Έχουν δημοσιευθεί διάφορα άρθρα σε μπλογκ σχετικά με την ομοιοπαθητική ιατρική και τις άλλες εναλλακτικές. Ένα επιπλεόν, ποστ, δεν νομίζω να πρόσφερε και πολλά.Καθώς δεν ανήκω στις θετικές επιστήμες, δεν νομίζω ότι θα μπορούσα και να σχολιάσω πολλά πράγματα στο αμιγώς επιστημονικό μέρος. Έτσι σκέφτηκα να γράψω με βάση μια διαφορετική προσέγγιση, όπως θα δείτε.

1) Πολλοί που «πιστεύουν» (το ξέρω είναι αρκετά θεολογικό ρήμα, δεν είναι ταιριαστό θα έπρεπε να βρω κάποιο καλύτερο) στην ομοιοπαθητική και στις άλλες εναλλακτικές θεραπείες βλέπουν τον κόσμο μανιχαϊστικά. Η «κακιά συμβατική ιατρική», που ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος-για αυτό και ασχολείται με το σύμπτωμα άντε με την ασθένεια αλλά όχι με τον άρρωστο- και η «καλή εναλλακτική», η οποία στοχεύει στην ευτυχία και αρμονία του ανθρώπου. Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι υπάρχουν επιστήμονες της υγείας, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τους φόβους των ανθρώπων. Όλοι διαβάζουμε τον τελευταίο καιρό την προσπάθεια να μεταβληθούν σχεδόν τα πάντα σε ασθένειες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι όλος ο χώρος της συμβατικής ιατρικής είναι ανήθικος, ενώ ο χώρος της εναλλακτικής αποικημένος από αγγέλους. Ούτε, βέβαια, ότι ο χώρος της εναλλακτικής αποτελείται από ανθρώπους, που είναι τόσο ανήθικοι ώστε να εκμεταλλεύονται τις ανησυχίες των ανθρώπων για να τους πουλήσουν «φύκια για μεταξωτές κορδέλλες». Θέλω να πιστεύω ότι σε αμφότερους τους χώρους η πλειοψηφία δρα με βάση το συμφέρον του ασθενούς. Η απομάκρυνση από την μανιχαϊστική σκέψη θα μας κάνει να δούμε καλύτερα τον χώρο και ενδεχομένως τις πιθανότητες να υπάρχουν, τόσο δυνατότητες συνεργασίας, όσο και το να έχουν όντως κάποια επιστημονικά στοιχεία οι εναλλακτικές θεραπείες, τα οποία θα έπρεπε να μελετηθούν.
2) Όση ισχύ και όση «αντικειμενικότητα» μπορεί να έχουν οι αριθμοί, έχουν μία αδυναμία: κοινωνούν πληροφορίες, αλλά δεν επικοινωνούν. Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει η Χ συμβατική θεραπεία με ποσοστό επιτυχίας 75%. Για τον περισσότερο κόσμο αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία πληροφορία και ενδεχομένως μία πηγή ανησυχίας (και εάν εγώ ανήκω στο υπόλοιπο 25%, όπου η θεραπεία θα έχει μηδενικό αποτέλεσμα ή και μπορεί να είναι επιζήμια;-και εδώ τίθεται το ερώτημα ποιός είναι ο πήχης της επιτυχίας;). Αντιθέτως, οι εναλλακτικές θεραπείες πολλές φορές κοινοποιούνται από γνωστό σε γνωστό με αποτέλεσμα να έχουν το (ψυχολογικό) πλεονέκτημα. Το να πει κανείς ότι η τάδε θεραπεία έχει ποσοστό επιτυχίας, έστω και 99%, δεν συγκινεί τόσο πολύ, όσο η πληροφόρηση του τύπου «μου είπε ο Στέφανος ότι έκανε την τάδε εναλλακτική θεραπεία, που τον παρέπεμψε η Ιοκάστη, η οποία την είχε κάνει και αυτή και είχε μείνει ευχαριστημένη. Έτσι σκέφτομαι να πάω και εγώ στον εναλλακτικό για αυτήν την μέθοδο της θεραπείας». Τώρα, εάν ο Στέφανος και η Ιοκάστη πραγματικά θεραπεύθηκαν, δεν το γνωρίζουμε. Μπορεί απλώς να το νομίζουν ή η ίαση να οφείλεται σε παράγοντες ασχέτους με την εναλλακτική θεραπεία, που επέλεξαν. Ας δεχθούμε, όμως, η εναλλακτική θεραπεία ήταν ο κύριος ή ο αποκλειστικός παράγοντας της ίασής τους. Το ζήτημα είναι, εάν αυτή η επιτυχία είναι περιορισμένη, με αποτέλεσμα να μπορεί να θεωρηθεί συμπτωματική, ή ευρύτερη. Αυτό νομίζω μπορεί να καταδειχθεί μόνο με την σωστή χρήση των «άψυχων» αριθμών και της στατιστικής.
