Μεσημέρι. Στον σταθμό του μετρό “Σύνταγμα”.  Περνάω από τα εκδοτήρια κατεβαίνω από το πρώτο σετ κυλιόμενων και κάποιος μου τείνει το χέρι του κάνοντας μου νόημα και ταυτοχρόνως μού λέει: “Το εισιτήριο ΣΟΥ παρακαλώ”.

Σύμφωνοι! Ας το εκλάβω ως φιλοφρόνηση. Ότι δεν φαίνομαι και τόσο μεγάλος. Πως ομοιάζω με έναν έφηβο ή έστω μετέφηβο. Από την άλλη, όμως, δεν θα όφειλε ο ελεγκτής να μού μιλήσει στον πληθυντικό; Το μετρό δεν θα έπρεπε να ελέγχει τους υπαλλήλους του και να τους κάνει συστάσεις σε θέματα συμπεριφοράς;