Αισθάνομαι ότι μου λείπει χρόνος. Ότι μου λείπει πολύς χρόνος. Αισθάνομαι επίσης ότι είμαι ατάλαντος, αλλά «ευτυχώς» αρκετά φιλομαθής και περίεργος. Μάλιστα, δεν καταλαβαίνω όλους αυτούς, οι οποίοι θεωρούν την μάθηση και την περιέργεια ως κάτι το «παιδικό», τα οποία πρέπει να παύουν με την είσοδο στην ενήλικη (άντε στην επαγγελματική) ζωή.
Σκεφτόμουν τα παραπάνω διαβάζοντας αυτό το πόστ. Ο κ. Δήμου, φιλοξενούμενος στο blog του γάτου Don, μάς προτείνει τρία βιβλία. Δεν έχει σημασία, εάν είναι καλά ή άσχημα, εάν θα τα επιλέξουμε να τα διαβάσουμε ή όχι (προσωπικά, αυτό που από καιρό μου κινούσε την περιέργεια, πριν να διαβάσω την συγκεκριμένη καταχώρηση, ήταν το Αμερικανική Φούγκα. Το δε Μονοπάτι στην Θάλασσα μου θύμισε ότι κάπου αφημένο στην βιβλιοθήκη μου, δώρο που ακόμα να διαβαστεί, βρίσκεται το Ο Χορός των Ρόδων.)
Το πρωί, που κατέβηκα στην αγορά για να αγοράσω ένα δώρο στην ανηψιά μου, που γίνεται ενός (της πήρα ένα μικρό βιβλιαράκι. Κατάλληλο για τα χεράκια της, εάν όχι τώρα τουλάχιστον σε λίγους μήνες. Να μπορεί να το πιάσει, να το επεξεργασθεί και να διδαχθεί να αγαπά και να εκτιμά το βιβλίο. Για αυτό και δεν της πήρα κάποιο παραμύθι για μεγαλύτερες ηλικίες. Όχι ότι δεν θα καταλάβαινε το παραμύθι ( ή ότι οι λέξεις του παραμυθιού δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να συνεχίσει να μαθαίνει λέξεις, προτάσεις, την γλώσσα και τον ρυθμό της), αλλά δεν ήθελα το βιβλίο να είναι απομακρυσμένο από αυτήν, για να μην το χαλάσει, μετατρεπόμενο έτσι σε απόμακρο, «φετιχιστικό» αντικείμενο). Πήγα σε ένα βιβλιοπωλείο, λοιπόν, και μέσα σε ένα πεντάλεπτο βρήκα τουλάχιστον δυο-τρία βιβλία, που θα ήθελα να τα διαβάσω. Κρατήθηκα να μην αγοράσω, αφού ήδη έχω ξεκινήσει και διαβάζω:
Τον 1ο τόμο από το Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο (από την μεριά του Σουάν) του Μαρσέλ Προύστ. Είναι αλήθεια ότι το είχα αφήσει για λίγο καιρό, αλλά το ξαναέπιασα και τώρα μου μένουν «μόνο» οι τελευταίες εκατό, περίπου, σελίδες. Και οι υπόλοιποι τόμοι…
Το Υψηλό Αντικείμενο της Ιδεολογίας του Σλάβοϊ Ζίζεκ. Εδώ δεν καταλαβαίνω τίποτα. Οπότε είτε ο τύπος δεν λέει τίποτα, αλλά κρύβει την κενότητα του λόγου του στην στρυφνή διατύπωση, είτε εγώ έχω IQ ραδικιού ή φυστικιού. Πάντως, σε κάθε περίπτωση έχω σοβαρές αμφιβολίες, εάν ο συγκεκριμένος διανοούμενος είναι όντως φιλόσοφος ή είναι κάτι άλλο.
Το Μόμπιους Ντικ του Άντριου Κρούμιι. Η αναφορά που κάνει στον Λακάν, ο οποίος λέει ότι είπε πως η τετραγωνική ρίζα του μείον ένα ισούται με το ανδρικό «μόριο» (τί ευφημισμός και αυτός) σε στύση, μού ενσπείρει ακόμα μεγαλύτερες αμφιβολίες για την χρησιμότητα καψίματος των εγκεφαλικών μου κυττάρων διαβάζοντας Ζίζεκ (ο τελευταίος υποτίθεται ότι αναπτύσσει το σκεπτικό του σχολιάζοντας κλπ την σκέψη του Λακάν). Μόλις δε τελείωσα τα Πυθαγόρεια Εγκλήματα του Τεύκρου Μιχαηλίδη. Ενώ λίγες ημέρες πιο πισω το ο Γάλλος μαθηματικός του Τομ Πετσινίς.
Το Η Θεραπεία του Ντέηβιντ Λότζ
Το Villa Incognito του Τομ Ρόμπινς.

