Τελείωσα το βιβλίο Κινέζικα Κουτιά της Σώτης Τριανταφύλλου. Το βιβλίο αυτό ήταν δώρο από μία ξαδέλφη μου, της οποίας τής αρέσει η συγκεκριμένη συγγραφέας. Εγώ έχω διαβάσει μόνο Το Εργοστάσιο των Μολυβιών, το οποίο και μού άρεσε, ενώ άλλα βιβλία της, που προσπάθησα να διαβάσω, δεν μπορώ να πω ότι μού τράβηξαν και τόσο το ενδιαφέρον και έτσι τα άφησα ανολοκλήρωτα.
Παρ’ όλ’ αυτά μάλλον θα αγόραζα το Κινέζικα Κουτιά, εάν δεν μού το είχε δωρίσει η ξαδέλφη μου. Η εμφανής του θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, το περίεργο-σε σχέση με το τυπικό, που έχουν τα άλλα βιβλία- σχήμα, που έμοιαζε λες και το είχες συμπιέσει στις κορυφές, για να ξεχειλώσει στα πλάγια, το χτυπητό κίτρινό του, σινικό αυτοκρατορικό-παραπομπή στον χρυσό και στον ήλιο- αλλά και  η θετική σύσταση του κ. Δήμου στο blog του, μού κινούσαν την περιέργεια.
Ο καμβάς του βιβλίου, το περιβάλλον στο οποίο-μάλλον παθητικά- λειτουργεί ο ντετέκτιβ Μαλόουν είναι κατά κύριο λόγο αληθινός. Αρκετά, ενδεχομένως και όλα, τα εγκλήματα που αναφέρει είναι αληθινά. Το 1989 ήταν χρονιά κρίσης για την Νέα Υόρκη, για να χειροτερέψει η κατάσταση το 1990, ενώ έκτοτε θα υπάρξει αναστροφή των τάσεων.
Η Τριανταφύλλου βάζει τον ήρωά της να ζει και να εργάζεται στην Τσάϊνατάουν. Ενδεχομένως να μάς «κλείνει το μάτι» για την παρατηρούμενη άνοδο της Κίνας ως μελλοντικής υπερδύναμης. Ενδεχομένως να θέλει να μάς πει ότι «αυτές οι γειτονιές, που σάς περιγράφω τώρα ως παρακμιακές, όπου βάζω να ζει ο παρακμιακός μου ντετέκτιβ, να αποτελούν στο μέλλον, την μητρόπολη της μητρόπολης. Οπότε προσέξτε τις τώρα, που είναι σε φάση μετάβασης!».
Ενδεχομένως και να θέλει να κάνουμε να σκεφτούμε πέρα από τον μύθο και το προφανές περί της Νέας Υόρκης ως της κατ’ εξοχήν αμερικανικής πόλης και πολυπολιτισμικού και πολυεθνικού χωνευτηριού. Όσο απομακρύνεται κανείς από την βασική εθνοτική ομάδα, τόσο πιο περίεργος φαίνεται αλλά βρίσκει και τους άλλους, τόσο τον απομονώνουν, όσο και απομονώνεται. Επίσης η Νέα Υόρκη μπορεί να είναι και μια πόλη γεμάτη ζωή αλλά για πολλούς, όπως π.χ. ο ήρωας Μαλόουν η ζωή αυτή γλυστρά αφήνοντας τους πικραμένους παρατηρητές. Επίσης η εμμονή με ένα παρελθόν, το οποίο δεν έρχεται δεν μπορεί να αλλάξει-καθώς δεν εξαρτάται από εμάς- μπορεί και αυτή να μας οδηγήσει στο να βλέπουμε την ζωή απλώς να κυλά, όπως η άμμος στην χούφτα μας. Είναι αλήθεια, ότι παρ΄ολη την απαισιοδοξία του ήρωα το βιβλίο τελειώνει σχετικά αισιόδοξα, εάν και με κούρασε μέχρι να φτάσει εκεί. Ως αναγνώστης αισθάνθηκα ως παρατηρητής ενός παρατηρητή, χωρίς να έχω όρεξη με την φαντασία μου να συμμετάσχω στην ζωή του, τις σκέψεις του και τους προβληματισμούς του.
Δεν ξέρω, εάν περιγράφει τοπογραφικά την Νέα Υόρκη, όπως πραγματικά είναι, αλλά καλή τη πίστει το πιστεύω.
Μού άρεσε, που σποραδικά σε διάφορες σελίδες υπήρχε μια εικονογράφηση, όπως και ότι η επιστολή της πρώην συζύγου του ήρωα ήταν τυπωμένη με τέτοιον τρόπο, ώστε να φαίνεται χειρόγραφη. Δυστυχώς, έχουμε πάψει να θεωρούμε την εικόνα κάτι άξιο σημασίας για τους «μεγάλους» ως εποπτικό συμπληρωματικό υλικό, αφήνοντας την μόνο στα νήπια. Το άλλο, που έχουμε απωλέσει είναι το χαμόγελο. Σχεδόν σού απαγορεύεται να είσαι ενήλικος και να χαμογελάς!
Μού κινήθηκε η περιέργεια, εάν οι διάφοροι κινεζικοί χαρακτήρες, που υπάρχουν στο εξώφυλλο και στις αρχές των κεφαλαίων, είναι αληθινοί. Έτσι πήγα εδώ. Καθώς δεν γνωρίζω την κατάταξη των ριζικών του Κινεζικού λεξικού, αλλά και το ποιά Κινέζικα(τα απλοποιημένα ή τα σύνθετα), εάν όντως χρησιμοποιούσε τέτοια η συγγραφέας, εργάσθηκα αφ’ ενός ανάστροφα, πχ στην αρχή του κεφαλαίου που έγραφε χειμώνας έβαζα στην συγκεκριμένη σελίδα «winter» περιμένοντας να δω, τί θα μού δώσει σε κινεζικούς χαρακτήρες, αφ’ ετέρου δεν μπόρεσα να ψάξω τους σινικούς χαρακτήρες στα πλαίσια της εικονογράφησης. Πάντως, αυτοί που έψαξα ανταποκρίνονταν όντως, δεν είχε τραβήξει η συγγραφέας απλώς γραμμές σαν να ήταν σινικοί χαρακτήρες.
Τώρα στο εξώφυλλο βέβαια η κινεζική ανάγνωση δίνει «κινέζικο κουτί» όχι «κουτιά», όμως δεν γνωρίζω τον τρόπο σχηματισμού του πληθυντικού, οπότε δεν μπορώ να γνωρίζω, εάν η συγγραφέας έχει κάνει αβλεψία ή όχι.
Το κινεζικό σύστημα γραφής έχει μια αρκετά διαφορετική λογική από το δικό μας. Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω την αίσθηση ότι οι χρήστες νοηματικών γλωσσών ενδεχομένως να μπορούν να αντιληφθούν καλύτερα την λογική του. Μία αρκετά χιουμοριστική προσπάθεια, αλλά ταυτόχρονα έξυπνη για την «λογική» του κινεζικού συστήματος γραφής εδώ.

