Υποθέτω ότι οι περισσότεροι που πήγαμε στο Ηνωμένο Βασίλειο για σπουδές θα παραξενευθήκαμε, βλέποντας να πωλούνται τα φρούτα με το τεμάχιο και
το καρπούζι με την φέτα (by the slice, όχι with feta cheese). Ενδεχομένως ανάλογες εικόνες να είχαν και άλλοι, που σπούδασαν, τόσο εκτός Ελλάδος, όσο και εκτός ΗΒ, αλλά προσωπικά δεν έχω άλλη σπουδαστική εμπειρία από αυτήν του ΗΒ.
Παραξενευτήκαμε με τους περίεργους Άγγλους, που δεν ξέρουν να ζουν, που είναι καρμίρηδες και τσιγκουνεύονται τα λεφτά για το φαγητό τους. Άκους εκεί να πας στο super market και να αγοράσεις ένα λεμόνι! Εδώ ακόμα και ένα κιλό να αγοράσεις θα σε κοιτάξει ο πωλητής με μισό μάτι. Κάποτε, έχω την εντύπωση, ότι πωλούνταν και εδώ τα φρούτα κλπ με το τεμάχιο. Συνεπώς η εντύπωση, που έχουμε ότι πάντα πωλούνταν με το κιλό, την οκά ή ό,τι άλλο είναι μάλλον λανθασμένη.
Η πώληση με το τεμάχιο εμπεριέχει πολλά στοιχεία αυθαιρεσίας. Σκεφτείτε το εξής: Ένα μήλο Χ γραμμαρίων, όπως και ένα άλλο Χ+Ψ γραμμαρίων
κοστίζουν το ίδιο. Συνεπώς αυτός, που αγόρασε το ελαφρύτερο μήλο έχει αδικηθεί σε σχέση με τον άλλο. Εάν και υπάρχουν διακριτές κατηγορίες, πχ μεγάλο-μεσαίο-μικρό, αυτές συνεχίζουν να είναι υποκειμενικές, οπότε η αυθαιρεσία απλώς αμβλύνεται. Αναμφισβήτητα, λοιπόν, η πώληση με βάση την μάζα/βάρος (δεν ξέρω, ποιό είναι το σωστό) είναι δικαιότερη.
«Τότε», θα με ρωτήσετε, «γιατί έκανες αναφορά στην πώληση φρούτων κλπ με το τεμάχιο, δείχνοντας να το υποστηρίζεις κιόλας, από την στιγμή, που λίγες γραμμές παρακάτω εσύ ο ίδιος λες ότι είναι αρκετά άδικο και αυθαίρετο σύστημα;» Η πώληση με το τεμάχιο είναι αυθαίρετη, αλλά, εάν δεν είναι αυθαίρετος είναι ψυχολογικά καταπιεστικός ο τρόπος με τον οποίον πωλούνται τα φρούτα, τα λαχανικά κλπ στην Ελλάδα. Το λιγότερο, που μπορείς να πάρεις είναι τουλάχιστον τέταρο του κιλού. Εάν πάρεις λιγότερο θα σε κοιτάξουν με μισό μάτι. Φυσικά δεν μπορείς να διανοηθείς να αγοράσεις πχ ένα ή δύο μήλα και να πληρώσεις το ποσό, που τους αναλογεί. Ο καταστηματάρχης το πιθανότερο να σε διώξει. Μπορεί κιόλας να πει «σου τα χαρίζω!» ή «είναι πράγματα αυτά, μα ένα μήλο» κάνοντας σε να αισθανθείς ενοχές.
Συνεπώς, μεταξύ των δύο συστημάτων (αγορά με το τεμάχιο ή αγορά με την ποσότητα, χωρίς πιθανότητα αναγωγής σε τεμάχιο) προτιμώ το πρώτο, διότι
είναι «έντιμο μέσα στην ‘αδικία’ του»: γνωρίζει κανείς ότι όλα τα «ελαφρά» τεμάχια δεν είναι ισοβαρή ούτε όλα τα «μεγάλα» ισομεγέθη κλπ. Αντιθέτως, το δεύτερο σύστημα είναι με κρυφό τρόπο άδικο και επιπλεόν πρέπει να προσθέσουμε το στοιχείο του ψυχολογικού καταναγκασμού (πχ: «δεν χρειάζομαι πάνω από δύο λεμόνια, αλλά θα με βρίσει εάν δεν αγοράσω τουλάχιστον μισό κιλό»). Είναι άδικο στο εξής: αναγκάζει τον καταναλωτή να σπαταλά χρήματα έχοντας μπουχτίσει τις ποσότητες, που έχει αγοράσει και αφήνοντας τες να φθαρουν, σαπίσουν κλπ και οδηγώντας τον να ξαναδαπανήσει μέρος του εισοδήματός του. Διότι, δεν μπορεί κανείς παρά να μπουχτίζει βλέποντας στα συρτάρια του τρία κιλά τομάτες, τέσσερα κιλά κολοκύθια, δύο κιλά μήλα, τρία κιλά μανταρίνια κλπ. Στο τέλος πετιούνται αφάγωτα, αμαγείρευτα κλπ. Αντιθέτως, θα ήταν καλύτερο να μπορούσαμε να αγοράζαμε πέντε
κολοκύθια, τρία πορτοκάλια, δύο μήλα κλπ συμπληρώνοντας, στην συγκεκριμένη περίπτωση, την συνολική μάζα φρούτων και λαχανικών, που μπορούμε/ θέλουμε/ πρέπει/είναι ενδεδειγμένο να καταναλώσουμε μέσα σε μια εβδομάδα.
