Οπλισμένος με μετρητά, πιστωτικές κάρτες, καταναλωτικά, γαμο/διακοπο/αυτοκινητο/μοτοσυκλεττο/δεν-ξέρω-‘γω-τί δάνεια, ο σύγχρονος Έλληνας καταναλωτής θα βγει στην μάχη των αγορών. Πρόκειται για μάχη, γιατί σύμφωνα με την αντίληψή του, η οποία κατά πολύ είναι αποτέλεσμα της διασταλτικής του αντίληψης περί δικαιωμάτων, η αγορά «κρατά φυλακισμένα»-προφανώς καταχρηστικά- τα αγαθά και υπηρεσίες, που δικαιωματικά του ανήκουν. Η καταβολή του αντιτίμου για την απόκτηση του αγαθού ή μίας υπηρεσίας για αυτόν, συνεπώς, δεν ανταποκρίνονται σε κόστος εργασίας, αξία, υπεραξία κλπ, αλλά στην καταβολή ενός λύτρου για την απελευθέρωση του «απαχθέντος» αγαθού ή υπηρεσίας.
Η αγορά και ο μηχανισμός της δεν είναι η διαδικασία με την οποία ο καταναλωτής αποκτά κάτι, το οποίο του φέρνει ικανοποίηση/ηδονή και καλύπτει κάποια ανάγκη του. Πολύ περισσότερο δεν θεωρείται ένα παίγνιο θετικού αθροίσματος, όπου πωλητής και αγοραστής θα ικανοποιήσουν αμοιβαίως τις ανάγκες τους και τις προσδοκίες τους. Αντιθέτως, είναι ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος, όπου «ο θάνατός σου» -«η ζωή μου». Είναι ένα πεδίο μάχης μεταξύ δύο αλληλομισούμενων παρατάξεων: αυτής των καταναλωτών και αυτής των παραγωγών/πωλητών. Τί άλλο μπορεί να δείχνει ο εξής «κλασσικός» διάλογος περί αγορών-και κυρίως η κατακλείδα του- τον οποίο πλείστες φορές έχουμε όλοι μας κάνει ή (λαθρ)ακούσει. Ας τον αναπαραστήσουμε με δύο φίλες, οι οποίες πίνοντας καφέ συζητούν και λέει η μία τις αγορές της στην άλλη. Καθώς προηγουμένως κάναμε αναφορά σε ικανοποίηση/ηδονή- η οποία επιτρέπει και άλλους συνειρμούς, κυρίως αυτούς- και για να κάνουμε και το ποστ λίγο πιο πικάντικό, ας υποθέσουμε ότι η αγορά αφορά ένα ζευγάρι καλά γυναικεία εσώρουχα (lingerie).
– Αγόρασες τίποτα τώρα τελευταία;
-Ναι. Χθες αγόρασα ένα σετ εσωρούχων.
-Καλό;
-Ναι είναι από πολύ καλό ύφασμα, είναι λεπτοδουλεμένο, προσεγμένο κλπ!
-Πόσο έκανε;
– 170€
– Ακριβό εδώ που τα λέμε. Όσο και λεπτοδουλειά και να έχει, μπορείς να βρεις σε ίδια τιμή και άλλα ρουχα με εξίσου καλή δουλεία και σαφώς περισσότερα μέτρα υφάσματος.
-Σωστό. Δεν έχεις και άδικο.
-Επιπλεόν, εάν πρόκειται για string μιλάμε στην ουσία για πληρωμή μη-υφάσματος. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα σετ ρούχων με αποστολή ανάμεσα στις άλλες να αφαιρείται. Βέβαια, αυτή είναι- εδώ που τα λέμε- η υπεραξία του κατά κάποιο τρόπο.
-Δεν θα πιστέψεις, όμως, πόσο το αγόρασα !
-Πόσο;
-60€!
-60€;;!! Ευκαιρία, που βρίσκεις λίγες φορές.
-Φυσικά. Βέβαια και με 60€ που μου το άφησε από 170€, δεν έχασε!

Προσέξτε την τελευταία φράση «δεν έχασε». Η υποθετική ηρωίδα δείχνει να μην ενδιαφέρεται τόσο για την ικανοποίηση κάποιας ανάγκης της (πχ να αισθάνεται όμορφα προς το σώμα της, ακόμα περισσότερο επιθυμητή προς τον σύντροφό της, να φορά κάτι που θεωρέι άνετο κλπ). Μέτρο της ηδονής, δεν είναι η χρησιμότητα και τί ανάγκες ικανοποιούνται με το προϊόν, αλλά η συντριβή του αντιπάλου-πωλητή. ‘Ετσι, μέλημά της και εντύπωσή της είναι ότι ο έμπορος δεν έχασε. Ότι στην «μάχη» που δόθηκε το αποτέλεσμά της ήταν αμφίρροπο. Ο πόλεμος δεν κατέληξε σε νίκη και σε συντριβή του αντιπάλου. Δεν υποτάχθηκε και δεν της παρέδωσε το προϊόν δωρεάν, όπως «φυσικά» θα όφειλε!

Advertisements

2 responses »

  1. Ο/Η Rodia λέει:

    Βεβαίως ο (μανιακός!) καταναλωτής αγνοεί (ηθελημένα μάλλον) την πλέον αποτελεσματική μέθοδο εξολόθρευσης του αντιπάλου: Την αποχή απο αγορές.. το να «κάνει κράττει» δλδ..
    Προϊόντος του χρόνου, δυστυχώς, απωλέσθη η ναυτική ορολογία από το λεξιλόγιό μας!
    😉

  2. Ο/Η Ντροπαλός λέει:

    Απώλεια ναυτικής ορολογίας δείχει και το «πίσω ολοταχώς», αντί για το «ανάποδα» 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s