Σχεδόν όλα τα περιοδικά ποικίλης ύλης έχουν κάποιες σελίδες αφιερωμένες στον έρωτα, στις σχέσεις και στο σεξ. Εάν και οι στήλες αυτές ξεκίνησαν από τα γυναικεία περιοδικά, όπως και το είδος αυτών των εντύπων, τώρα έχουν επεκταθεί και στα αντρικά. Πολλές φορές υπάρχουν και γράμματα αναγνωστών, τα οποία τις περισσότερες φορές είναι τόσο τραβηγμένα από τα μαλλιά και αστεία, που πολλοί πιστεύουν ότι τα γράφουν οι ίδιοι οι
συντάκτες των περιοδικών, παρά οι αναγνώστες. Φυσικά, δεν υπάρχουν μόνο στήλες, αλλά πολλές φορές υπάρχει και σχετική αρθρογραφία.
Σύμφωνα με τα γυναικεία περιοδικά, η συμπεριφορά των ανδρών στο σεξ μπορεί να εξηγηθεί στην βάση του ακόλουθου σχήματος: Όλοι οι άνδρες είναι κατακτητές, αλλά ο πλανήτης μας είναι πεπερασμένος για να επιτύχουν όλοι τα κατακτητικά τους οράματα. Συνεπώς πρέπει να (αυτο)συγκρατηθούν. Εάν δεν υπήρχε αυτή η αυτοσυγκράτηση, θα υπήρχαν διαρκώς πόλεμοι, όλοι θα έσφαζαν ο ένας τον άλλο κλπ κλπ.
Η κατακτητική τους φύση, όμως, είναι «βιολογικά καταγεγγραμένη», πράγμα που σημαίνει ότι ήδη από έμβρυα, από τον σχηματισμό του φύλου στην μήτρα, ενυπάρχει σε αυτούς. Γεννιούνται, λοιπον, οι Μικροί Μεγαλέξανδροι, Ιούλιοι Καίσαρες, Ταμερλάνοι, Τζέκιγκς Χαν, Καρλομάγνοι και Ναπολέοντες, αλλά η κατακτητική τους φύση, έρχεται σε αντίφαση με την φυσική τους αδυναμία και την εξάρτηση, που έχουν στην βρεφική τους και στην παιδική τους ηλικία. Ξέρετε τί είναι να θέλεις να κατακτήσεις τον κόσμο, ξεκινώντας με την ιδιοποίηση όλων των γλυκισμάτων που υπάρχουν στο σπίτι και όχι μόνο να παρεμποδίζεσαι από τους γονείς σου (αυτοί που θα έπρεπε να είναι και οι βασικοί σου σύμμαχοι, σύμφωνα με την παιδική σου λογική και την κατακτητική σου φύση), αλλά να υπάρχουν και ποινές! Τι διανοητικό και ψυχολογικό μπλέξιμο που προκύπτει και πόσα άλυτα απωθημένα….
Από την άλλη, η έννοια της κατάκτησης, είναι πάντα μία ανολοκλήρωτη διαδικασία. Κατακτητής και κατακτημένος δεν μπορούν να γίνουν ένα, καθώς καταλύονται όλα τα αντιθετικά δίπολα που δίνουν στην κατάκτηση την ουσία της πχ:
Εξουσία-Υποταγή
Ελευθερία- Εξάρτηση
Δημιουργία γεγονότων- Αποδοχή γεγονότων
Ενεργητικότητα- Παθητικότητα
κλπ κλπ
Μην μπορώντας, λοιπον, οι άνδρες να κατακτήσουν ο κάθε ένας τον πεπερασμένο πλανήτη μας και έχοντας συσσωρευμένη κατακτητική ενέργεια από την εμβρυακή τους κατάσταση, εκστρατεύουν με στόχο τις ερωτικές τους συντρόφους. «Τί απλούστερο παράδειγμα», λένε όσοι ακολουθούν αυτήν την γραμμή σκέψης, «υπάρχει από την γλώσσα, που να αποδεικνύει το αληθές των θεωριών; Διότι στις μη-ευγενείς της εκφράσεις η σεξουαλική πράξη έχει ρήματα, όπου η γυναίκα *.*-ιέται, σε παθητική φωνή που δείχνουν την παθητικότητά της και ο άντρας σε *.*-α, σε ενεργητική φωνή, που δείχνουν την ενεργητικότητά του.»
Η σεξουαλική πράξη, λοιπόν, δεν είναι ακριβώς «πόλεμος». Είναι περισσότερο ένα τελετουργικό που υπενθυμίζει το «ποιος εξουσιάζει και το ποιος υπακούει». Η γυναίκα είναι αναγκασμένη εκ φύσεως (διότι όπως ο άνδρας είναι εκ φύσεως «κατακτητής», έτσι και η γυναίκα είναι εκ φύσεως «υποτασσόμενη» λένε αυτές οι θεωρίες) να βιώνει την ερωτική πράξη ως «οδυνηρή ηδονή»