Ενδεχομένως, κάποτε να ήταν «κατάκτηση» η δυνατότητα να αγοράζουμε με βάση μεγάλες, ποσότητες, να δείχνουμε ‘»αβερτοσύνη» κλπ. Ήταν δείγμα ότι είχαμε ξεφύγει από την μιζέρια της φτώχειας, ότι η αναζήτηση της διατροφής δεν ήταν αγώνας. Όμως, βλέπουμε ότι η συμπεριφορά αυτή έχει ένα κόστος: πχ το έδαφος επιβαρύνεται, δεν μπορεί να ανταποκριθεί κλπ. Επιπλεόν, καθώς η ζωή γίνεται ολοένα και πολυπλοκότερη (αυτό δεν είναι αρνητικό) είναι απαραίτητο να εξοικονομούμε πόρους, ώστε να τους διαθέτουμε ποικιλλοτρόπως. Η αγορά μεγάλης ποσότητας φρούτων, η οποία θα πεταχτεί στο τέλος είναι σπατάλη. Τα λεφτά θα μπορούσαν να είχαν διατεθεί σε ένα θεατρικό, σε ένα βιβλίο, σε ημέρες διακοπών κλπ.
Σκεφτείτε κιόλας ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ζουν μόνοι τους και όπου αναγκάζονται μεν να αγοράζουν ποσότητες φρούτων και λαχανικών για ποικιλλία (τα τρία κιλά τομάτες, τέσσερα κιλά κολοκύθια, δύο κιλά μήλα, που γράφαμε παραπάνω κλπ), πετούν δε αναλογικότερα περισσότερα σε σχέση με αυτούς που ζουν σε πολυμελή, έστω διμελή νοικοκυριά.
Η δε απόλαυση ενός καρπουζιού είναι για αυτούς απαγορευμένη, ιδίως εάν πρόκειται για ανθρώπους, οι οποίοι όχι μόνο μένουν μόνοι τους, αλλά δεν έχουν και παρέες έτσι ώστε να μπορέσουν να το μοιρασθούν. Το να αγοράσει κάποιος δέκα κιλά καρπούζι και να πετάξει στο τέλος πάνω από το μισό είναι υπερσπατάλη και μοιάζει με δείγμα νεοπλουτισμού (αγοράζω το καρπούζι και το πετω, διότι έτσι μου αρέσει και καθώς τρώω μια ζουμερή φέτα τα ζουμιά στάζουν στο πανάκριβο ένδυμά μου, κάτι σαν παρακμιακός Ρωμαίος συγκλητικός Gnaeus Porcius Vitellius-σκεφτείτε το δοκίμιο «Πώς να τρώτε στο αεροπλάνο», στο βιβλίο του Έκο Δεύτερο Ελάχιστο Ημερολόγιο.
Συνεπώς είναι δικαιότερο κατά την γνώμη μου η πώληση με το τεμάχιο και το καρπούζι με την φέτα, και φυσικά το βέλτιστο είναι η πώληση με βάση την μάζα όγκο κλπ, αλλά να μπορεί να αναχθεί σε οποιαδήποτε ποσότητα: πχ εάν ένα μήλο ζυγίσει Χ γραμμάρια να πληρωθούν αυτά.
Το πόστ αυτό ξεκίνησε από αυτήν και αυτήν την περιήγηση. Μέσα στα άλλα συνάντησα και αναφορά στο βιβλίο της κ. Σμυρλή Φοιτητής και στην Κουζίνα, κάποιες συνταγές από το οποίο είχα δοκιμάσει να κάνω εν όσω ήμουν φοιτητής στο Λονδίνο. Δεν έκανα πολλές, καθώς δεν διέθετα φούρνο.
Ξαναθυμήθηκα αυτό το βιβλίο χάρη στα προαναφερθέντα πόστ, και έτσι δοκίμασα να πειραματισθώ τώρα που απουσιάζουν οι γονείς μου. Πειραματίσθηκα με το κοτόπουλο με σάλτσα μουστάρδας κέρασα μάλιστα και την φίλη μου. Μου είπε ότι το βρήκε νόστιμο, εάν και ενδέχεται να το είπε από ευγένεια. Σε κάθε περίπτωση αισθάνθηκα όμορφα, που μπορεσα να (ψευτο)μαγειρέψω κάτι. Φυσικά δεν λέω ότι δεν δυσκολεύθηκα, πώς δεν έκανα λάθη και συμβιβασμούς αφού:
1) Αδυνατώ να κάνω δύο φαγητά ταυτόχρονα. Συνεπώς μαγείρεψα μόνο κοτόπουλο, καθώς μου φαινόταν εξαιρετικά περίπλοκο να μαγειρέψω και κάτι συνοδευτικό πχ ρύζι.
2) Ελλείψει λευκού κρασιού άνοιξα την κάβα και το αντικατέστησα με κονιάκ. Ξέχασα να σβήσω το τσιγάρισμα με αυτό και το προσέθεσα στην βράση.
3) Στην διαδικασία του τσιγαρίσματος το λάδι μάλλον παραζεστάθηκε με αποτέλεσμα να ψιλοκολλήσει το κοτόπουλο στην αρχή.
4) Ελλείψη κρέμας γάλακτος ή συμπυκνωμένου χρησιμοποίησα φρέσκο γάλα, στο οποίο προσέθεσα λίγο baking powder.
5) Δεν γνωρίζω, εάν έπρεπε να πλύνω το κρεμμύδι πριν το τρίψω. Μου βγήκε κάτι, που έμοιαζε με χυλό κρεμμυδιού παρά με κρεμμύδι τριμμένο.
6) Ίσως θα έπρεπε να είχα τρίψει λίγο παραπάνω και να ήμουν λίγο πιο χαλαρός με την χρήση της ρίγανης.

