Το βιβλίο του Αλεξάνδρου Ασωνίτη, Γειά σου, τηλεόραση, μού είχε κινήσει από τον τίτλο και την ανάγνωση της περίληψης στο οπισθόφυλλο την περιέργεια και για αυτόν τον λόγο είχα αποφασίσει να το διαβάσω, όπως και έκανα. Η υπόθεση του βιβλίου έχει σχέση με την απαγωγή των τεσσάρων διασημοτέρων Ελλήνων παρουσιαστών, την μετατροπή της απαγωγής τους σε reality και ακολούθως όχι μόνο την ομηρία όλης της υφηλίου στο εγκληματικό αυτό reality, αλλά και την στρέβλωση του χρόνου, καθώς τα πραγματικά τεκταινόμενα της απαγωγής εμπλέκονται με τα μονταρισμένα.
Αρκετά έξυπνη ιδέα, όμως ήδη από τις πρώτες σελίδες, άρχισα να διακρίνω κάποια κλισέ: οι παρουσιάστές είχαν γάμους, ερωμένες, διαζύγια έμεναν σε επαύλεις κλπ. Λίγο πολύ νόμιζα ότι διάβαζα κοσμικό ρεπορτάζ. Παρ’ ολ’ αυτά το βιβλίο κυλούσε αβίαστα, χαλαρά και παρακινούσε την περιέργεια να προχωρήσει κανείς παρακάτω.
Με την απαγωγή, όμως, το βιβλίο άρχισε να βαραίνει πάρα πολύ. Με δυσκολία κυλούσαν οι σελίδες του. Κατ’ αρχάς η περιγραφή του χώρου ομηρίας-στούντιο με την αρχιτεκτονική της, την διάταξη των ομήρων και το πλήθος των μόνιτορ, οθονών, καμερών κλπ. Δεν κάθισα να υπολογίσω, εάν ο συγγραφέας στις όποιες αναδιατάξεις των μόνιτορ ήταν συνεπής (δηλ. εαν πχ είχε 12 μόνιτορ τα χώριζε άλλοτε σε μία δωδεκάδα, την επόμενη φορά σε τρείς τετράδες, σε δύο εξάδες, σε δύο πεντάδες και δύο μόνα τους κλπ) ή όχι (δηλ την μία τα μόνιτορ στο σύνολο ήταν π.χ. 12 μετά έβγαιναν 45 μετά 870 κ.ο.κ). Σχετικά με την αρχιτεκτονική του χώρου, η περιπλοκότητα της περιγραφής δεν έκανε ελκυστικό να κοιτάξεις τα σχέδια που παρατίθεντο (το έχετε
προσέξει και εσείς αυτό; Συνήθως ένας πίνακας, σχεδιο/σχεδιάγραμμα, μού φαίνονται ελκυστικά και ενδιαφέροντα, όταν λίγο πολύ καταλαβαίνω το αναφερόμενο κείμενο και ζητώ διευκρινίσεις. Όταν, το αναφερόμενο κείμενο είναι δυσνόητο, αμφίσημο κλπ, δεν με έλκουν, ούτε τα σχεδιαγράμματα και δεν τα χρησιμοποιώ για να εξηγήσω από την αρχή το αναφερόμενο κείμενο. Απλώς προσπερνώ.)
Οι όμηροι-δημοσιογράφοι τιμωρούνται από τους απαγωγείς τους για το «έγκλημα» που έχουν κάνει στην κοινωνία: να την αποχαυνώνουν σε μία διαρκή επανάληψη, όπου το τηλεοπτικό ταυτίζεται με το πραγματικό. Βλέπουν τους εαυτούς τους πολλαπλώς επαναλαμβανομένους και αυτό τους τσακίζει ως προσωπικότητες. Επιπλέον, πέρα από τα ψυχολογικά υπάρχουν και φυσικά-σωματικά βασανιστήρια. Πέραν του ότι η περιγραφή τους είναι αηδιαστική, η επικέντρωση σε αυτά νομίζω ότι δεν προσέφερε τίποτα στο βιβλίο.
Οι απαγωγείς και η ιδεολογία τους να αυτοχρισθούν δικαστές εν ονόματι του λαού μάλλον παραπέμπει κάπου. Προβληματίσθηκα, πάντως, που επιλέχθηκαν ως απαγωγείς κάποιοι νάνοι με παρενδυσιακή εμφάνιση. Ώρες ώρες συνελάμβανα τον εαυτό μου να λέει ότι την απαγωγή δεν την είχαν κάνει άνθρωποι, αλλά νάνοι (μια άλλη κατηγορία ξεχωριστή από τους ανθρώπους κλπ). Είναι σωστό, όμως, ο άνθρωπος να ξεπλένει τις όποιες του σαδιστικές τάσεις αφαιρώντας την ιδιότητα του ανθρώπου από μια κατηγορία τέτοιων και χρίζοντάς τους αποδιοπομπαίο τράγο;
Λέγεται ότι η τηλεόραση περνά μια διαρκή κρίση στην Ελλάδα και ότι η απελευθέρωση του 1989 πνίγηκε, αφού κατίσχυσαν όλα τα κακά, παρά τα καλά του νέου συστήματος. Όμως, κατά πόσο φταίει η ίδια η τηλεόραση και κατά πόσο η απουσία σαφούς θεσμικού πλαισίου (ή η μη αυστηρή εφαρμογή του) και η ευρύτερη ανομική κατάσταση;
Πέρα από την «κακή τηλεόραση», όπου νομίζω ότι δεν είναι αυτή αποκλειστικά ένοχη, αλλά ολόκληρο το πλαίσιο που την εξέθρεψε και συνεχίζει να την εκτρέφει, υπάρχει και καλή τηλεόραση. Μία άλλη «κλασσική» προσέγγιση, είναι ότι υπήρχε κάποτε καλή τηλεόραση, ενώ τώρα βαίνει στο χειρότερο. Τυπική προσέγγιση λατρείας του παρελθόντος και φόβου του μέλλοντος και του καινούργιου.
Εάν και είχα προσδοκίες από το βιβλίο, αυτό στο μεγαλύτερό του μέρος με κούρασε και με απογοήτευσε. Αυτή, φυσικά, είναι η προσωπική μου γνώμη και βεβαίως μη-επιστημονική, αφού είμαι μόνο αναγνώστης και όχι επαγγελματίας κριτικός.

Advertisements

One response »

  1. Ο/Η adamo λέει:

    Καλύτερα να διαβάσεις αυτό. Κυκλοφορεί στα Ελληνικά (αλλά δε θυμάμαι τον τίτλο).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s