3) Όσοι ακολουθούν εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας κάνουν μία διάκριση μεταξύ «φυσικής» και «χημείας». Είναι χαρακτηριστική η φράση τους «κάνω εναλλακτική για να μην παίρνω χημικά» ή (παροτρύνοντας τους άλλους) «γιατί δεν δοκιμάζεις, κάποια εναλλακτική ώστε να μην παίρνεις χημικά»; Ίσως να είναι λανθασμένη η αντιληψή μου, από την στγμή που δεν είμαι των θετικών επιστημών, ότι στο ύστατο υποατομικό επίπεδο η διάκριση μεταξύ «φυσικής» και «χημείας» γίνεται δυσδιάκριτη και ενδεχομένως να μην έχει και σημασία στην παρούσα συζήτηση. Αυτό που διακρίνω είναι μια έμμεση απόρριψη προς την πρόοδο, προς τον πολιτισμό κλπ. H «χημεία» είναι προϊόν του πολιτισμού η «φυσική» είναι… φυσική. Ίσως να επιρρεάζονται (με την μορφή της ατάκας, όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενο ποστ) από τον «πολιτισμό ως πηγή δυστυχίας» ή από τον προσυμβολαιακό άγριο, ο οποίος ήταν ευτυχισμένος και «ευγενής». Συνεπώς, εντός αυτού του πλαισίου, η πρόοδος, η επιστήμη κλπ αντιμετωπίζονται ως κάτι το αρνητικό, εν αντιθέσει με ένα εξιδανικευμένο παρελθόν. Για αυτό φαίνεται να υπάρχει προτίμηση σε «μαγικές μεθόδους», παρά σε επιστημονικές (εάν και πολλές φορές εμφανίζονται ως επιστημονικοφανείς.)
4) «Έχω επιλέξει εναλλακτική θεραπεία για να αποφύγω την φαρμακομανία» λένε πολλοί θιασώτες. «Μα τα τόσα χάπια της εναλλακτικής που παίρνεις;». «Α, δεν είναι το ίδιο! Είναι φυσ/τικά». Μπορεί να μην είναι χημικά-συνθετικά, αλλά πολλοί, που ακολουθούν εναλλακτικές θεραπείες έχουν μπει στο σχετικό λούκι να παίρνουν πληθώρα χαπιών, σιροπιών κλπ. Όσο για την φαρμακομανία -και τα όποια σχόλια κάνουν σχετικά με τους γιατρούς ή με τις φαρμακευτικές θα πρέπει να σκεφτούν τα ακόλουθα. Μάλλον θα πρέπει να τα σκεφτούμε όλοι μας είτε ακολουθούμε, είτε όχι εναλλακτικές θεραπείες: Πόσες φορές έχουμε απευθυνθεί σε φίλους και γνωστούς, λέγοντας τους «‘Εχεις κάτι να μου δώσεις» ή πόσες φορές έχουμε αντιστοίχως προτείνει ακόμα και αντιβιώσεις σε φίλους και γνωστούς μας, οι οποίοι είδαμε ότι είχαν φαινομενικά ίδια συμπτωματολογία με κάποια ασθένεια, που είχαμε κάποτε εμείς; Όταν ο γιατρός μας γράφει ένα φάρμακο για ορισμένες ημέρες, πόσες φορές δεν έχουμε πάρει κανα δυο δόσεις παραπάνω «για σιγουριά» ή επειδή δεν είδαμε να φεύγει το σύμπτωμα; Πόσοι από εμάς έχουμε, τελειώνοντας την αγωγή, επισκεφθεί ξανά τον γιατρό για εκτίμηση της κατάστασης; Συνεπώς, τους πρώτους που πρέπει να ελέγξουμε για φαρμακομανία είναι τους εαυτούς μας και μετά τους άλλους.
5) Έχω την εντύπωση ότι οι χρήστες εναλλακτικών σκευασμάτων έχουν πέσει στην ίδια παγίδα, που έχουν πέσει και οι χρήστες των «συμβατικών». Τα σκευάσματα αποκτούν μαγικές ιδιότητες, ο ασθενής δεν χρειάζεται να κάνει καμμιά προσπάθεια, αντιθέτως είναι αφορμή για να συνεχίσει τις κακές του συνήθειες, που οδηγούν στην υποβάθμιση της υγείας του κλπ. Εννοώ το εξής: σκεφτείτε κάποιον που έχει αυξημένες τιμές χοληστερίνης και λαμβάνει την σχετική αγωγή. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να χρησιμοποιεί την αγωγή (είτε συμβατική είτε εναλλακτική) ως δικαιολογία για να συνεχίσει να ζει έναν βίο λιπαρής διατροφής σκεπτόμενος «αφού παίρνω το χάπι της χοληστερίνης γίνομαι καλά, αρά δεν είναι ανάγκη να προσέξω την διατροφή μου.»
6) Πολλές φορές οι ακόλουθοι των εναλλακτικών θεραπειών συμπεριφέρονται σαν να ανακάλυψαν την Αμερική μετά την ανακάλυψή της. «Πήγα στον εναλλακτικό και μου είπε να φροντίσω η διατροφή μου να έχει λιγότερα λιπαρά και περισσότερα φρούτα και λαχανικά. Να κάνω κάποια ελαφριά γυμναστική και εάν δεν μπορώ να το «κόψω», να περιορίσω, όσο το δυνατόν περισσότερο. το κάπνισμα. Επίσης, μου είπε να κοιμάμαι σχετικά νωρίς και σε σταθερές ώρες και να προσπαθώ να μην έχω άγχος». Φαντάζομαι θα υποθέτουν ότι όσοι πηγαίνουν σε συμβατικούς ιατρούς θα ακούνε συμβουλές του τύπου: «Να τρως κάθε μέρα τον αγλέουρα και η τροφή σου να αποτελείται κατά 99% από junk food. Να προσλάβεις υπηρετικό προσωπικό, ώστε να μην χρειάζεται καν να σηκωθείς για νερό, όταν διψάσεις. Όχι μόνο να αυξήσεις το κάπνισμα και μάλιστα με βαριά σέρτικα τσιγάρα, αλλά να εισαγάγεις και τα παιδιά σου σε αυτήν την υγιεινή συνήθεια. Να κοιμάσαι σκόρπια από εδω και από εκεί και να βάζεις τον εαυτό σου σε στρεσογόνες καταστάσεις!». Προφανώς, καταλαβαίνουν ότι αστειεύομαι. Εξάλλου θα έχουν επισκεφθεί και αυτοί κάποτε συμβατικούς γιατρούς. Το θέμα είναι γιατί, όταν ο συμβατικός γιατρός τους παρότρυνε σε υγιεινότερη ζωή τον προσπερνούσαν, ενώ εκστασιάζονται με τις ίδιες συμβουλές των εναλλακτικών. Λογικά θα πρέπει να υπάρχει κάποια (ψυχολογική) εξήγηση, την οποία αγνοώ.