Advertisements

2 responses »

  1. Ο/Η southair λέει:

    Παρόλο που είμαι ψόφια στην κούραση και κουτουλάω είδα το νέο θέμα σου για την παράσταση του Παπαϊωάννου και κόλλησα να το διαβάσω, μετέ είδα ξανά τα περί νοήματος εκεί και είπα να διαβάσω όλα τα κείμενά σου για να καταλάβω τι εννοείς. Ξεκίνησα από τούτο που δεν ξέρω αν είναι το πρώτο, γιατί δεν έχω ακόμα προσανατολιστεί καλά μέσα στη σελίδα σου. Για τούτο το κείμενο έχω να πω πως στο μανάβικο της γειτονιάς μου πουλούν φρούτα και σε μικρέ ποσότητες. Δηλαδή μπορεί να θέλω να πάρω τρία μήλα ή μία πιπεριά και δεν μου έχουν πει ποτέ όχι, ούτε με έχουν προσβάλει, ενώ κόβουν και σου δίνουν και μισό καρπούζι ή και λιγότερο. Δεν ξέρω αν αυτό συμβαίνει επειδή οι κυρίες που έχουν ανοίξει το μανάβικο προέρχονται από άλλο επαγγελματικό χώρο, αλλά νομίζω πως ακόμα και στη λαϊκή έχει πλέον ξεπερασθεί αυτή η νοοτροπία του να σε προσβάλουν επειδή δεν αγοράζεις πολλά κιλά. Αυτά

  2. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Καλησπέρα,
    Εάν, όντως, συμβαίνει αυτό είναι πολύ ευχάριστο. Πάνω από όλα ας σκεφτούμε αυτούς, που μένουν μόνοι τους και τούς είναι πολύ δύσκολο πχ να αγοράσουν και να καταναλώσουν ένα ολόκληρο καρπούζι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s