Πριν από μερικές ημέρες άνοιξε ένας σταθμός του Προαστιακού Σιδηροδρόμου λίγο έξω από την γειτονιά μου σε βαδιστέα απόσταση (within walking distance) ;-). Πήγα στον συγκεκριμένο σταθμό πρώτη φορά προχθές και αποκόμισα την αίσθηση που είχα στο πολυφίλητο Λονδίνο, δηλαδή: καβαλάω το τραίνο και κατεβαίνω στο Κέντρο και επιστρέφω από αυτό ξεκούραστος.
Γνωρίζω ότι ο Προαστιακός δεν είναι τόσο συχνός, όσο το μετρό και πως για να κατεβώ στο Κέντρο πρέπει να καταβάλλω μεγαλύτερο αντίτιμο (ενιαίο εισιτήριο για χρήση προαστιακού και μετρό). Συνεπώς, όσοι έχουν στην γειτονιά τους μετρό είναι τυχερότεροι. Δεν παραπονιέμαι για την «ατυχία» μου, ούτε πρόκειται να αρχίσω να γράφω επιστολές διαμαρτυρίας, να πορεύομαι κλπ, για να γίνει ο συγκεκριμένος σταθμός και σταθμός μετρό (ρεαλιστικά νομίζω αδύνατον, λόγω θέσης, πάντως), διότι σκεπτόμενος το εγωιστικό μου συμφέρον θεωρώ ότι είναι προτιμότερο τα χρήματα αυτά να δοθούν στην επέκταση του δικτυού του Προαστιακού ή του Μετρό, σε περιοχές που έχω επισκεφθεί (ή που ενδέχεται να επισκεφθώ στο μέλλον) αλλά η πρόσβαση είναι δύσκολη, λόγω απουσίας μέσων σταθερής τροχίας.

Advertisements

2 responses »

  1. Ο/Η Nikolakis λέει:

    Το τρένο είναι πολιτισμός. Το έζησες και στο Λονδίνο, από ότι κατάλαβα… συνεπώς με κάθε τρόπο πρέπει να στηρίζεται 🙂

  2. Ο/Η Σοφία λέει:

    Να το χαίρεστε και εις ανώτερα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s