7) Παρατηρώ ότι πολλές φορές οι εναλλακτικές θεραπείες απαιτούν κάποιου είδους πίστη. Όταν αναφέρομαι σε πίστη, δεν εννοώ στην πεποίθηση του ασθενούς «ότι θα γίνει καλά». Αυτή ενδεχομένως να είναι απαραίτητη και να συντελεί στην ίαση (ίσως, λόγω ενός ψυχικού placebo, αλλά και ίσως λόγω καλύτερης συμμόρφωσης. Αντιθέτως, εάν δεν έχεις την πεποίθηση ότι η θεραπεία θα πετύχει, γιατί να την ακολουθήσεις;). Εννοώ μία «πίστη» μάλλον θρησκευτικού τύπου. Πολλές εναλλακτικές θεραπείες αποσκοπούν στην αποκατάσταση της «ενέργειας» στον οργανισμό στην αποκατάσταση της «ενέργειας» με την συμπαντική τέτοια, στην ανάδυση της φυλακισμένης θείας ουσίας ή σπίθας κλπ. Υπάρχουν ποικίλλα ονόματα για την «ενέργεια». Πάντως, έχω την εντύπωση ότι δεν έχουν καμμία σχέση με αυτό που εννοούν οι φυσικοί, χημικοί κλπ ως ενέργεια. Στις εναλλακτικές θεραπείες, η ενέργεια ανάγεται κάτι σε συνεκτική αρχή του Σύμπαντος και σχεδόν θεοποιείται. Συνεπώς, έστω και εμμέσως, ο ασθενής γίνεται, ή πρέπει να γίνει, «φιλακόλουθος» αυτών των πεποιθήσεων. Αντιθέτως, η συμβατική ιατρική δεν ενδιαφέρεται για την πίστη ή την απιστία σου, απλώς προσπαθεί να θεραπεύσει. Μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι μετέχει της θείας ουσίας, μπορεί κάποιος άλλος να πιστεύει ότι η θεία και η ανθρώπινη ουσία είναι διαφορετικές, μπορεί κάποιος να μην πιστεύει σε τίποτα. Όλα αυτά είναι αδιάφορα για την συμβατική ιατρική. Έτσι κατά την γνώμη μου η κατηγορία ότι «η συμβατική ιατρική βλέπει τον άνθρωπο σαν μια μηχανή» έχει και τα θετικά της. Είναι δημοκρατική έναντι όλων.
8 ) Όσοι ακολουθούν εναλλακτικές θεραπείες δεν είναι διαφορετικοί άνθρωποι από όλους τους υπόλοιπους. Πρέπει και αυτοί να ισορροπήσουν μεταξύ της αίσθησης του ανήκειν σε μια ευρύτερη ομάδα, αλλά και παράλληλα να διακριθούν από αυτήν. Αυτό πολλές φορές φαίνεται από αντιδράσεις σε φυσικές-παραδοσιακές ουσίες, τις οποίες παραδέχεται και η συμβατική ιατρική, τουλάχιστον ως πρώτη στάση πριν θεωρήσει απαραίτητο να παρέμβει με τεχνικότερες μεθόδους. Πονάει το στομάχι σας; Είναι πολύ πιθανόν αρχικά ο γιατρός σας να σας συστήσει να πιείτε λίγο χαμομήλι ή μολόχα. Τί μαζικά βότανα, για τους οπαδούς της εναλλακτικής. Αυτοί μπορεί να σας προτείνουν βότανα, που φύονται στο τάδε οροπέδιο του Τραλαλαλιστάν και τα οποία φυσικά δεν παίρνει η plebs ακόμα. Δεν ξέρω, τί καλύτερο μπορεί να έχει ή να μην έχει το τάδε βότανο ( είτε από εδώ είτε από το Τραλαλαλιστάν), αλλά προβληματίζομαι και με το εξής: καθώς οι εναλλακτικές θεραπείες, πέρα από βότανα, δίνουν χάπια και σιρόπια, που βασίζονται σε αυτά οι θιασώτες της, δεν φοβούνται την πιθανότητα να αφανισθούν λόγω της αυξανόμενης ζήτησης; Δεν φοβούνται ότι είναι πολύ πιθανόν κάποια εταιρία να μονοψωνεί τις καλλιέργειες; Δεν φοβούνται, μήπως οι ορμόνες, τα φάρμακα κλπ και ό,τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για υπεραποδοτική παραγωγή, «μπουν από την πίσω πόρτα»;
9) Οι οπαδοί των εναλλακτικών πολλές φορές ισχυρίζονται, και δικαίως, ότι και οι συμβατικοί κάνουν αναφορά σε φυσικές ουσίες, έχουν γράψει για την δράση του τάδε φυτού, που έχει την δείνα ουσία κλπ. Κανείς δεν διαφωνεί. Όμως, το συνθετικό φάρμακο , πού δίνουν και που περιέχει την επιζητούμενη ουσία, περιέχει μόνο αυτή και τα όποια έκδοχα, στοχεύει καλύτερα στο πρόβλημα που πρέπει να λύσει και ενδεχομένως να είναι λιγότερο επιβαρυντικό για την ίδια την φύση.