Έτσι μία γυναίκα διαβάζει ότι εάν με τον σύντροφό της ευρίσκονται στην κλασσική τυπική στάση, το επονομαζόμενο και «ιεραποστολικό», βρίσκονται και στην δυναμική της σχέσης τους από κάτω, επειδή λόγω στάσης, έχουν αυτήν την θέση. Φυσικά, εάν κάνουν την στάση «ιππαστί» (η γυναίκα από πάνω δηλαδή), δεν σημαίνει καθόλου ότι ανατράπηκαν οι συσχετισμοί των δυνάμεων. Είναι ο άντρας που επέτρεψε (μέσα στην μεγαλοθυμία του; μέσα στην βεβαιότητά του ότι δεν θα απωλέσει την θέση του; μέσα στην αντίληψη της ίδιας της γυναίκας ότι βρίσκεται σε λάθος «συμβολική» και ουσιαστική θέση) στην γυναίκα να λάβει αυτήν την θέση. Φυσικά, διαβάζει κανείς και άλλα ωραία του τύπου: «Σας ζητάει ή αυτοβούλως πέφτετε στα τέσσερα; Η εξουσία του είναι δεδομένη, καθώς διατηρώντας την έλλογη συμπεριφορά του, εσείς έχετε (αυτο)ωθηθεί σε μία απο-ανθρώπισή σας, όπου έχετε εκχωρήσει τον κάθε έλεγχο»
«(Σας ζητά (να γονατίζετε και) να ) τον γλείφετε; Δεν χρειάζεται να σας πούμε ότι ανέκαθεν συμβολικά η γονυκλισία συνδεόταν με έννοιες δουλικότητας και παραίτησης. Επιπλεόν, η πράξη στην ουσία σας «φιμώνει», εμποδίζοντας σας να μιλήσετε, οδηγώντας σας σε άναρθρες κραυγές, γεγονός που σας στερεί τον όποιου είδους λόγο και έλεγχο. Η αδιαόρατη «απειλή» μεταξύ του μέγεθούς του και του βάθους του στόματός σας, είναι ακόμα ένα στοιχείο για
να υποταχθείτε».
«(Γονατίζει) παραμερίζει τους μηρούς σας και σας γλείφει; Μπορεί ο κάθε του γλωττισμός να σας φέρνει κύματα ηδονής και απόλαυσης, όμως, στην περίπτωση αυτή ετεροπροσδιορίζεστε και άρα εξουσιάζεστε από τον σύντροφό σας, ο οποίος ελέγχει την ηδονή σας»
Φυσικά, περιττό να λεχθεί ότι η ίδια η διείσδυση είναι παραίτηση, είναι έλεγχος του σώματος από ένα ξένο σώμα κλπ κλπ.
Οι γυναίκες, λοιπον, πάλι ευρίσκονται υπολογες(δεν ξέρω πώς να το εκφράσω) σε μία αντίφαση. Θέλουν να απολαύσουν το σεξ, αλλά τους το συνδέουν με κάποιου είδους οδύνη. Σημειωτέον ότι η έννοια της οδυνηρής ηδονής παίζει πολύ στο ακατάλληλο genre. Πρέπει να αποτινάξουν την παθητικότητα στον έρωτα, αλλά ταυτόχρονα τους λένε ότι έχουν φύση υποτασσόμενη. Ακόμα και στις περιπτώσεις, όπου φαίνεται αυτές να ελέγχουν την κατάσταση (πχ αυτές είναι από πάνω, ή είναι οι άνδρες που βρίσκονται γονυπετείς και οι γυναίκες απολαμβάνουν) πάλι τους λένε ότι κατά βάθος δεν την ελέγχουν, αλλά η ψευδαίσθηση του ελέγχου είναι ακόμα πιο επικίνδυνη για την αυτονομία τους κλπ κλπ
