Διαβάζοντας την Κυριακή 10/12/2006 την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ διάβασα μεταξύ άλλων και την επιφυλλίδα του καθηγητού Χρήστου Γιανναρά με τίτλο «Μεθοδική αποφυγή άμυνας», η οποία εκκινούσε από την αντιμετώπιση που έδωσαν τα ελληνικά κρατικά τηλεοπτικά κανάλια την εισήγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφορικά με την πορεία των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Σύμφωνα με τον συντάκτη του άρθρου, τα κρατικά κανάλια λειτούργησαν παραπλανητικά ως δούλοι των κομμάτων, παρά ωε υπηρέτες του δημοσίου συμφέροντος. Αυτό, επειδή ενώ μετέδιδαν τις πληροφορίες για το πλήθος των κεφαλαίων, για τα οποία θα προτεινόταν αναστολή, δεν γινόταν καμία αναφορά στο συνολικό πλήθος των κεφαλαίων. Εν μέρει θα συμφωνήσω με τον επιφυλλιδογράφο. Εξάλλου δεν γνωρίζω, εάν όντως όπως διατείνεται, δεν παρέθεσαν τον συνολικό αριθμό των κεφαλαίων. Καλή τη πίστει θα δεχθώ πως έτσι έγινε. Η παράθεση του συνολικού πλήθους των κεφαλαίων θα επέτρεπε στον τηλεθεατή να κρίνει, εάν η αναστολή αναφέρεται στο 0,5 στο 15, στο 22,358, στο 79,10 κλπ τοις εκατό. Ακόμα καλύτερο θα ήταν-και αυτό δεν γράφεται στην επιφυλλίδα- να υπήρχε πληροφορία σε τί αναφέρονται αυτά τα κεφάλαια: είναι θεμελιώδους σημασίας, ή πρόκειται περι «τυπικών» κεφαλαίων; Εκεί, που διαφωνώ είναι στην πεποίθησή του ότι η αποσιώπηση αυτή ήταν εσκεμμένη. Τα κρατικά κανάλια είχαν εντολή να μην αφήσουν τον ελληνικό λαό να πληροφορηθεί ότι η ελλαδική-όπως την αποκαλεί- κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από κάθε απαίτηση να γίνονται σεβαστά τα κυριαρχικά της δικαιώματα, όπως και να προασπίσει τα συμφέροντα της Κύπρου. Ο επιφυλλιδογράφος, λοιπον, φαίνεται να προσδίδει «νόημα» στην πράξη αυτή των κρατικών καναλιών: ότι έγινε επίτηδες και πώς υπάρχει κάτι το πραγματικό (το νόημα) πίσω από αυ΄την. Το πιθανότερο, που βλέπω εγώ είναι να υπήρχε είτε αφηρημάδα των συντακτών, είτε για λόγους οικονομίας και χρόνου να αποσιωπήθηκε. Το ίδιο και σε ό,τι αφορά την «αποσιώπηση» της άρνησης της ΕΠιτροπής να θέσει αυστηρό χρονοδιάγραμμα συμμόρφωσης στην Άγκυρα, όπως και στο ότι υποβαθμίστηκαν οι αντιδράσεις της Κύπρου. Η συγκεκριμένη επιφυλλίδα, μάς δίνει την αφορμή για να σκεφτούμε για τί θα έπρεπε να διαμαρτυρηθούμε στα κρατικά, στσ ιδιωτικά κανάλια, αλλά και στα άλλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης: ότι δεν παρουσιάζεται ποτέ η Ευρωπαϊκή Ένωση, τί είναι, οι εξελίξεις της, το πώς επιρρεάζει την καθημερνότητά μας κλπ, ακόμα και το πώς μπορούμε να συμμετέχουμε στην χάραξη των πολιτικών. Αντιθέτως, τα ελληνικά ΜΜΕ αναλώνονται στην ατάκα, που είπε ο αυτοχριζόμενος δελφίνος στον Πρόεδρο του κόμματος (αυτό είναι πολιτική είδηση), στην ηρωϊκή αγρότισσα γιαγιά που θρασύτατοι ληστές (εδώ το κλισέ προφανώς αλλοδαπής καταγωγής) της πήραν την σύνταξη του ΟΓΑ (πρόλαβε να τους ρίξει μια μαγγουριά) (κοινωνική