Advertisements

6 responses »

  1. Ο/Η lupa λέει:

    Πολύ ενδιαφέρουσα η αναφορά σου στο βιβλίο.
    Προσωπικά, ενώ η συγγραφέας με είχε συναρπάσει στο «Σάββατο Βράδυ στην άκρη της Πόλης» με σταθερό ρυθμό με
    κουράζει και με απογοητεύει στα επόμενα-με εξαίρεση το «Εργοστάσιο Μολυβιών» Η προβολή που απόλαυσε το τελευταίο της βιβλίο από όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία ήταν χωρίς προηγούμενο και μάλλον εκ παραδρομής…

  2. Ο/Η Roark λέει:

    Θα συμφωνήσω με τον/την από πάνω. Και για μένα τα υπόλοιπα βιβλία της δεν φτάνουν το Εργοστάσιο Μολυβιών (που το θεωρώ το κορυφαίο της) και το Σάββατο Βράδυ στην Άκρη της Πόλης.

  3. Ο/Η southair λέει:

    Ενδιαφέρον το κείμενο σου για μένα που δεν έχω διαβάσει κανένα της βιβλίο. Με κέντρισες να διαβάσω κάτι δικό της. Την έχω δει μόνο σε μία συνέντευξη και μου άρεσε η σκέψη της, αλλά… Γενικά όλα σου τα κείμενα αξίζουν τον κόπο να τα διαβάσει κάποιος. Είναι από τα ενδιαφέροντα blog που έχω συναντήσει. Καλή σου ημέρα, θα σε παρακολουθώ…

  4. Ο/Η An-Lu λέει:

    Διάβασα κι εγώ το βιβλίο και ομολογώ πως δεν σταθηκα τόσο στο κινέζικο του περιτυλίγματος, όσο στην ατμόσφαιρα κόπωσης και του «καζανιού που βράζει πριν εκραγεί»…

  5. Ο/Η keimgreek λέει:

    Ναι δεν είναι άσχημο το μυθιστόρημα αυτό, αν και νομίζω πως το καλύτερο της ήταν το Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης, σαν ιστορία. Δε θα το έβαζα και στο «τοπ 10» μου.
    Βέβαια εγώ είχα διαφορετικές πεποιπήθεις κατά τη διάρκεια ανάγνωσης του, δε νομίζω π.χ. ότι ήθελε να κάνει αναφορά στην άνοδο της Κίνας.
    Η Τσάινα Τάουν είναι απλά μια συνοικία που βγάζει ωραίες ιστορίες.

    Υποθέτω πως αυτή είναι και η μαγεία των βιβλίων, ότι ο καθένας μπορεί να αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα πράγματα.
    Είναι ενδιαφέρον το ότι μπήκες στον κόπο να δεις τι σημαίνουν τα κινέζικα γράμματα. Καλό 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s