Το συγκεκριμένο θέμα, το είδα από το απόσπασμα της εκπομπής, που κανάλι είχε βάλει στο δελτίο ειδήσεών του ενδεχομένως για να γεμίσει το χρόνο του. Ενδεχομένως, επειδή το κανάλι θεωρείται «αντιπολιτευτικό», να μην επανέλαβε το θέμα του με το σκεπτικό της προάσπισης της ανεξιθρησκείας του δικαιώματος να (μην) πιστεύεις κλπ, αλλά απλώς για αντιπολιτευτικούς λόγους και για να χτυπήσει την Κυβέρνηση (παρ’ ολ’ αυτά το θέμα είναι σημαντικό). Δεν είδα ούτε την ίδια την εκπομπή, ούτε το τί ενδεχομένως προηγήθηκε.
Αναφέρομαι στην διαμάχη μεταξύ του κυρίου Σούρλα και του επιτίμου Α-ΓΕΝ.
Εάν ο επίτιμος Α-ΓΕΝ αναφέρθηκε σε «παραμύθια» και μάλιστα με απαξιωτικό τρόπο, επειδή πιστεύω, θα δικαιολογούσα κάποια αντίδραση του κ. Σούρλα, αλλά ως εκεί. Να υπενθυμίσει στον συνομιλητή του ότι είναι σεβαστές οι απόψεις του, αλλά ότι δεν μπορεί να προσβάλλει τις πεποιθήσεις όσων πιστεύουν. Και η αναφορά σε «παραμύθια» μού θυμίζει περισσότερο απαξίωση των άλλων, παρά επιχειρηματολογία.
Όμως, ο κ. Σούρλας προχώρησε περισσότερο. Λίγο πολύ, όπως κατάλαβα διαβάζοντας τα σχόλια σε μπλογκς, εφημερίδες κλπ. θεώρησε ότι ο επίτιμος Α-ΓΕΝ κακώς χρημάτισε τέτοιος, και ότι θα πρέπει να παραιτηθεί ( ή να τού αφαιρέσουν τον τίτλο του επιτίμου).
Λυπάμαι, αλλά η αντίδραση του κ. Σούρλα ήταν ακατανόητη και προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση, εάν σκεφτεί κανείς ότι είναι μέλος ενός κόμματος, που τα στελέχη του αναφέρονται σε αυτό ως η «φιλελεύθερη παράταξη» ( για το θέμα της πολιτικής έκφρασης του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα, δύο άρθρα του Πάσχου Μανδραβέλη, διαφωτιστικότατα κατά την γνώμη μου). Αυτό, που πρέπει να ενδιαφέρει τον κ. Σούρλα, αλλά και όλους μας είναι εάν ο τωρινός επίτιμος Αρχηγός, άσκησε τα καθήκοντά του, όπως όφειλε και εάν στην απευκταία περίπτωση ενός πολέμου θα μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα και στις υποχρεώσεις του. Πέραν τούτων ουδέν. Η (μη) πίστη κάποιου δεν προσδίδει περισσότερες ή λιγότερες ικανότητες στο να γίνει ή όχι Α-ΓΕΝ. Δεν πρόκειται για την περίπτωση ενός Μητροπολίτη ή ενός ιερέα, που δηλώνει «άθεος» ή ότιδήποτε άλλο. Εκεί η κριτική, η στηλίτευση, η αποπομπή (όλα φυσικά με τις νενομισμένες διαδικασίες) είναι αναμενόμενα. Τώρα, που το σκέφτομαι καλύτερα καθώς γράφω, είναι αναμενόμενα σε χώρες όπου υπάρχει η στοιχειώδης λογική- έστω ο λεγόμενος «κοινός νους»- όχι, όμως, εδώ που το είδος έχει εκλείψει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Εδώ θεωρείται λογικότατο να «φρίττουμε» με τον όποιον Α-ΓΕΝ (ή όποιον άλλον), που δηλώνει άθεος, άθρησκος, 12θεϊστής, Μάρτυς του Ιεχωβά κλπ. Παράλληλα θεωρούμε λογικότατο να βλέπουμε ιερείς, που αποπέμφθηκαν, διότι σε ομιλίες τους κλπ αρνήθηκαν βασικές διδαχές της Εκκλησίας να στρέφονται δικαστικά για να ακυρωθεί η αποπομπή τους. Μπορεί κάποιοι να διαφωνουν με τα πιστεύω και τις διδαχές της Εκκλησίας, κάποιοι να μην διαφωνούν, αλλά να (μην) είναι ενεργά μέλη, αλλά τα «στελέχη» από τα χαμηλότερα (πρεσβυτέρους) μέχρι τα υψηλότερα (επίσκοποι-μητροπολίτες, Αρχιεπίσκοπος) οφείλουν να τις ακολουθούν ή έστω να προσπαθούν. Είναι όπως η συμμετοχή σε μία λέσχη. Υπάρχουν κανόνες και όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει να τους ακολουθήσει φεύγει είτε οικειοθελώς είτε με αποπομπή. Εδώ, όμως, όπου η αλληλεμπλοκή Εκκλησίας και Κράτους είναι μεγάλη και που το ιερατικό λειτούργημα ανήκει πλέον στην έννοια του «δημοσίου υπαλλήλου» (δυστυχώς για πολλούς «λειτουργούς» της θρησκείας με όλες τις αρνητικές συνυποδηλώσεις της έννοιας) βλέπουμε τέτοιες συμπεριφορές, όπως αυτήν με τον «άθεο» ιερέα, που στρέφεται κατά της αποπομπής του. Μήπως η Εκκλησία θα έπρεπε να σκεφτεί καλύτερα το ζήτημα των σχέσεων της με το Κράτος και να ξεκινήσει η ίδια αγώνα για να αποχωρισθεί από αυτό;
Τα παραπάνω δείχνουν ότι στην Ελλάδα απουσιάζουν η λογική, ο κοινός νους, η ανεκτικότητα, η ανοχή, ο σεβασμός στο διαφορετικό κλπ. Θλιβερή διαπίστωση και ακόμα θλιβερότερο ότι τέτοιες ιδέες και συμπεριφορές συναντώνται και από άτομα νεώτερης ηλικίας, που υποτίθεται ότι είναι πιο ανοικτά κλπ.
Προσωπικά πρέπει να πω, ότι εάν και πιστεύω -το έχω προαναφέρει, δεν εκτιμώ ή όχι τους ανθρώπους από το εάν πιστεύουν (και πού/ ή σε τί) ή όχι. Έχω συναντήσει ανθρώπους αθεϊστές, οι οποίοι είναι άκρως ενδιαφέροντά άτομα και που, εάν και διαφωνούμε αμοιβαίως, σεβόμαστε ο ένας την γνώμη του άλλου και ενδεχομένως βλέπουμε μέσω της συζήτησης, κάθε φορά με άλλο μάτι, ο καθένας την κοσμοθεωρία του.
Κλέινοντας μία ενδιαφέρουσα παραπομπή στο WIRED για τον νέο αθεϊσμό, ο οποίος πολλές φορές φαίνεται να ομοιάζει με θρησκόληπτη σταυροφορία.