10) «Πήγα στον εναλλακτικό και ασχολήθηκε μαζί μου, ενώ ο συμβατικός γιατρός με ξεπέταξε σε πέντε λεπτά». Είναι πολύ πιθανόν, αυτό να συμβαίνει επειδή η ζήτηση για την εναλλακτική δεν είναι ακόμα τόσο μεγάλη, όσο αυτή για την συμβατική ιατρική. Όταν γίνει ανάλογη, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα και αυτοί να «ξεπετούν» τον πελάτη σε πέντε λεπτά. Όχι επειδή θα έχουν «χάσει την ψυχή τους», αλλά επειδή θα περιμένουν ουρά οι υπόλοιποι στον προθάλαμο του ιατρείου τους, οπότε θα είναι αναγκασμένοι να συντομέυουν τις εξετάσεις τους. Εάν δε μπει και στο δημόσιο σύστημα υγείας, μπορεί να δούμε και στα δελτία ειδήσεων πολίτες να διαμαρτύρονται και τίτλους, όπως «Μια ώρα στην ουρά για εναλλακτικό!» κλπ

Πολλοί μπορεί να σκεφτούν: «Μα εγώ έκανα εναλλακτική και πέτυχε». Δεν μπορώ να αμφιβάλλω για τα αποτελέσματά της πάνω τους και χαίρομαι για αυτό. Όμως, οι εξατομικευμένες περιπτώσεις, δεν επιτρέπουν την εξαγωγή ευρύτερων συμπερασμάτων. Ενδεχομένως, όμως, μία καλή και υγιεινή ζωή να έχει καλύτερα αποτελέσματα από οποιαδήποτε εναλλακτική ή συμβατική ιατρική, ιδίως όταν μιλάμε για περιπτώσεις πρόληψης ή και ευξίας. Διότι πολλοί παίρνουν σκευάσματα (εναλλακτικής ή συμβατικής), όχι επειδή έχουν κάτι αλλά απλώς για να νοιώσουν καλά, να φτιάξουν την ζωή τους, να γεμίσουν ενέργεια, θετική εννοείται.

Advertisements

21 responses »

  1. Ο/Η kaita7katsikakia λέει:

    Κάτι μου λέει πως δεν έχετε επισκεφτεί ποτέ γιατρό που εργάζεται πάνω στην ολιστική ιατρική…

  2. Ο/Η x-psilikatzoy λέει:

    Ναι ρε γουρούνι, είναι καλοί άνθρωποι οι εναλλακτικοί. Απλά θέλουν ολιστικό πορτοφόλι. 😛

    (δεν πρόλαβα να το διαβάσω όλο, θα επανέλθω)

  3. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @ kaita7katsikakia
    Χμμ, διότι φοβάμαι ότι μπορεί να είναι λύκος ; 😉

  4. Ο/Η x-psilikatzoy λέει:

    Λοιπόν, το κείμενό σου είναι καραγαμάτο και έχω να προσθέσω το εξής. Οι εναλλακτικές θεραπείες πατάνε πάνω στα λάθη και τις παραλείψεις ή την έλειψη ευαισθησίας των συμβατικών γιατρών γιατί δεν έχουν άλλο ισχυρότερο χαρτί να ακουμπήσουν. Ισχυρισμοί όπως «το νερό εκπαιδεύεται» θα έπρεπε να προκαλούν γέλιο και όχι να γίνονται ιατρική και να πωλούνται στο φαρμακείο της γειτονιάς μας.
    Άψογος! 🙂

  5. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Οπωσδήποτε η ιατρική δεν έχει καταφέρει να λύσει όλα τα ζητήματα και κάνει λάθη, παραλείψεις και -φυσικά- όσοι την εξασκούν δεν ανήκουν σε διαφορετικό αλάνθαστο και αγγελικό είδος ανθρώπων. Η ιατρική, όμως, έχει όλα τα εργαλεία που επιτρέπουν την κριτική και επιτρέπει ακόμα και την κριτική από αλλότριους χώρους. Ενδεχομένως, κάποιες κριτικές των εναλλακτικών να έχουν βάση, και να έπρεπε να τις δούμε. Όμως, στο αμιγές τεχνικό μέρος, δεν νομίζω ότι χρησιμοποιούν παραδεκτές μεθοδολογίες για να στηρίξουν την κριτική τους. Επίσης, η δύναμη της κριτικής τους αμβλύνεται από την στιγμή που, εάν έχω καταλάβει καλά, δύσκολα επιτρέπεται η κριτική στον δικό τους χώρο ή όποτε συμβαίνει αντιμετωπίζεται ως συνωμοσιολογία των εταιριών κλπ.
    Τώρα, που το σκέφτομαι ξέχασα αυτήν την παράμετρο στο ποστ: Πέρα από την διάδοση από στόμα σε στόμα, οι εναλλακτικές έχουν και μια αύρα συνομωσιολογίας. Αυτή η θεραπεία βρέθηκε στα απόρρητα πειράματα των μεγάλων στρατιωτικών κέντρων, στις ειδικές δυνάμεις κλπ κλπ.

