνο για τις ψήφους και μετά μας εγκαταλείπουν». Και φυσικά σπεύδει η αντιπολίτευση να πάει στην περιοχή και να κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι δεν αποζημιώνει. Και την κυβέρνηση, ομοίως να σπεύδει και να λέει ότι έχει, ήδη, φροντίσει (ή θα φροντίσει άμεσα) και πως η αντιπολίτευση δημαγωγεί στον πόνο των πολιτών.
Τα λεφτά εκταμιεύονται και τότε οι πολίτες φωνάζουν (ξεχνώντας ταυτόχρονα ότι συνήθως αυτά που εκταμιεύονται είναι ποσά για τις πρώτες ανάγκες, ενώ μεγαλύτερα ποσά για επισκευές κλπ, εκταμιεύονται με περιπλοκότερο τρόπο και με μορφή δανείων αργότερα) : «Μάς δίνουν ψίχουλα!», «Τί να μας κάνουν τόσα λίγα λεφτά», «Μας εμπαίζουν» κλπ.
Σκέφτομαι, όμως, κατά πόσο είναι λογικό το Κράτος σε μία φυσική καταστροφή να αποζημιώνει τους πολίτες σαν να ήταν ασφαλιστική εταιρία. Εάν λάβουμε υπ’ όψιν μάλιστα τις αντιδράσεις των πολιτών, θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε ότι μάλλον δεν είναι και πολύ επιτυχημένο σε αυτόν του το ρόλο, αφού τα ποσά που εκταμιεύονται αφ’ ενός είναι μικρά, όπως διαμαρτύρονται τα θύματα των καταστροφών, αφ’ ετέρου αθροίζοντας όλα αυτά τα μικρά ποσά θα έχουμε ένα μεγάλο ποσό, το οποίο θα μπορούσε να είχε διατεθεί αλλού.
Μήπως, λοιπον, θα ήταν ορθότερο να υπήρχε υποχρέωση οι πολίτες να ασφαλίζουν τα σπίτια τους κλπ; Θα μού πείτε ότι θα επιβαρύνονταν με μια δαπάνη για κάτι που μπορεί να μην χρειάζονταν ποτέ. Δεν διαφωνώ, αλλά ακόμα και στις περιοχές, όπου αποδεδειγμένα δεν έχει υπάρξει ποτέ έγκλημα, αλλά και προβλέπεται να μην υπάρξει η Αστυνομία είναι παρούσα και το προσωπικό της μισθοδοτείται ακόμα και εάν δεν έχει να κάνει τίποτα.
Είναι ο θεσμός της ασφάλισης ο μηχανισμός, ο οποίος επιτρέπει στα μέλη της κοινωνίας να επιστρέφουν στην προτέρα κατάσταση στην περίπτωση ζημιών, ή εάν δεν μπορούν να επιστρέψουν σε αυτή, τουλάχιστον να έχουν μία βάση για να επανεκκινήσουν.

Advertisements

2 responses »

  1. Ο/Η if.. igeneia λέει:

    Αντε να δούμε πότε θα μάθουμε την πρόληψη στην Ελλάδα και πότε θα βρεθεί μια λύση.. την καλημέρα μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s