Advertisements

6 responses »

  1. Ο/Η lisadel λέει:

    Είμαι χριστιανή ορθόδοξη και πιστεύω με την ψυχή μου. Αν όμως μιλήσω περί των πιστεύων μου με έναν ιερέα σίγουρα θα τον εκνευρίσω αφόρητα. Συμφωνώ με τη θέση που έχεις απέναντι στους ανθρώπους και τα πιστεύω τους. Και επικροτώ την κρίση σου να υποστηρίζεις οτι κάποιες συμπεριφορές μοιάζουν με θρησκόληπτες σταυροφορίες άσχετα αν είναι αθεϊστές ή όχι

  2. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Γενικά νομίζω ότι ο φανατισμός παγιδεύει.

  3. Ο/Η Patsiouri λέει:

    γενικά οι θρησκόληπτοι, προσοχή, όχι οι πιστοί, είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ, εγώ προσωπικά τους φοβάμαι…και δέν είχε άδικο ο άνθρωπος όταν μίλησε άν δέν απατώμαι για τα μεγαλύτερα εγκλήματα του κόσμου που έχουν γίνει στο όνομα του Χριστιανισμού…Ξέρετε κάτι? Έχω παρατηρήσει πως αυτοί που δηλώνουν άθεοι κατά σατανική σύμπτωση τηρούν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό αυτά που πρεσβεύει ο χριστιανισμός, συγκριτικά με τους ορκισμένους φανατικούς…Απο προσωπική τουλάχιστον εμπειρία βλέπω πως όσοι γνωστοί μου μισούν παπάδες+εκκλησίες
    1:Δέν είναι ρατσιστές
    2:Είναι πιό ευγενικοί
    3:Τα ζευγάρια απέχουν της λογικής φαλλοκράτης-κατίνα
    4:Αγαπάνε τα ζώα ( ενώ οι θεούσες της γειτονιάς ρίχνουν φόλες, τσεκαρισμένο)
    5: Είναι πιό σωστοί γονείς
    6:Είναι πιό συζητίσιμοι και
    7:Είναι συνήθως πιό καλλιεργημένοι
    και χιλιάδες άλλα πιό που μου έρχονται…είναι τυχαίο???Συμφωνώ απόλυτα και με τον/την lisabel.

