Σταχυολογώ και μεταφράζω προχείρως από την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της 4ης Ιουλίου 1776:
…ένας στοιχειώδης σεβασμός στις απόψεις της ανθρωπότητας απαιτεί να αιτιολογήσουν τις αιτίες που το οδηγούν στον χωρισμό.

Το νεοσύστατο Αμερικανικό Έθνος στην Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του στρέφεται προς την ανθρωπότητα αιτιολογεί την κίνησή του και ζητά την κατανόησή της. Ο σημερινός Ελληναράς δεν θεωρεί ποτέ ότι πρέπει να απευθυνθεί στην ανθρωπότητα, ούτε φυσικά να αιτιολογήσει τίποτα, καθώς τού είναι αυτονόητο ότι η ανθρωπότητα τού οφείλει τα πάντα. Γράφω ο σημερινός διότι έχω την εντύπωση ότι δεν συνέβαινε πάντα έτσι. Όταν οι Έλληνες αγωνίζονταν για την Ανεξαρτησία τους από τους Τούρκους ήταν και αυτοί εξωστρεφείς. Τί έγινε και μας πήρε η κάτω βόλτα της αυτοεπαινετικής και βαυκαλιστικής εσωστρέφειας; Φυσικά, ακόμα και εάν θεωρήσουμε ότι σήμερα ακόμα και οι Αμερικανοί δεν δίνουν λόγο σε κανένα, η εξωστρέφεια της Διακήρυξης είναι διδακτική.

…μεταξύ αυτών (ενν. αναπαλλοτρίοτων δικαιωμάτων) είναι η Ζωή, η Ελευθερία και η Επιδίωξη της Ευτυχίας.

Η Ζωή είναι θεμελιώδες δικαίωμα, η Ελευθερία είναι έννοια που σηκώνει πολλές συζητήσεις π.χ το δίπολο θετικής αρνητικής. Ας σταθούμε στην έννοια της Επιδίωξης της Ευτυχίας: είναι αισιόδοξη, και κοιτά προς το μέλλον.
Αντιθέτως, εδώ υπάρχει μία προγονολατρεία, λες και δεν δρούμε για το μέλλον, είτε για εμάς τους ίδιους είτε για τα παιδιά μας, αλλά για τους προγόνους μας, Πρέπει να θυσιασθούμε για να τους ξεπληρώσουμε. Το θέμα είναι ότι πέρα από την μνήμη, και την τιμή (φυσικά και δεν πρέπει να αγνοήσουμε τις οφειλές μας προς αυτούς) δεν είναι δυνατόν να τους ξεπληρώσουμε με τίποτα άλλο. Σχετικά με την επιδίωξη της Ευτυχίας λέγεται ότι μάλλον έρχεται χωρίς να το καταλάβουμε, η επιδίωξή της πολλές φορές την απομακρύνει (προφανώς οι Founding Fathers δεν ήταν ψυχολόγοι), ενώ καλό είναι να θυμόμαστε πως ο Πόππερ είπε ότι ο καλύτερος τρόπος να φτάσεις στην Ευτυχία είναι να ελλαττώσεις την δυστυχία, ενώ θα πρέπει να είμαστε σκεπτικοί με αυτούς που μάς υπόσχονται τον παράδεισο καθώς συνήθως μάς φέρνουν την κόλαση.

Προς διασφάλιση των δικαιωμάτων αυτών θεσμίζονται κυβερνήσεις αντλούσες τις δίκαιες δυνάμεις τους από την συναίνεση των κυβερνωμένων.
Με λίγα λόγια δεν οφείλουμε στο Κράτος, αυτό μάς οφείλει. Οι πολίτες προηγούνται, το κράτος έπεται. Όχι το αντίστροφο, όπως πολλοί θεωρούν εδώ!

Έφτιαξε (ενν. ο Γεώργιος ο Τρίτος της δυναστείας του Αννοβέρου) πληθώρα νέων αξιωμάτων και έστειλε πληθώρα αξιωματούχων να παρενοχλούν τον λαό και να τον απομυζούν.
Χμμμ, μήπως ήταν Ελληναράς; Έκανε, λοιπόν, πολιτική μέσω διορισμών;

Εχθροί στον Πόλεμο, Φίλοι στην Ειρήνη
Οι συντάκτες ήταν πρακτικοί άνθρωποι. Όχι, όπως εδώ που μιλάμε περί προαιωνίων εχθρών και φίλων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s