είδηση) κλπ. Ποτέ δεν μαθαίνουμε για το τί πραγματικά κομίζει η πρόταση του δελφίνου και εάν και ευχόμαστε οι ληστές να συλληφθούν και η γιαγιά να πάρει την σύνταξή της, αυτό, που κατά κύριο λόγο ενδιαφέρει στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι να ξέρουμε πώς γενικά αντιμετωπίζεται η εγκληματικότητα και όχι να ακούμε ωρυόμενους τηλεπαραθυράτους να κάνουν διαγωνισμό ξελαρυγγιάσματος φωνάζοντας: «πού είναι το Κράτος;» κλπ. Οπότε τί να περιμένουμε να μας ενημερώσουν για όσα συμβαίνουν πέρα από τον περιορισμένο ορίζοντά μας; Ευτυχώς, που υπάρχουν και τα ξένα ΜΜΕ.
Ας επιστρέψω στην επιφυλλίδα, όπου ο συντάκτης της θέτει το ερώτημα για το εάν τα κόμματα εξουσίας υπερασπίζονται τα εθνικά κλπ συμφέροντα ή δουλικά εξυπηρετούν τον ξένο παράγοντα. Φυσικά δύσκολα αποφεύγει κανείς τον πειρασμό να πει ότι ο συντάκτης δεν θέτει ερώτημα, ή μάλλον θέτει το ερώτημα-δίλημμα με τέτοιον τρόπο ώστε να κάνει τον αναγνώστη να απαντήσει αυτό, που θέλει ο ίδιος ο συντάκτης. Αυτό είναι φανερό και σε υστερότερο σημείο της επιφυλλίδας, όπου αναρωτιέται με ποιές μεθοδεύσεις κλπ ανέλαβαν την αρχηγία της αξιωματικής αντιπολίτευσηε και την θέση του Υπουργού ΕΞωτερικών «διαπρύσιοι υποστηρικτές της πλεκτάνης Ανάν», όπως γράφει. Σχετικά με το σχέδιο Ανάν και το δημοψήφισμα έχω γράψει σε παλαιότερο πόστ.
Ας δεχθούμε ότι ο επιφυλλιδογράφος πως έχει δίκιο. Ότι όντως υπάρχει πλεκτάνη κατά του Κυπριακού Ελληνισμού και κατά της Ελλάδας και ότι το σχέδιο Ανάν, το οποιό βέβαια απορρίφθηκε, ήταν μέρος αυτής. Εάν όντως είναι πλεκτάνη και απορρίφθηκε, τότε γιατί προβληματίζεται; Οι Ελληνοκύπριοι το απέρριψαν. Βέβαι, θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς ότι υπάρχει ο φόβος το Σχέδιο να «νεκραναστηθςί» λαι για αυτό βάλαν τους συγκςκριμένους πολιτικούς στις συγκεκριμένες θέσεις. Όμως, με τόσες «αποκαλύψεις» για την υποσ΄τηριξή τουςε στο σχέδιο, δεν υπάρχει η περίπτωση εμςίς οι ίδιοι να τους έχουνε επιλέξει;
Στην πραγματικότητα αμφιβάλλω για το ότι οι συγκεκριμένοι πολιτικοί, αλλά και άλλοι συνομωτούν ( ή έστω δεν βλέπουν ότι υπάρχει συνομωσία κατά της Κύπρου, της Ελλάδας κλπ). Ανησυχώ, όμως, με διάφπρπυς, οι οποίοι κρίνουν ότι είμαστε ανώριμοι και με την δικαιολογία να μας προστατεύσουν από την κηδεμονία, είναι διατεθιμένοι να μας κηδεμονεύσουν αυτοί. Ευχαριστούμε. α΄λλα δεν θα πάρουμε. Δεν καταλαβαίνουμε κιόλας, πού βασίζονται στο να θεωρούν τους εαυτούς τους ανώτερους και να έχουν τέτοιες επιθυμίες. Ενδέχεται με τις πράξεις μας να μετανοιώσουμε και να λέμε, πόσο λάθος κάναμε. Νομίζω, όμως, ότι είναι προτιμότερο από την κηδεμονία και από την επιθυμία τους να μάς ορίζουν πότε είμαστε και πότε όχι «πολιτικά ώριμοι».
Στο κάτω κάτω δεν ξέρω, εάν υπάρχει ντετερμινισμός.

Advertisements

One response »

  1. Ο/Η identitycafe λέει:

    Πολυ καλο ποστ. Συμφωνω απολυτως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s