  4. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Η προσωπική εμπειρία δεν αποτελεί μέτρο ότι όσοι αντιτίθενται ή όχι στους παπάδες μεγαλώνουν καλύτερα τα παιδιά τους, σέβονται τα ζώα κλπ.
    Η θρησκοληψία (θεϊστική και άθεϊστική) είναι επικίνδυνη

  5. Ο/Η Patsiouri λέει:

    Αναλόγως πάντα στο σε ποιούς παπάδες αντιτίθενται και σίγουρα τα δικά μου μέτρα για το ποιόν θεωρώ καλό ή σωστό είναι αποκλειστικά δικά μου και όχι μέτρο σύγκρισης για όλο τον κόσμο. Η χριστιανική θρησκεία πάντως και ειδικά όπως διδάσκεται στα σχολεία είναι ότι καλύτερο μπορεί να διδαχτεί γιατί μιλά για σοβαρές αρχές που θα έπρεπε να διέπουν όλους μας, σεβασμός στο διπλανό, αγάπη, κοινοκτημοσύνη, ισότιμη αντιμετώπιση συμβίου, αποτροπή από πράξεις όπως φόνος, μοιχεία, ψέμα κτλ..Από αυτή τη΄σκοπιά όντως θέτει οικοδομήματα, αυτό είναι κοινώς αποδεκτό, γιατί εκεί έξω επικραυεί ο μωσαικός νόμος και χειρότερα, όπως και να το πείς ο κόσμος θα ήταν καλύτερος άν όλοι μας ακολουθούσαμε το βαθύτερο νόημα του Χριστιανισμού.

  6. Ο/Η kstamos λέει:

    Ντροπαλέ και λοιποί, νομίζω πως αδικείς τους Dawkins, Dennett, Harris (για συντομία DDH – σε αυτούς αναφέρεται το Wired) όταν μιλάτε για αθειστική σταυροφορία. (Το ίδιο το άρθρο του Wired είναι αρκετά άστοχο σε ορισμένα σημεία).

    Νομίζω συγχέετε την επιθετική (λεκτικά) αντιμετώπιση της θρησκείας (αυτό που κάνουν οι 3 αυτοί άθεοι, χρησιμοποιώντας παρεπιπτόντως τόνους επιχειρήματα), με τη βίαιη επιβολή μιας άποψης/ενός πιστεύω (αυτό που έκαναν και κάνουν οι θρησκείες κατά κόρον, π.χ. σταυροφορίες, υποχρεωτικά θρησκευτικά στο σχολείο, απαίτηση για καθαίρεση του ναυάρχου).

    Έχουμε υποχρέωση να σεβόμαστε το δικαίωμα του άλλου να πιστεύει ό,τι θέλει. Δεν έχουμε υποχρέωση να σεβόμαστε το πιστεύω αυτό καθ’ αυτό (δηλαδή έχουμε δικαίωμα να ισχυριζόμαστε ότι είναι γελοίο, ηλίθιο ή και επικίνδυνο).

    Ο Dawkins έχει τονίσει πολύ όμορφα αυτή την παραδοξότητα: Θα αγανακτούσαμε (δικαίως) αν κάποιος χαρακτήριζε π.χ. 5χρονα παιδιά «Πασόκους», «κομμουνιστές», «νεοφιλελεύθερους» κλπ σύμφωνα με τις απόψεις των γονιών τους, όπως θα αγανακτούσαμε αν κάποιος τους έκανε πολιτική προπαγάνδα. Είναι απλά πολύ μικρά για να έχουν άποψη. Γιατί δεν αγανακτούμε όταν τα ίδια παιδιά χαρακτηρίζονται «Χριστιανόπουλα», «μωαμεθανάκια» κλπ. και τους γίνεται θρησκευτική κατήχηση?

    Είναι αυτή η προνομιακή ανοχή που δείχνει η κοινωνία μας στις θρησκείες που οι DDH κυρίως καυτηριάζουν. Επίσης παρουσιάζουν με πειστικότητα και πληρότητα τα (συντριπτικά κατά τη γνώμη μου) επιχειρήματα εναντίον της ύπαρξης Θεού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s