Η τηλεόραση μού διδάσκει την οικονομική επιστήμη.
Οι γιορτές έχουν ήδη έλθει και η τηλεόραση μας διδάσκει τους βασικούς νόμους της οικονομίας. Η γαλοπούλα δεν μπορεί να πετάξει τα Χριστούγεννα, ούτε και το αρνάκι/κατσικάκι το Πάσχα. Εννοείται ότι δεν αναφέρομαι στην τεχνική δυνατότητα, που θα μπορούσε να δώσει η βιολογία, αλλά στην οικονομική. Αναφέρομαι στο πέταγμα των τιμών.
Σύμφωνα με την τηλεόραση, λοιπον, αποτελεί στρέβλωση της αγοράς η άνοδος των τιμών συγκεκριμένων προϊόντων την περίοδο των γιορτών, αφού σύμφωνα με αυτήν όσο αυξάνεται η ζήτηση για ένα προϊόν, είναι λογικό να πέφτει η τιμή του. Φυσικά αποτελεί παραλογισμό να καταβυθίζεται η τιμή μετά την κρίσιμη περίοδο, γιατί τότε οι έμποροι “δεν βγαίνουν”.
Επίσης, εάν δεν φας γαλοπούλα τα Χριστούγεννα και αρνοκατσικάκι το Πάσχα δεν νοιώθεις τις γιορτές. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να τα αγοράσεις και να τα καταναλώσεις. Μέ λίγα λόγια είναι απολύτως ανελαστικά αναντικατάστατα αγαθά.
Η προφανής λύση: Ο πατερούλης Κράτος είναι υποχρεωμένος να αγοράσει από τους εμπόρους το κάθε τεμάχιο σε τιμή απιθανοφανταστικοτρελλομυρίων και να το διαθέσει δωρεάν στους καταναλωτές. Μόνο τότε θα είναι όλοι ευχαριστημένοι!
Πέμπτη, 27, Δεκεμβρίου, 2007
[...] συνεχώς “δεν βγαίνουν”. Έχουμε αναφερθεί ξανά δε, στον καταστροφικό ρόλο, που παίζει η τηλεόραση [...]