  6. Ο/Η Nikos Dimou λέει:

    Εξαίρετο κείμενο. Λυπάμαι που δεν το είχα διαβάσει πριν να γράψω το άρθρο μου στο D&S παρόλο που σε γενικές γραμμές συμφωνούμε.

  7. Ο/Η Ιωάννης Σάββας λέει:

    Καταπληκτικό κείμενο. Καιρό είχα να διαβάσω ένα τόσο καθαρό και γάργαρο λόγο. Χαίρομαι που υπάρχουν τέτοιες γωνιές στο internet.

    Δείτε κι εδώ.

  8. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @Ιωάννης Σάββας

    Το σχόλιο σας με τιμά, από την στιγμή που φέρετε και το κύρος της επιστήμης.
    Μπήκα στο ποστ, που παραπέμψατε και στο μπλογκ σας γενικότερα, αλλά δεν μπορούσα να σχολιάσω

  9. Ο/Η Thundercat λέει:

    Πραγματικά άξιο. Στηρίζετε τη θέση σας με επιχειρήματα και δε διακρίνω κάποια προσχεδιασμένη μεροληψία, που δείχνει ότι το τελικό συμπέραρμα προέρχεται από λογικούς συνειρμούς και μελέτη επί του θέματος. Από τα πιο προσεγμένα και ικανοποιητικά κείμενα περί ομοιοπαθητικής!

  10. Ο/Η κυριακη λέει:

    λιγο μεγαλυτερη εμβαθυνση σε θεματα που αγνοουμε
    πριν εκφρασουμε αποψη,δε θα εβλαπτε

  11. Ο/Η κυριακη λέει:

    Λίγο μεγαλύτερη εμβάθυνση, σε θέματα που αγνοούμε
    δεν θα έβλαπτε, κύριε ντροπαλέ. Ελπίζω να παραμείν εις
    ντροπαλός και να σιωπάς.

  12. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @Κυριακή
    Καλησπέρα,
    Γιατί να σιωπώ;

  13. Ο/Η Μαρία λέει:

    Τι θα έλεγες για μια συνεργασία κλασσικής και εναλλακτικής ιατρικής; Γιατί να μην δουλεύουν από κοινού με στόχο την ίαση των ανθρώπων και την ανακούφισή τους από τα συμπτώματα των ασθενειών; Οι αφορισμοί εκατέρωθεν είναι ύποπτοι.

  14. Ο/Η dakinis λέει:

    Ο όρος ‘εναλλακτικές θεραπείες’ είναι εξαρχής εσφαλμένος. Ο σωστός όρος είναι ‘συμπληρωματικές θεραπείες’ γιατί πραγματικά συμπληρώνουν την παραδοσιακή ιατρική και δεν την αντικαθιστούν.

    Το όλο άρθρο βγάζει μία -να την πω πίκρα?- και έναν fake σκεπτικισμό που προσπαθεί να καλύψει τον φόβο και την άγνοια. Καταλαβαίνω ότι είσαι ντροπαλός αλλά νομίζω ότι μπορείς να βρεις το κουράγιο να ρωτήσεις και να μάθεις ή ακόμη καλύτερα να ζητήσεις να το ζήσεις. Ισως όταν αποκτήσεις προσωπική εμπειρία να αποκτήσεις και πιο εμπεριστατωμένη άποψη.

    Και κάτι τελευταίο….Δεν είναι όλα τα δάχτυλα ίδια. Οταν ισοπεδώνουμε τα πάντα δείχνουμε απλώς την ισάδα μέσα μας.

    Σ’ευχαριστώ πάντως. Τόση επιτηδευμένη naivety μαζί με τόση ignorence ….. ήταν απολαυστικό 🙂

  15. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @dakinis
    Καλημέρα,
    Όχι δεν θα έλεγα ότι υπάρχει fake σκεπτικισμός. Άγνοια τόσο για την ιατρική, όσο και την εναλλακτική συμπληρωματική-όπως την λέτε-, μάλλον υπάρχει, αλλά από την άλλη δεν γνωρίζω την γνώση ή την άγνοια αυτού που με εγκαλεί.
    Naivety μπορεί, επιτηδευμένη δεν νομίζω. Ignorence (από τα αγγλικά στα γαλλικά εδώ) αναφέρθηκε παραπάνω ας μην επαναληφθεί. Εξάλλου, η κατακλείδα αφορούσε στο ότι απολαύσατε το κείμενο και χαίρομαι για αυτό.
    Καλό Σάββατο

  16. Ο/Η Xenia Aidonopoulou λέει:

    Ένας γιατρός συμβατικός ή μια εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεύτρια, εάν ενδιαφέρεται να κάνει την δουλειά της/ την δουλειά του σωστά, δεν θα έχει ποτέ τόσους ανθρώπους να περιμένουν στον προθάλαμο του έτσι ώστε να πρέπει να βιάζεται και να μην αφιερώνει τον κατάλληλο χρόνο για τον κάθε ασθενή /πελάτη. Εάν σε “ξεπετάει” κάποιος μπορείς να ξέρεις ότι αυτός ο άνθρωπος βγάζει ΤΑ φράγκα και μάλλον τον ενδιαφέρουν αυτά περισσότερο από ότι οι άνθρωποι – οπότε γιατί να πηγαίνεις να τον / να την συντηρείς; Τι έχει / τι θέλει πραγματικά να σου προσφέρει; Εκτός βέβαια από το αν πιστεύεις ότι τα φάρμακα είναι θαυματουργά και φτάνει μόνο να σου χορηγήσει μια συνταγή και όλα θα πάνε καλά…

    Επίσης, ελπίζω να κάνω λάθος αλλά δεν μου φαίνεται ότι οι συμβατικοί γιατροί γενικά ( και μιλώ γενικά ) δίνουν συμβουλές διατροφικές οπότε οι συμβουλές του ολιστικού, εναλλακτικού, συμπληρωματικού ( ότι είναι για τον καθένα μας ) γιατρού ή θεραπευτή είναι χρήσιμες και ΓΙΑ ΑΥΤΟ μεταξύ άλλων ( όπως ότι σε γενικές γραμμές όταν φτάνει ένας άνθρωπος στον εναλλακτικό θεραπευτή έχει αποφασίσει να γίνει καλά ,οπότε και να ακολουθήσει τις συμβουλές… ) και τις ακολουθεί ο πελάτης. Επίσης, δεν ξέρω για εδώ, αλλά στο εξωτερικό, οι γιατροί κάνουν πάρα πολύ λίγες ώρες διατροφής μέσα στις σπουδές τους οπότε ενδεχομένως, ένας ολιστικός γιατρός ίσως να έχει αφιερώσει περισσότερο χρόνο και να καταλαβαίνει την ΑΞΙΑ της διατροφής περισσότερο – εφόσον δεν χρησιμοποιεί φάρμακα να καλύψει συμπτώματα πρέπει να δώσει τις κατάλληλες συμβουλές έτσι ώστε το σώμα από μόνο του αρχίσει την διαδικασία της αυτό-ίασης και εάν δεν είναι άρρωστο, να μπορεί να διατηρηθεί υγιής.

    Και για να μην το ξεχνάμε, ΓΙΑΤΙ αυτός ο ανταγωνισμός μεταξύ συμβατικών και μη θεραπειών; Δεν συγκρίνονται. Είναι σε γενικές γραμμές τελείως άλλα πράγματα! Σαν να λέμε, «τι είναι πιο ωραίο, το τριαντάφυλλο ή η ορχιδέα;» για παράδειγμα, και να καθόμαστε να τσακωνόμαστε για αυτό.

    Εάν είναι το οικονομικό που μας ανησυχεί υπάρχουν ασθενείς και προβλήματα αρκετά έτσι ώστε να μπορούμε να ζήσουμε όλοι οι θεραπευτές, εναλλακτικοί και μη! Και έτσι όπως είναι δομημένος ο κόσμος μας θα υπάρχουν αρκετοί ακόμα! Εδώ στην Ελλάδα υπάρχουν ΤΟΣΟΙ γιατροί όμως, τόσοι που πρέπει να ζήσουν! Δεν λέω είμαστε μια χώρα που αγαπά την γνώση αλλά γνώση δεν ίσων μόνο ιατρική ! Υπάρχουν και οι τέχνες! Υπάρχουν και τόσα άλλα και είναι κρίμα που εδώ ( αλλά και στο εξωτερικό ) δεν επιτρέπεται στα παιδιά να σπουδάσουν αυτό που πραγματικά θέλουν και στο οποίο έχουν κλίση γιατί όταν δεν κάνεις ένα επάγγελμα επειδή το αγαπάς αλλά επειδή σου δίνει κάποιο στάτoυς, ή επειδή σου το είπαν οι γονείς σου, ή επειδή μπορείς να βγάλεις φράγκα ( και δεν λέω εντάξει, αλλά ΟΧΙ μόνο αυτά! ) τότε φυσικό είναι στην μιζέρια σου να θάβεις όλους τους άλλους γύρο σου που κάνουν κάτι άλλο που μεταξύ άλλων σε βγάζει από την θέση του θεού. Δεν κατηγορώ τους γιατρούς γενικά, κάποιους όμως ναι.

    Στον εναλλακτικό χώρο υπάρχουν επίσης πολλοί άνθρωποι που ενδιαφέρονται περισσότερο για τα λεφτά από οτιδήποτε άλλο – αυτοί οι άνθρωποι γενικά μου είναι αντιπαθείς – και άνθρωποι οι οποίοι δεν κατέχουν καλά τον τομέα τους, αλλά προβλήματα υπάρχουν σε ΟΛΟΥΣ τους κλάδους εργασίας και όπως π.χ. ακριβός ψωνίζει ο καθένας μας σε συγκεκριμένα μαγαζιά είτε επειδή μας αρέσει το στυλ τους, είτε επειδή έχουν πολύ καλό σέρβις κτλ, έτσι διαλέγουμε και έχουμε κρίση για οτιδήποτε υπηρεσία διαλέξουμε, να μην πούμε για τον «ιατρό» μας, ο οποίος υποτίθεται ότι προστατεύει την υγεία μας, τι πιο πολύτιμο!