Επίσης, με αραιότερους ρυθμούς, το Ο Αιώνας μου του Γκύντερ Γκρας, το Συναρπαστικά Χρόνια του Χόμπσμπάουμ, το Στοχασμοί ενός Απολιτικού του Τόμας Μάνν (και εδώ, επίσης, χάνω πολλά αμφιβάλλοντας για την διανοητική μου ικανότητα). μου μένουν μερικές σελίδες από το Harry Potter und der Stein der Weisen, το Ο Μαγικός Κύκλος μάλλον το έχω ψιλοεγκαταλείψει προς το παρόν. Σε όλα αυτά τα παραπάνω θα πρέπει να προσθέσουμε άρθρα περιοδικών, εφημερίδες, διάφορα άλλα δοκίμια κλπ.
Και είναι τόσα άλλα που θέλω να διαβάσω είτε από την νεώτερη βιβλιοπαραγωγή είτε από την παλαιότερη και κλασσικότερη. Όχι μόνο σε λογοτεχνία, αλλά και σε φιλοσοφία, σε ιστορία, σε επιστήμη σε, σε, σε,σε…
Πέρα από τα αναγνώσματα είναι και πλήθος μουσικής, που θέλω να ακούσω, blogs που επιθυμώ να διαβάσω, θεατρικά που θέλω να δώ, συναυλίες, εκθέσεις κλπ κλπ.
Αισθάνομαι μειονεκτικά και ότι είμαι χαζός (όχι επειδή δεν καταλαβαίνω τον Ζϊζεκ, αυτό το αναφέραμε πιο πάνω), αλλά με την άνεση, που λένε οι άλλοι ότι έχουν διαβάσει Κάντ (έχουν διαβάσει ΟΛΟ το έργο του;), Σπινόζα (αντίστοιχη ερώτηση), το Πόλεμος και Ειρήνη (όλο;) γνωρίζουν τα πάντα για το θέατρο κλασσική και νέα παραγωγή, την τέχνη, την επιστήμη κλπ κλπ, ενώ παράλληλα είναι και επιτυχημένοι επαγγελματίες, φοιτητές, μαθητές δοσμένοι στην κύριά τους απασχόληση, αλλά ταυτόχρονα άριστοι φίλοι, σύντροφοί με κατανόηση του κόσμου κλπ.
Όσοι ανήκετε σε αυτούς τους τυχερούς, πώς τα καταφέρνετε;

Advertisements

7 responses »

  1. Ο/Η allmylifelila λέει:

    Πόλεμος και Ειρήνη, όλο.(γιατί ήμουν μικρή, είχα διακοπές, μοναχοπαίδι, κι’άλλα πολλά)
    Καντ και Σπινόζα, αποσπασματικότατα!

    Μπράβο για την ανηψιά!
    Και εγώ τα «χαλάω» τα βιβλία μου – σημειώνω – τσαλακώνω…
    Κι’ αυτά το ίδιο δεν κάνουν σ’εμάς;

    Ως «ζωντανά» τα έβλεπα πάντα.

    Και για τον Προυστ, σιγά-σιγά…όσοι το αγαπήσαμε, μέσα στα χρόνια το τελειώσαμε.
    Καλημέρα.

