Οι δασικές πυρκαγιές φέρνουν, φαντάζομαι, σε όλους μας θλίψη. Κόποι της φύσης τόσων χρόνων καταστρέφονται σε λίγες ώρες και οι προοπτικές αναγέννησης φαίνονται δυσοίωνες. Επιπλέον τρομάζουμε στις όποιες συνέπειες από την αύξηση της θερμοκρασίας μέχρι και τον κίνδυνο πλημμυρών που προφανώς θα μας απειλήσουν τους χειμώνες.
Νομίζω, όμως, ότι πολλές φορές η συζήτηση αναλώνεται σε συναισθηματισμούς και αυτοί που πολλές φορές μιλούν είναι οι άσχετοι, όπως εγώ!
Όμως, έχω και μερικά σχόλια και απορίες.

Εαν και δεν ακούστηκε πολύ αυτήν την φορά, πολλές φορές ψυθιρίζεται ότι οι πυρκαγιές είναι έργο συνωμοσίας των εχθρών του ελληνισμού επειδή μας ζηλεύουν για να πλήξουν τον τουρισμό μας κλπ. Κατά πόσο οι ανορθολογικές εξηγήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε ορθολογικές λύσεις και αντιδράσεις;
Αληθεύει ότι ήδη το δασικό σύστημα “πευκοδάσος”, είναι ποιοτικά υποβαθμισμένο σε σχέση με άλλα δασικά συστήματα και δείγμα ότι αυτά προϋπήρχαν αλλά για κάποιον λόγο κάποτε υποβαθμίστηκαν; Υπάρχει τρόπος να αναβαθμισθεί ένα δασικό σύστημα;

Εάν το πευκοδάσος είναι επικίνδυνα εύφλεκτο, λόγω της ρητίνης κλπ, θα μπορούσαμε να σκεφτούμε δημιουργία άλλων τύπων δάσους, όταν ξεκινούν οι αναδασώσεις;
Αληθεύει ότι κάποιες πυρκαγιές τις χρειάζονται τα δάση για να αναγεννηθούν (απόσυρση νεκρών δέντρων, ανανέωση χώματος, ανάπτυξη νέων δέντρων κλπ); Εάν ναι κατά πόσο ωφελεί να χαρακτηρίζονται όλες άκριτα εμπρησμοί και να υπάρχει πίεση για κατάσβεση; Πολύ φοβάμαι ότι στην Ελλάδα δρούμε τηλεοπτικοσυναισθηματικά. Δεν μπορώ να φαντασθώ δασολόγο να δηλώνει στα κανάλια “η πυρκαγιά στην περιοχή Χ προήλθε από φυσικά αίτια, και κρίναμε λόγω γήρανσης του δάσους και ύπαρξης νεκρών δέντρων να τής επιτρέψουμε να συμπληρώσει έναν Ψ κύκλο. Υπάρχει συνεργασία με την Πυροσβεστική για τον έλεγχο”. Πόσο μάλλον “Αποφασίσθηκε σταδιακή ανανέωση του δάσους σε ποσοστό Χ %, μέσω ελεγχόμενης πυρκαγιάς. Υπάρχει συνεργασία με την Πυροσβεστική…”. Δεν μπορώ να το φαντασθώ, διότι πολύ απλά θα τον φάνε.
Μήπως χαρακτηρίζοντας όλες τις πυρκαγιές εμπρησμούς, έργο συνομωσίας κλπ απλώς ξεσπάμε και αφήνουμε τους καταπατητές να τρίβουν τα χέρια τους, αφού όταν θα ορμήσουν να “αναδασώσουν” το δάσος με οικίες (από φτωχικές μέχρι επαύλεις πολυτελείας) εμείς θα έχουμε “ξεθυμάνει”;
“Οι φλόγες έφτασαν μέχρι τα σπίτια” (αντίστοιχο του χειμερινού “Σπίτια πλυμμήρισαν”). Πριν καταδικάσουμε την Κυβέρνηση, τις Κυβερνήσεις, το Κράτος κλπ κλπ, ας αναρωτηθούμε: Πόσοι φρόντισαν να μειώσουν τις ευκαιρίες σε πιθανή φωτιά να φτάσει στα σπίτια τους; Πχ, απομάκρυναν τα ξερά φύλλα;

Εάν έχω καταλάβει καλά, τυπικά, στο δάσος απαγορεύεται η οικοδόμηση. Μήπως θα έπρεπε να αλλάξουμε προσέγγιση; Προσοχή δεν εννοώ νομιμοποίηση αυθαιρέτων κλπ. Σκέφτομαι ότι σε πολλά λογοτεχνικά βιβλία, σε ταινίες κλπ διαβάζουμε και βλέπουμε για σπιτάκια στο δάσος. Μήπως μία ήπια οικοδόμηση θα έκανε και τους απλούς πολίτες, καθώς θα είχαν διακυβέυματα “φύλακες του δάσους”; Επαναλαμβάνω αναφέρομαι σε ήπια και με αυστηρές προϋποθέσεις οικοδόμηση: μικρές οικίες σε αρμονία με το περιβάλλον (στην λογοτεχνία διαβάζουμε για little house in the woods, όχι για luxurious mansions), αυστηρές προϋποθέσεις πυρασφαλείας, και μεγάλη απόσταση μεταξύ των οικιών, εξάλλου δεν αναφερόμαστε σε δημιουργία χωριού εντός του δάσους. Και φυσικά περιορισμένη χρήση του αυτοκινήτου για την όσο το δυνατόν μικρότερη διαταραχή του δασικού συστήματος. Με λίγα λόγια ένα μικρό σπίτι σε μια γωνία του δάσους, ένα άλλο αρκετά παραπέρα, όπου εάν θες να πας από το ένα στο άλλο για να πάρεις π.χ λίγο rooibos που σού τελείωσε θα είναι πεζή ή με ποδήλατο και όχι με το Απειρόλιτρο SUV. Φυσικά για να επιτραπεί η οικοδόμηση εντός του δάσους και κυρίως, όπως απλοϊκώς προτείνω, δεν είναι απαραίτητη μόνο μία νομοθετική ρύθμιση, όσο μία αλλαγή νοοτροπίας και παιδίας. Εάν απλώς αλλάξει ο νόμος, τότε το κάθε δάσος θα γίνει μια μικρή μεγαλούπολη, δηλαδή θα εξαφανιστεί.
Μήπως θα πρέπει να ορίζονται αυστηρά το τί είναι η κάθε γη; Μήπως αυτή η ασάφεια επιτρέπει εμπρησμούς κλπ;
Το να θρηνούμε και να κατηγορούμε τους άλλους είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι να σκεφτούμε λογικά και ψύχραιμα.