Ας δεχθούμε ότι ο Κώδικας Da Vinci, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα εύπεπτο βιβλίο, χωρίς λογοτεχνικές αξιώσεις, άρμα του εξαμερικανισμού και της παγκοσμιοποίησης και άλλα τέτοια ωραία. Δεν θα επανέλθω στην προηγούμενη μου κριτική, στο γιατί δηλαδή θεωρώ κάποιες από αυτές τις δηλώσεις ή μάλλον αυτούς που τις εκφράζουν υπερβολικές.
Σκέφτομαι, όμως, το εξής: Υπάρχουν βιβλία, τα οποία είτε υπάρχει μεγάλη δαπάνη για την παραγωγή τους είτε το αναγνωστικό τους κοινό είναι εξαιρετικά περιορισμένο είτε τέλος και τα δύο. Τέτοια βιβλία είναι κατά κύριο λόγο τα επιστημονικά ή και τα φιλοσοφικά. Για την συγγραφή μίας επιστημονικής μονογραφίας χρειάζεται να δαπανηθεί αρκετός χρόνος και χρήμα σε έρευνα. Έρευνα βιβλιογραφική, έρευνα πεδίου, κλινική και εργαστηριακή έρευνα,
χρήση εξοπλισμού κλπ. Συνεπώς, το κόστος συγγραφής και εκτύπωσης τέτοιων βιβλίων είναι αυξημένο.
Από την άλλη οι αναγνώστες τέτοιων βιβλίων δεν πρέπει να αποτελούν σημαντικό ποσοστό του γενικού αναγνωστικού κοινού, στην δε Ελλάδα πρέπει να είναι απειροελάχιστο.
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα παραπάνω θα μπορούσαμε να σκεφτούμε τα εξής:
1) Τα βιβλία αυτά δεν εκδίδονται, οπότε δεν ικανοποιείται η ανάγκη του αναγνωστικού τους κοινού.
2) Τα βιβλία αυτά εκδίδονται μεν, σε απαγορευτικές τιμές δε (για να καλυφθεί το κόστος παραγωγής τους και λόγω του ότι το αναγνωστικό τους κοινό είναι μικρό) για το αναγνωστικό τους κοινό. Το τελευταίο δεν μπορεί να τα αγοράσει. Συνεπώς, στο τέλος δεν υπάρχει ζήτηση για τέτοια βιβλία δεν γράφονται κλπ.
Το υποθετικό σενάριο τώρα: Θα μπορούσε μήπως, βιβλία εύπεπτης λογοτεχνίας κτο να αποτελούν μέσο επιδότησης των επιστημονικών βιβλίων, ώστε το κόστος παραγωγής τους και η τιμή πώλησής τους να είναι προσιτές; Να στοιχίζουν, δηλ, όσο και τα άλλα βιβλία ίδιου μεγέθους ( ή έστω λίγο παραπάνω)
Φυσικά, επειδή υπάρχουν και άνθρωποι που παρεξηγούνται, όταν κανείς γράφει ότι τα έργα της (επιστημονικής και άλλης) διανόησης χρειάζονται και υλικές βάσεις, και ότι δεν παράγονται εκ του μηδενός δεν υποννοεί ότι η επιστήμη κλπ πρέπει να υποταχθεί στην όποια βιομηχανία, στους χορηγούς κλπ.
Είναι απλώς ενα βοηθητικό και φυσικά όχι το μοναδικό μέσο.
Εξάλλου σε άλλα Κράτη δεν ισχύει το καθεστώς της διανομής συγγραμάτων, ώστε να υπάρξει έκδοση και tirage βιβλίων πληρωμένο από τον κρατικό προϋπολογσμό, αλλά οι διαδικασίες γίνονται μέσα από την αγορά.

Advertisements

One response »

  1. Ο/Η Johny B.Good λέει:

    Kαι γιατί ο «Κώδικας ντα Βίντσι» να μην είναι απλώς ένα καλογυρισμένο θρίλερ μία ιστοριούλα επιστημονικής φαντασίας βασισμένη εν μέρει μόνο σε πραγματικά γεγονότα και εν μέρει σε φαντασιώσεις του παραγωγού; Δεν απαγορεύεται αυτό, έτσι δεν είναι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s