Από την άλλη τα αντρικά περιοδικά δεν προχωράνε σε τόσο βαθειές και σχοινοτενείς αναλύσεις. Είναι, ας το πούμε πιο «πρακτικά». (Οι 278 ζώνες της που θα την πείσουν να γδυθεί. Οι 978 που θα την πείσουν να παραμερίσει τους μηρούς της. Τα 1297 μυστικά που πρέπει να ξέρει κάθε άντρας για να την φέρει σε οργασμό που δεν θα τον ξεχάσει ποτέ κλπ κλπ). Ούτε φυσικά αισθάνονται ότι ετεροπροσδιορίζονται αγγίζοντας, χαϊδεύοντας φιλώντας κλπ την σύντροφό τους σε όλο το σώμα. Θα έχετε βρεθεί σε παρέες, όπου κάποιος έχει αφηγηθεί μία φήμη, ένα ανέκδοτο, μία «τολμηρή» ταινία που είδε και ανάμεσα στα άλλα θα πει «Και που λέτε εκεί που ήταν ξαπλωμένος πάει η τύπισσα γυμνή (όχι φυσικά καμιά απειρόκιλη που θα του σπάσει τον αυχένα) και κάθεται πάνω του» «Πω πω δικέ μου!» θα πουν όλοι «ή από καρδιακό θα πάει κάποιος ή από ασφυξία», «τον γλύκανε με το μέλι της» κλπ κλπ. Το παράδειγμα είναι λίγο χοντρό θέλοντας να δείξω ότι κανένας δεν θα πει: «Πώπω τον κατανάγκασε, τον άμοιρο!» (εκτός εάν η αφήγηση αναφέρεται σε σαδομαζοχιστικό ζευγάρι, ανέκδοτο ή τολμηρή ταινία)
Φυσικά, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, πολλές από αυτές τις αντιδράσεις και πεποιθήσεις είναι και αποτέλεσμα κοινωνικού κονφορμισμου. Αναμφίβολα θα υπάρχουν πολλοί άντρες που μια τέτοια αφήγηση τους φέρνει αηδία αλλά δεν την εκφράζουν. Κανένας, όμως, δεν θα πει :»Μπλιαχ, μόνο και που βλέπω το αιδοίο μίας γυναίκας αηδιάζω! Πόσο μάλλον να έρθει κοντά στο πρόσωπό μου κλπ» Αντιστοίχως, οι γυναίκες λόγω κοινωνικού
κονφορμισμού δρουν ανάποδα. Το σεξ παρουσιάζεται από αυτές υπερβατικώς, όπου δεν εμπλέκονται σεξουαλικά όργανα.
Το πρόβλημα είναι ότι πέρα από τις κοινωνικές νόρμες, οι πεποιθήσεις αυτές απέκτησαν και ένα κύρος μάλλον (ψευδο)επιστημονικό.» Έχει «αποδειχθεί», λένε «οτι όταν ένα ζευγάρι κάνει έρωτα, βρίσκεται μαζί τους μία παρέα: οι εξιδανικευμένοι τους εαυτοί, οι ηθικές τους αναστολές, οι παρορμήσεις τους, η κοινωνία κλπ» ή «η έρευνα έχει δείξει ότι ο μαζοχισμός ενυπάρχει στην γυναίκα», «ο άντρας έχει κατακτητική φύση» κλπ κλπ
Σε κάθε περίπτωση, τα περιοδικά των γυναικών και οι ίδιες οι γυναίκες φαίνεται να ψάχνουν κρυφά νοήματα πίσω από τον έρωτα ενώ αντιστοίχως οι άνδρες δρουν μάλλον με την αρχή της μεγιστοποίησης της απόλαυσης. Τόσο αυτών, όσο και των συντρόφων τους.
Μπορεί να είναι και λόγω φύλου, αλλά αυτή η φιλοσοφία του Όκκαμ ( η απλούστερη εξήγηση, συνήθως είναι η καλύτερη) μου φαίνεται καλύτερη από την αναζήτηση «νοημάτων» και θεωριών.
Στο τέλος τέλος, ο έρωτας δεν είναι ούτε θέμα εξουσίας, ούτε κατάκτησής, ούτε παραίτησης ούτε αναγωγής στον χώρο των υπερβατικών ιδεών. Είναι απλώς μία ισότιμη, και προφανώς διαφορετικά βιώμενη από τον άνδρα και γυναίκα σχέση προσφοράς και λήψης ηδονής και απόλαυσης.

Advertisements

4 responses »

  1. Ο/Η Λύσιππος λέει:

    Διάβασα πρόσφατα ότι οι καλύτερες πίπες είναι από ξύλο…ουκρανιάς!

  2. Ο/Η skoumas λέει:

    Τέλειο το post σου! Πολύ καλό blog…
    σνέχα έτσι!

    —-
    http://www.skoumas.net

  3. Ο/Η skoumas λέει:

    Αν επιτρέπεται…τι σπουδάζεις;

  4. Ο/Η righttochange λέει:

    Ε, δεν φαίνεται!
    Κάτι που δεν είναι και πολύ εφαρμόσιμο, αλλά πλάκα πλάκα μου επιτρέπει και έχω ιδέες (έστω και ηλίθιες) για να μπλογκάρω(-;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s