  2. Ο/Η Patsiouri λέει:

    Υπάρχουν άνθρωποι που στην καθημερινότητά τους δέν κάνουν αυτ΄που εσύ θεωρείς αυτονόητα..κι εγώ πρόσφατα το ανακάλυψα. Έχω φίλο που δέν έχει πάει ΠΟΤΕ σε σούπερ μάρκετ και είναι 30 χρονών, φίλη που δέν ξέρει να τηγανίζει πατάτες και γνωστούς που δέ διαβάζουν ποτέ εφημερίδα. Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που δέν φεύγουν ούτε για ένα τριήμερο ή δέ γουστάρουν να βγαίνουν, επίσης πολύς-πολύς κόσμος που δέ βλέπει τηλεόραση…Οι πραπάνω γνωστοί μου ξεσκίζονται στο διάβασμα..Κάποιοι άλλοι θέλουν η πρέπει να τα κάνουν όλα οπότε πρακτικά δέ μπορούν να σκιστούν στο διάβασμα…Προσωπικά διάβαζα τρελλά ώς μαθήτρια και φοιτήτρια, μετά μας πήρε ο διάολος, σε περιόδους μοναξιάς η ακεφιάς όμως κλείνομαι μέσα με τρία καινούρια βιβλία και τελειώνουν όλα! Αυτά…καλημέρα!

  3. Ο/Η nerina λέει:

    Σήμερα από περίεργη διαδρομή ανακάλυψα το blog σας και είναι από τα καλά πράγματα που μου έχουν συμβεί σε αυτή τη διαδρομή που ξεκίνησα πριν λίγο καιρό και ήθελα να το πω αυτό.
    Στο θέμα μας τώρα. Ανήκω στα παμφάγα ζώα όσο αφορά το διάβασμα, αλλά με μια αίρεση. Εάν εγώ και το βιβλίο δεν τα βρούμε στις πρώτες σελίδες δεν τα βρίσκουμε ποτέ. Αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός βιβλίων σταματημένων είτε γιατί δεν τα «βρήκαμε», είτε για δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει ο ποιητής (και ο Προύστ μέσα σε αυτούς). Δεν μου φαίνεται περίεργο, το έχω πάρει απόφαση, υπάρχουν βιβλία που ακόμα και η αφιέρωση του συγγραφέα στην αρχή μου είναι δυσνόητη, κάτι είναι πεπερασμένο πάνω μου και έμαθα πια να ζω με αυτό. Όσα όμως κατάφερα να διαβάσω τα ευχαριστήθηκα πραγματικά, εκτός από κάποια (ελάχιστα ευτυχώς γιατί τη κατάλαβα νωρίς τη δουλειά) που τα διάβασα πειθαναγκαστικά σχεδόν αρνούμενη να πιστέψω σε τόση ηλιθιότητα, του συγγραφέα του και αυτών που πρότειναν το βιβλίο (λέγε με κριτικό).
    Αυτά και καλό σας βράδυ

  4. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @allmylifelila
    Ευχαριστώ για τις ευχές για την ανηψιά μου.
    Αποσπασματικότατα Κάντ, ΣΠινόζα και άλλοι; Ζήτω η ειλικρίνια. Να σας πω την αλήθεια αμφιβάλλω, εάν έχουν διαβάσει το σύνολο του έργου τους…
    @Patsiouri
    Ίσως, αλλά υπάρχουν και άλλοι, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι και διαβάζουν και ακούν μουσική και πηγαίνουν εκδρομές και τηγανίζουν πατάτες κλπ.
    @ nerina
    Ευχαριστώ για την φιλοφρόνηση!
    Πολλές φορές δεν είναι πάνω από τις πνευματικές μας δυνατότητες κάτι. Υπάρχει και η περίπτωση απλώς να μην λέει τίποτα .
    Η κριτική είναι δίκοπο μαχαίρι.

  5. Ο/Η Patsiouri λέει:

    ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΩ, ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΑΔΥΝΑΤΟΝ, ΜΗΠΩΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΚΑΙ 5 ΠΑΙΔΙΑ???? ΜΗΠΩΣ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΚΛΑΡΚ ΚΕΝΤ???

  6. Ο/Η Emma λέει:

    Το μεγαλύτερό μου παράπονο είναι που δεν έχω χρόνο να διαβάσω βιβλία. Αν βρείτε τη λύση, πέστε μου κι εμένα!

  7. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Καλημέρα,
    Μια λύση είναι να διαθέσετε στην ανάγνωση χρόνο, που διαθέτετε αλλού, π.χ στην τηλεόραση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s