    Ας μην ξεχάσουμε ότι υπάρχουν και άνθρωποι ενώ είναι αυτοί άρρωστοι λένε ότι μπορούν να σε θεραπεύσουν! Αυτό ισχύει και για τους γιατρούς.

    Υπάρχουν όμως και στις δύο επιστήμες αξιόλογα άτομα που κάνουν και πολύ καλή δουλειά επάνω στον τομέα τους και δεν υπάρχει λόγος να συγκρίνουμε τους τομείς αυτούς. Η κάθε επιστήμη χρειάζεται ακόμα.

    Επίσης να πω ότι εγώ ως εναλλακτική θεραπεύτρια δεν θα ήθελα να συνεργαστώ ΠΟΤΕ με το δημόσιο τομέα, τουλάχιστον έτσι όπως είναι – οπότε και πάλι ουρές δεν θα υπήρχαν – τουλάχιστον έξω από το δικό μου γραφείο. Αυτή είναι η ουσία του πραγματικού εναλλακτικού θεραπευτή, ΟΧΙ τα ίδια, αλλά διαφορετικές, «εναλλακτικές» λύσεις, ένας άνθρωπος που θέλει να αλλάξει τον κόσμο ριζικά. Οπότε ας ξεχάσουμε το τι ξέρουμε μέχρι τώρα και ας δούμε τι έχουμε να μάθουμε ακόμα. Δεν εννοώ να είμαστε χαζοί, μπορούμε να το κάνουμε αυτό εφόσον έχουμε μάθει πραγματικά μέχρι στιγμής. Όλα όσα ξέρουμε είναι κομμάτι μας που δεν μπορούμε και να θέλαμε, να το αποβάλουμε, μόνο εάν δεν έχουμε μάθει πραγματικά μένουμε στα ίδια. Ας μείνουμε ανοιχτοί λοιπόν και ας εξετάζουμε τα πράγματα με ανοιχτό μυαλό και καρδιά – μπορεί να έχουνε πράγματα να μας προσφέρουν!

    Ευχαριστώ για την φιλοξενία,

    Θερμές Ευχές,

    Ξένια Αηδονοπούλου
    Εναλλακτική Θεραπεύτρια
    http://www.wearestars.com/greek/index.html

  17. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    @Xenia Aidonopoulou

    Καλημέρα,
    Δυστυχώς νομίζω ότι πολλές φορές το «ξεπέταγμα» είτε από τον γιατρό, είτε από τον εναλλακτικό θεραπευτή δεν είναι αποτέλεσμα μόνο ικανοποίησης του εγωιστικού του συμφέροντος, αλλά της περιρρέουσας πραγματικότητας. Εννοώ ότι πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι δεν ζούμε σε μικρές κοινότητες πλέον, αλλά οι περισσότεροι σε μεγάλες.

    Όχι δεν πιστεύω ότι τα φάρμακα είναι θαυματουργά (και φυσικά ούτε και τα εναλλακτικά σκευάσματα). Ασφαλώς παίζει σημαντικό ρόλο και η «ψυχολογία» (π.χ αντιμετώπισης της ασθένειας) αλλά νομίζω ο μηχανισμός λειτουργίας της είναι αρκετά περιπλοκότερος απ’ ό,τι μας αφήνουν να εννοήσουμε τα περιοδικά ποικίλλης ύλης.
    Σχετικά με την διατροφή, δεν γνωρίζω, τί μαθαίνουν οι γιατροί. Δεν υπάρχουν, όμως, επιστήμονες διαιτολόγοι διατροφολόγοι;
    Όπως έγραψα και στην αρχή του ποστ αυτού ο μανιχαϊσμός είναι επικίνδυνος. Δεν είναι οι μεν καλοί και οι δε κακοί (στις ταμπέλλες, μπορείτε να βάλετε αυτό που προτιμάτε). Νομίζω, βέβαια, ότι σε αυτό το σημείο συμφωνούμε.
    Ασφαλώς και η ζωή δεν είναι μόνο επιστήμη, αλλά όπως και δεν θα ήθελα ένα «επιστημονικό» άνευρο λογοτέχνημα, έτσι και δεν θα ήθελα μία ιατρική έξω από το επιστημονικό πλαίσιο.

  18. Ο/Η Xenia Aidonopoulou λέει:

    Γεια σου ντροπαλέ! Ευχαριστώ για την απάντηση…

    Καταλαβαίνω τι λες για τις μεγάλες κοινωνίες αλλά δεν συμφωνώ ότι για αυτόν το λόγο πρέπει να δεχόμαστε το ξεπέταγμα! Μεγάλη κοινωνία έχει μεγαλύτερο νούμερο γιατρών οπότε γιατί να έχει το μονοπώλιο ένας και να έχει την πολυτέλεια να ξεπετάει κόσμο; Πραγματικά δεν την δέχομαι καθόλου αυτήν την συμπεριφορά. Δεν ξέρω εάν έχεις πάει ποτέ εσύ με πραγματική ανάγκη και στο έχουν κάνει αλλά πίστεψε με δεν είναι ωραίο!

    Λες: Όχι δεν πιστεύω ότι τα φάρμακα είναι θαυματουργά (και φυσικά ούτε και τα εναλλακτικά σκευάσματα). Ασφαλώς παίζει σημαντικό ρόλο και η “ψυχολογία” (π.χ. αντιμετώπισης της ασθένειας) αλλά νομίζω ο μηχανισμός λειτουργίας της είναι αρκετά περιπλοκότερος απ’ ό,τι μας αφήνουν να εννοήσουμε τα περιοδικά ποικίλης ύλης.

    Συμφωνώ!

    Επίσης: Σχετικά με την διατροφή, δεν γνωρίζω τι μαθαίνουν οι γιατροί. Δεν υπάρχουν, όμως, επιστήμονες διαιτολόγοι διατροφολόγοι;

    Ναι, και όταν φτάνουν στο σημείο να πάνε εκεί άνθρωποι, συνήθως τους ακούνε! Εγώ αναφερόμουν για αυτό που έλεγες εσύ πριν στο άρθρο σου για το γιατί δεν ακούνε τον γιατρό τους αλλά ακούνε τον εναλλακτικό θεραπευτή. Νόμιζα ότι αναφερόσουν στους γενικούς γιατρούς.

    Και : Όπως έγραψα και στην αρχή του ποστ αυτού ο μανιχαϊσμός είναι επικίνδυνος. Δεν είναι οι μεν καλοί και οι δε κακοί (στις ταμπέλες, μπορείτε να βάλετε αυτό που προτιμάτε). Νομίζω, βέβαια, ότι σε αυτό το σημείο συμφωνούμε.

    Ναι.

    Και τελικά: Ασφαλώς και η ζωή δεν είναι μόνο επιστήμη, αλλά όπως και δεν θα ήθελα ένα “επιστημονικό” άνευρο λογοτέχνημα, έτσι και δεν θα ήθελα μία ιατρική έξω από το επιστημονικό πλαίσιο.

    Ναι αλλά μόνο πρόσεξε το «επιστημονικό» αυτό πλαίσιο να μην είναι περιορισμένο. Είναι πολύ εύκολο να πούμε «οι επιστήμονες λένε» και να ακούγεται εντυπωσιακό ενώ οι επιστήμονες στην πραγματικότητα διαφωνούν μεταξύ τους!

    Σε ευχαριστώ και πάλι για την φιλοξενία.

    Και το αφιερώνω αυτό στην καλύτερη υγεία μας – σε όλα τα επίπεδα – με οποιονδήποτε τρόπο την βρούμε!

  19. Ο/Η ΒΑΓΓΕΛΗΣ Παπαβασιλειου λέει:

    Μα και η ιατρική του εικοστου αιώνα ήτανε κάποτε εναλλακτική ιατρική.Πήρε πολύ καιρό για να καθιερωθεί.Όι άνθρωποι έχουνε δικαιολογημένες αντιστάσεις στο καινουργιο και αβέβαιο.Εδώ ολόκληρος Αϊνστάιν δεν αποδέχθηκε πλήρως την κβαντομηχανικη.Πέρασαν δεκαετίες για να τη δεχθούνε όλοι.Ετσι και στην ομοιοπαθητικη.Η οποία φυσικά δεν αναιρεί τη παραδοσιακή ιατρική.Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι ο ομοιοπαθητικος γιατρός τελειώνει πρώτα την κλασσικη ιατρική και μετά παίρνει εξιδικευση.Δυστυχως πολλοί απατεώνες δηλώνουν ομοιοπαθητικοι χωρίς να εχουνε πτυχίο ιατρικής και βάζουν τον κόσμο σε κίνδυνο.Πρέπει να υπάρχει η πιστοποίηση από την πανελλήνια Ένωση των ομοιοπαθητικων.Στη Γερμανία σε κάποια νοσοκομεία περνάς από εξέταση και οι γιατροί αποφαινονται εάν χρειάζεται να σε εξετάσει κλασσικος η ομοιοπαθητικος γιατρός,που είναι και ότι πιο λογικό έχω ακούσει εώς σήμερα .

    • Ο/Η Ντροπαλός λέει:

      Καλημέρα,
      Ευχαριστώ για το σχόλιο.
      Η επιστημονική ιατρική έγινε αποδεκτή, επειδή ακριβώς ήταν αυτό. Επιστημονική, με ελέγξιμα, μετρήσιμα, επαληθεύσιμα και διαψεύσιμα αποτελέσματα. Αυτά συν η αποτελεσματικότητά της έπεισαν τον κόσμο και συνετέλεσαν στο να καμφθούν οι όποιες αντιστάσεις.
      Είναι αλήθεια ότι η ιστορία της ανθρώπινης γνώσης είναι γεμάτη ανθρώπους με εναλλακτικές ιδέες. Ναι και ο ΑΪνστάιν και ο Μπορ και ο Γαλιλαίος και ο Χάνεμαν της ομοιοπαθητικής ήταν «εναλλακτικοί». Οι μεν, όμως, στηρίχθηκαν και ανέπτυξαν επιστημονικές ο άλλος ψευδοεπιστημονικές θεωρίες.
      Το ότι γιατρός παίρνει ειδίκευση ομοιοπαθητικής είναι για μένα δίκοπο μαχαίρι για τον ασθενή.
      Δεν αμφιβάλλω ότι οι περισσότεροι ομοιοπαθητικοι και άλλοι εναλλακτικοί έχουν τις καλύτερες των προθέσεων και ότι δεν υπάρχουν στις τάξεις τους περισσότεροι ανήθικοι απ’ όσους υπάρχουν στον χώρο της κλασσικής ιατρικής.
      Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που διάβασα ήταν το Trick or Treatment των Edzard Ernst και Simon Singh. Εδώ η σελίδα του
      http://www.trickortreatment.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s